Warto czytać nową literaturę, ale także książki opublikowane 100 czy 200 lat temu. Zwłaszcza klasykę, ale także mniej znanych autorów. Dzieła uznane za klasyczne mają oczywistą przewagę. Często, gdy sięgam po mniej znanych pisarzy z XIX lub XX w., nagle okazuje się, że ich tekst czyta się zadziwiająco dobrze. Otwierają inne przestrzenie wyobraźni. Podobnie jest z pisarzami, których znamy jedynie z kilku popularnych utworów, a warto zapoznać się z innymi. Nazywam to „zjawiskiem drugiego tomu dzieł wybranych". Często zebrane w drugim tomie utwory mniej popularne okazują się ciekawsze od tych z tomu pierwszego. Tu przychodzi mi na myśl Hans Christian Andersen.