sędzia Sądu Okręgowego w Warszawie i wykładowczyni Uczelni Łazarskiego
Prawniczka, doktor habilitowana nauk prawnych, wykładowczyni Uczelni Łazarskiego w Warszawie, od 2014 sędzia Sądu Okręgowego w Warszawie.
Spór o Trybunał Konstytucyjny to w istocie spór o to, czy jesteśmy demokratycznym państwem prawnym.
Sąd administracyjny, który kontroluje działalność administracji publicznej, nie może ingerować w tak doniosły akt, jakim jest powołanie sędziów.
Człowiek nigdy nie może być traktowany przez państwo jako „czysty instrument” lub „przedmiot” działań władzy.
W dobie zagrożenia dla rządów prawa budowa społeczeństwa obywatelskiego wymaga kształcenia postaw oraz edukacji społecznej w sposób ciągły.
Pewne uchybienia w procesie powoływania sędziów mogą same w sobie wskazywać, że dani sędziowie nie spełniają wymogów niezawisłości i bezstronności
Hipokryzja prawników w Polsce sięgnęła zenitu. Przestrzega się orzeczeń unijnych w sprawach kredytów frankowych, a ignoruje w sprawie neosędziów.
Mechanizm kontrasygnaty traci swoje uzasadnienie, gdy akt prezydenta ma zapewnić niezależne i nieprzerwane funkcjonowanie władzy sądowniczej.
W sądach polskich nie ma wakacji, choć w innych sądach europejskich praktykowane są „wakacje i świąteczne przerwy” sądowe.
Wysoki sąd to nie sąd patrzący z góry na obywateli, demonstrujący swoją władzę. To sąd, który cieszy się szacunkiem i zaufaniem.
Polski system zarządzania rozprawą jest jednym z najtrudniejszych i najgorszych w Europie.
Masz aktywną subskrypcję? Zaloguj się lub wypróbuj za darmo wydanie testowe.
nie masz konta w serwisie? Dołącz do nas