Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Prawo autorskie

Legalne linki do nielegalnych zdjęć - wyrok TSUE

Bloomberg
Umieszczenie na stronie internetowej linku odsyłajšcego do utworów chronionych prawem autorskim i opublikowanych bez zezwolenia autora w innej witrynie internetowej nie stanowi „publicznego udostępniania” – orzekł Trybunał Sprawiedliwoœci UE.

W kwietniu na łamach rp.pl pisaliœmy o opinii rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwoœci UE, który uznał, że udostępnienie hiperłšcza odsyłajšcego do strony internetowej, która publikuje zdjęcia bez zezwolenia nie stanowi samo w sobie naruszenia praw autorskich. W czwartek zapadł wyrok w tej sprawie.

Przypomnijmy, iż dotyczyła ona wydawcy holenderskiej edycji miesięcznika Playboy, który zlecił sporzšdzenie fotoreportażu na temat gwiazdy telewizyjnej, Britt Geertruidy Dekker.

Holenderski portal GeenStijl umieœcił artykuł na ten temat, a w nim hiperłšcze, przekierowujšce internautów do australijskiej strony, na której zdjęcia z sesji Dekker były umieszczone bez zgody wydawcy holenderskiego Playboya.

Pomimo wezwań wydawcy, spółka GS Media prowadzšca portal GeenStijl odmówiła usunięcia spornego linku. Kiedy australijska strona na wezwanie wydawcy Playboya usunęła zdjęcia, GeenStijl opublikowało nowy artykuł, z linkiem do zdjęć na innej stronie. Linki do zdjęć umieœcili też sami internauci na forum GeenStijl.

Zdaniem wydawcy Playboya, GS Media naruszyła prawo autorskie. Sšd Najwyższy w Holandii miał wštpliwoœci, i zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwoœci UE z pytaniem w tej kwestii. W tym względzie holenderski SN stwierdził, że zdjęcia były możliwe do znalezienia w sieci zanim spółka GS Media umieœciła hiperłšcze, lecz również były one niełatwe do odszukania w ten sposób, że umieszczenie hiperłšcza miało zdecydowanie charakter upraszczajšcy.

W dzisiejszym wyroku Trybunał Trybunał przypomniał swoje wczeœniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym pojęcie „publicznego udostępniania" wymaga zindywidualizowanej oceny, która powinna uwzględniać wiele uzupełniajšcych się czynników. Wœród tych czynników w pierwszej kolejnoœci należy w szczególnoœci wymienić zamierzony charakter działania. Użytkownik dokonuje zatem czynnoœci udostępnienia, gdy podejmuje działania w celu udzielenia swoim klientom dostępu do utworu chronionego, majšc pełnš œwiadomoœć konsekwencji tych działań. W dalszej kolejnoœci pojęcie „publicznoœci" dotyczy nieokreœlonej liczby potencjalnych odbiorców i zakłada dodatkowo doœć znacznš liczbę osób. Następnie istotny jest zarobkowy charakter publicznego udostępniania.

Trybunał uœciœlił, że jego wczeœniejsze orzecznictwo dotyczyło jedynie umieszczenia hiperłšczy odsyłajšcych do utworów, które zostały swobodnie udostępnione w innej witrynie internetowej za zgodš podmiotu praw autorskich i że z tego orzecznictwa nie można zatem wywodzić, iż umieszczenie takich linków jest co do zasady wyłšczone z pojęcia „publicznego udostępniania", gdy sporne utwory zostały opublikowane w innej witrynie bez zezwolenia podmiotu praw autorskich.

W wyroku podkreœlono, że Internet ma szczególne znaczenie dla wolnoœci wypowiedzi i informacji i że hiperłšcza przyczyniajš się do prawidłowego funkcjonowania Internetu oraz do wymiany opinii i informacji. Ponadto przyznał, że trudne, w szczególnoœci dla podmiotów indywidualnych, które zamierzajš umieœcić takie linki, może okazać się sprawdzenie, czy chodzi o utwory chronione, a także w danym przypadku, czy podmioty praw autorskich zwišzanych z tymi utworami zezwoliły na ich publikację w Internecie.

Trybunał orzekł, że dla celów zindywidualizowanej oceny istnienia „publicznego udostępniania", należy – gdy umieszczenie hiperłšcza odsyłajšcego do utworu swobodnie dostępnego w innej witrynie internetowej zostało dokonane przez osobę, która, czynišc to, nie działała w celu zarobkowym – uwzględnić okolicznoœć, że osoba ta nie wie i nie może racjonalnie wiedzieć, iż ten utwór został opublikowany w Internecie bez zezwolenia podmiotu praw autorskich. Taka osoba nie działa bowiem co do zasady z pełnš œwiadomoœciš skutków swojego zachowania majšcego na celu umożliwienie klientom dostępu do utworu bezprawnie opublikowanego w Internecie.

Gdy zostanie natomiast ustalone, że taka osoba wiedziała lub powinna była wiedzieć, iż hiperłšcze, które zamieœciła, umożliwia dostęp do utworu opublikowanego bezprawnie – na przykład ze względu na fakt, że została o tym uprzedzona przez podmioty praw autorskich – udostępnienie tego linku stanowi „publiczne udostępnianie". Podobnie jest w sytuacji, gdy ten link umożliwia użytkownikom obejœcie ograniczeń zastosowanych w witrynie, w której znajduje się utwór chroniony, w celu ograniczenia dostępu publicznoœci jedynie dla klientów tejże witryny.

Co więcej, gdy umieszczenie hiperłšcza zostaje dokonane w celu zarobkowym, można oczekiwać od podmiotu dokonujšcego takiego umieszczenia, że przeprowadzi on niezbędne weryfikacje, aby upewnić się, że dany utwór nie został opublikowany bezprawnie. W konsekwencji można domniemywać, iż to umieszczenie zostało dokonane z pełnš œwiadomoœciš chronionego charakteru wspomnianego utworu i ewentualnego braku zgody podmiotu praw autorskich na publikację w Internecie. W tych okolicznoœciach, i jeżeli to wzruszalne domniemanie nie zostanie obalone, czynnoœć polegajšca na umieszczeniu hiperłšcza odsyłajšcego do utworu bezprawnie opublikowanego w Internecie stanowi „publiczne udostępnianie".

Odnoszšc się do opisanego na wstępie sporu Trybunał nie miał wštpliwoœci, że GS Media udostępniła hiperłšcza odsyłajšce do plików ze spornymi fotografiami w celach zarobkowych i że wydawca Playboya nie zezwoli na publikację tych fotografii w Internecie. Ponadto, ze wskazanego w postanowieniu odsyłajšcym Hoge Raad przedstawienia okolicznoœci faktycznych wydaje się wynikać, że GS Media była œwiadoma bezprawnego charakteru tej publikacji i że nie może ona obalić domniemania, iż umieszczenie tych linków zostało dokonane z pełnš œwiadomoœciš bezprawnego charakteru tej publikacji. A zatem spółka GS Media, umieszczajšc te linki, dokonała „publicznego udostępnienia", chyba że Hoge Raad dokona odmiennych ustaleń.

Wyrok w sprawie C-160/15 GS Media / Sanoma Media Netherlands BV, Playboy Enterprises International Inc., Britt Geertruida Dekker

ródło: rp.pl

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL