Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Historia

Sylwetka: Irena Anders

Rzeczpospolita
Generał miał moc przekonywania: „Taki bufet, takie jedzenie, taka wódka! Bardzo proszę!”. Została
Irena Anders (pseudonim artystyczny: Renata Bogdańska) urodziła się w 1920 roku, nie we Lwowie – jak podawane jest w wielu opracowaniach – lecz w czeskiej miejscowoœci Freudenthal koło Ołomuńca. Przed małżeństwami (były dwa: w Australii żyje pierwszy mšż Ireny Anders, wiekowy Gwidon Borucki, pierwszy wykonawca sławnych „Czerwonych maków na Monte Cassino”) nazywała się Iryna Jarosiewicz. Ojciec Pierwszej Damy Emigracji Polskiej – Mikołaj podkreœlajšcy, że jest Rusinem, nie Ukraińcem, był księdzem unickim, z rodziny, w której popi byli obecni od pięciu pokoleń. Matka Iryny, Polka, pochodziła z rodziny ziemiańskiej. Do Lwowa rodzina Jarosiewiczów przeprowadziła się w 1926 roku. Po latach œpiewała, wyciskajšc łzy Kresowiakom: „Czy jest na œwiecie taka stacja kolejowa, gdzie ja bym mogła kupić bilet do Lwowa? Czy jest na œwiecie taki pocišg beztroski, który by zawiózł mnie na dworzec lwowski?”. Jesieniš 1939 roku, gdy do Lwowa przybyli artyœci – uciekinierzy z Warszawy, młoda artystka przyjęta została do zespołu Henryka Warsa, któremu spodobał się jej naturalny wdzięk i dobrze postawiony sopran koloraturowy. Następnie Bogdańskš i Boruckim zaopiekował się Feliks Konarski (słynny Ref-Ren), wcišgajšc ich do ansamblu Żeleznodorożnyj Jazz, z którym wspólnie dotarli do formujšcego się w ZSRR polskiego wojska. Tam Renata Bogdańska wpadła w oko dowódcy. Już po wyjœciu 2. Korpusu z „ziemi nieludzkiej”, w Bagdadzie Władysław Anders zaprosił jš na kolację z ambasadorami i dyplomatami. Wymawiała się, ale generał miał moc przekonywania: „Taki bufet, takie jedzenie, taka wódka! Bardzo proszę!”. Została.
Generał nie był stanu wolnego. Jeszcze w latach 20. zauroczona przystojnym oficerem Irena Jordan-Krakowska rzuciła dla niego swego męża. Miał z niš Anders dzieci: Hanię i Jerzego. Skandal wybuchł we Włoszech, w 1945 roku, gdy do Ancony przez zielonš granicę dotarł najpierw Jerzy, a potem jego matka, siostra z mężem, a na dodatek generalska wnuczka, dwuletnia Ewa.Wszyscy wylšdowali w Londynie, gdzie Renata Bogdańska wyszła za mšż za o 28 lat starszego Władysława Andersa w 1949 roku. Mieli ze sobš jednš córkę: Annę Marię. Dopiero w 1956 roku Renata Bogdańska wróciła do œpiewu: wczeœniej myœlała, że generał był temu przeciwny. Okazało się, że nic podobnego. Dla BBC i Radia Wolna Europa nagrała blisko tysišc (!) piosenek, na płytach zarejestrowała prawie sto. W jej dorobku filmowym pozostały dwa tytuły: „Wielka droga” w reżyserii Michała Waszyńskiego i włoski „Nieznajomy z San Marino” z tego samego 1946 roku, gdzie zagrała u boku Anny Magnani i Vittoria de Siki. Po œmierci męża w 1970 roku poœwięciła się Renata Bogdańska działalnoœci publicznej. Zarówno w roli małżonki wielkiego Polaka, jak wdowy po nim spisywała się bezbłędnie. A we wnuku, mieszkajšcym w Ameryce Robercie Władysławie Łukaszu widzi „wykapanego generała”.
ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL