Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Firma

Zmiany w prawie dla przedsiębiorców w 2017 roku

123RF

1 stycznia 2017 r. - Proœciej na placu budowy

AKT: ustawa z 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (DzU z 30 grudnia 2016 r., poz. 2255).

ZMIANA:

- Inwestor nie musi już dopełniać formalnoœci przy wznoszeniu budynku gospodarczego i wiaty do 35 mkw.

- 21 dni wynosi teraz okres oczekiwania na tzw. milczšcš zgodę starosty.

- wydłużono możliwoœć korzystania z tymczasowego obiektu budowlanego ze 120 do 180 dni.

SKUTKI DLA PRZEDSIĘBIORCÓW:

Od nowego roku obowišzujš uproszczenia w załatwianiu formalnoœci budowlanych. Okreœla je nowelizacja prawa budowlanego. Została ona wprowadzona w ramach pakietu „100 zmian dla firm". Chodzi konkretnie o ustawę z 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (DzU z 30 grudnia 2016 r., poz. 2255).

Nowe przepisy skróciły do 21 dni czas oczekiwania na milczšcš zgodę starosty (prezydenta miasta na prawach powiatu). Przewidujš one jednoczeœnie, że starosta (prezydent) ma prawo skrócić wspomniane 21 dni jeszcze bardziej. Dziœ prawo budowlane pozwala mu więc wydać z urzędu zaœwiadczenie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu. Takie zaœwiadczenie umożliwia inwestorowi rozpoczęcie robót budowlanych, nie będš one już samowolš.

Wydłużyła się też lista czynnoœci budowlanych, które nie wymagajš załatwienia żadnych formalnoœci. Znalazła się na niej instalacja klimatyzacyjna i budowa wiaty do 35 mkw. Wczeœniej wiaty do 50 mkw. towarzyszšce zabudowie mieszkaniowej można było zrealizować na podstawie zgłoszenia. Natomiast te na działkach o innym charakterze wymagały pozwolenia na budowę. Podobnie jest w wypadku budowy parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 mkw, przy rozpiętoœci konstrukcji nie większej niż 4,80 m, oraz suszarni kontenerowych nie większych niż 21 mkw. Dotychczas potrzebne było zgłoszenie. Teraz inwestor nie musi posiadać ani pozwolenia, ani zgłoszenia.

Kolejne uproszczenia dotyczš budowy zjazdów z dróg oraz zatok parkingowych na tych drogach. W przypadku dróg krajowych i wojewódzkich obecnie wystarczy mieć zgłoszenie (wczeœniej niezbędne było pozwolenie) a powiatowych i gminnych – już nic (wczeœniej potrzebne było zgłoszenie). Oczywiœcie nadal nie można zapomnieć o zgodzie zarzšdcy drogi. Ponadto ustalenie lokalizacji zjazdu nie wymaga już uzyskania warunków zabudowy.

Nowe przepisy objęły również przebudowę domów jednorodzinnych oraz remont obiektów budowlanych, których budowa wymaga pozwolenia na budowę. Przed 1 stycznia przebudowę można było zrealizować na podstawie zgłoszenia, pod warunkiem, że nie dochodziło do zwiększenia dotychczasowego obszaru oddziaływania budynku.

Po 1 stycznia zgłoszenia wymaga jedynie przebudowa przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych budynków mieszkalnych jednorodzinnych, o ile nie prowadzi to do zwiększenia dotychczasowego obszaru oddziaływania tych budynków. W pozostałym zakresie przebudowa nie wymaga już ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia.

Przed 1 stycznia obowišzywała zasada, że jak obiekt budowlany wymagał pozwolenia na budowę, to jego remont wymagał zgłoszenia.

Obecnie zgłoszenia wymagajš tylko takie remonty, które dotyczš obiektów innych niż budynki oraz przegród zewnętrznych i elementów konstrukcyjnych, pod warunkiem, że ich budowa wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

Ważna zmiana dotyczy istotnych odstšpień od projektu budowlanego. Nadzór budowlany będzie łagodniej traktował również istotne odstšpienia od projektu budowlanego. Wczeœniej, jeżeli dochodziło do zmian w trakcie budowy, traktowało się je jako samowolę budowlanš, chyba że inwestor miał projekt zamienny. Teraz odstšpienie wynoszšce więcej niż 2 proc. traktuje się jako dopuszczalne bez koniecznoœci ubiegania się o projekt zamienny. Chodzi o zmiany dotyczšce m.in. wysokoœci, szerokoœci i długoœci planowanego obiektu. Po wykorzystaniu 2 proc. nie będzie można jednak wykraczać poza obszar oddziaływania inwestycji.

Nowe przepisy wprowadzajš możliwoœć korzystania z tymczasowego obiektu budowlanego do czasu uzyskania pozwolenia na budowę, jednoczeœnie wydłużajšc termin jego użytkowania ze 120 do 180 dni. Obecnie, po upływie terminu na użytkowanie, obiekt tymczasowy musi być rozebrany. —ret

1 stycznia 2017 r. - Handel przy drodze i na targowisku

AKT: ustawa z 16 listopada 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia sprzedaży żywnoœci przez rolników (Dz. U. z 5 grudnia 2016 r., poz. 1961).

ZMIANA:

- Rolnicy nie muszš już korzystać w pewnym zakresie z usług poœredników.

- Sami mogš konsumentom sprzedać swojš żywnoœć i artykuły spożywcze.

- Z tego tytułu korzystajš również ze zwolnienia w PIT.

SKUTKI DLA PRZEDSIĘBIORCÓW:

Ułatwienia dla rolników w handlu własnymi produktami zawiera ustawa z 16 listopada 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia sprzedaży żywnoœci przez rolników (Dz. U. z 5 grudnia 2016 r., poz. 1961). Obowišzuje ona od 1 stycznia br.

Dzięki tym przepisom rolnicy mogš bezpoœrednio sprzedawać to co sami wytworzyli. Dotyczy to zarówno produktów przetworzonych pochodzenia zwierzęcego, jak i roœlinnego.

Chodzi m.in. o: szynki, kiełbasy, pasztety, masło, ser, dżemy, marynaty, pierogi, płatki czy oleje. Pod warunkiem jednak, że nabywcš tych produktów jest odbiorca końcowy, czyli konsument. Swojš żywnoœć mogš natomiast sprzedawać: na targach, festynach, kiermaszach przy drodze, prosto z gospodarstwa etc.

Rozszerzono też katalog odbiorców żywnoœci od rolników o m.in. stołówki szkolne oraz agroturystykę.

Tego typu handel można było prowadzić także przed 1 stycznia. Nie był on jednak taki opłacalny, jak teraz po zmianach. A to dlatego, że koszty zwišzanych z tym procedur były większe niż kwota tego, co się chciał rolnik sprzedać. W efekcie czego polscy rolnicy byli zmuszeni korzystać z usług poœredników.

Obecnie jeżeli rolnik chce sam sprzedawać własne produkty, powinien 30 dni przez rozpoczęciem handlu zarejestrować działalnoœć w inspekcji sanitarnej. Gdy chodzi o produkty pochodzenia zwierzęcego musi w tym celu złożyć wniosek do powiatowego lekarza weterynarii, a w wypadku tych pochodzenia roœlinnego — u powiatowego inspektora sanitarnego. Instytucje te będš jednoczeœnie odpowiedzialne za nadzór nad bezpieczeństwem produktów. Tam również można uzyskać bliższe informacje na temat warunków prowadzenia tego typu handlu.

W wypadku produkcji żywnoœci przez rolników obowišzujš wprost unijne przepisy. Dotyczy to m.in.: rozporzšdzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny œrodków spożywczych. Przepisy te przewidujš uproszczone wymagania higieniczne w wypadku produkcji prowadzonej w domu mieszkalnym np. przy wykorzystaniu sprzętu i urzšdzeń gospodarstwa domowego.

Ponadto nowe przepisy przewidujš delegację dla ministra zdrowia do wydania rozporzšdzenia okreœlajšcego wymagania higieniczne. Jego zdaniem nie jest to jednak niezbędne. Natomiast szef tego resortu wydał trzy inne rozporzšdzenia a mianowicie: w sprawie maksymalnej iloœci żywnoœci zbywanej w ramach rolniczego handlu oraz zakresu i sposobu jej dokumentowania, rejestru zakładów produkcyjnych wytwarzajšcych produkty pochodzenia zwierzęcego, a także w sprawie ustalenia weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego.

Ponadto nowe przepisy wprowadziły korzystne dla rolników zasady opodatkowania. Dochody uzyskane przez rolnika z detalicznego handlu wytworzonš żywnoœciš zostanš zwolnione z PIT. Takie rozwišzanie ma zwiększyć dochody rodzinnych gospodarstw. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia ma być prowadzenie ewidencji sprzedaży. Zwolnienie będzie też ograniczone do 20 tys. zł. Po przekroczeniu tej kwoty podatek wyniesie 2 proc. od obrotu. Wspomniana ewidencja może być prowadzona w „zeszycie". Oznacza to, że rolnik zapisuje w nim co sprzedał, kiedy i za ile.

Ustawa z 16 listopada 2016 r. przewiduje też, że dom, w którym wytwarzana jest żywnoœć na handel powinien być odpowiednio oznakowany. Chodzi o tabliczkę z napisem „rolniczy handel detaliczny" oraz o podanie danych obejmujšcych imię i nazwisko albo nazwę i siedzibę podmiotu prowadzšcego rolniczy handel detaliczny, adres miejsca prowadzenia produkcji tej żywnoœci oraz weterynaryjny numer identyfikacyjny podmiotu prowadzšcego rolniczy handel detaliczny, o ile taki numer został nadany. —ret

10 Stycznia 2017 r. - Pozasšdowe metody rozstrzygania sporów

AKT: ustawa z 23 wrzeœnia 2016 r. o pozasšdowym rozwišzywaniu sporów konsumenckich (DzU poz. 1823).

ZMIANA:

- Ożywienie mediacji, koncyliacji i arbitrażu jako sposobów rozstrzygania sporów pomiędzy przedsiębiorcami i konsumentami.

- Obowišzek informowania konsumentów o zgodzie na poddanie się alternatywnym metodom rozstrzygania konfliktów lub o braku takiej zgody.

- Domniemanie zgody przedsiębiorcy na polubowne rozstrzyganie sporu, w przypadku braku wyraŸnej informacji po jego stronie.

SKUTKI DLA PRZEDSIĘBIORCÓW:

Niezależnie od tego, czy przedsiębiorca przyjmuje, czy też odrzuca reklamację klienta, powinien go poinformować o dalszych drogach rozwišzania sporu. Jeżeli tego nie zrobi, naraża się na postępowanie mediacyjne, koncyliację, a nawet arbitraż.

Celem ustawy jest zwiększenie roli pozasšdowych metod rozstrzygania sporów. Cała procedura może mieć zastosowanie wówczas, gdy konsument ma wštpliwoœci co do jakoœci nabytego towaru lub usługi, zgłasza reklamację, a przedsiębiorca po zapoznaniu się z niš i wynikajšcymi z niej roszczeniami konsumenta, odrzuca te żšdania. Tradycyjnie w takich przypadkach konsument mógł odstšpić od dalszego dochodzenia swoich praw lub skierować sprawę do sšdu państwowego.

Teraz ma być o tyle inaczej, że podstawowš drogš ma być pozasšdowy mechanizm rozstrzygania sporów. Oczywiœcie nadal pozostaje on dobrowolny – co jest generalnie zasadš alternatywnych metod rozstrzygania sporów. Oznacza to, że zarówno przedsiębiorca jak i konsument muszš się na to zgodzić. Jednak ustawa wprowadza wymóg zachowania czujnoœci po stronie przedsiębiorcy. O ile bowiem nie musi się on godzić na stosowanie pozasšdowych metod rozstrzygania sporów, to prawo to będzie mu przysługiwało tak długo, jak długo będzie o tym informował w sposób wyraŸny swoich klientów. A musi to zrobić odpowiadajšc na reklamację.

Taki obowišzek wynika z art. 32 ustawy. Zgodnie z nim, w przypadku gdy w następstwie złożonej przez konsumenta reklamacji spór nie został rozwišzany, przedsiębiorca przekazuje konsumentowi na papierze lub innym trwałym noœniku oœwiadczenie o: zamiarze wystšpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie pozasšdowego rozwišzywania sporów konsumenckich albo zgodzie na udział w takim postępowaniu lub odmowie wzięcia udziału w postępowaniu w sprawie pozasšdowego rozwišzywania sporów konsumenckich. Jeżeli jednak przedsiębiorca nie złożył żadnego oœwiadczenia, uznaje się, że wyraża zgodę na udział w postępowaniu w sprawie pozasšdowego rozwišzywania sporów konsumenckich (art. 32 ust. 3). A wtedy decyzja, czy skierować sprawę właœnie do takiej instytucji, czy do sšdu państwowego będzie należała do konsumenta.

Ustawa nie narzuca sposobu rozwišzania konfliktu pomiędzy przedsiębiorcš a jego klientem. To strony mogš wybrać z jakiej opcji chcš skorzystać. Wybrana osoba (zespół osób) może: wysłuchać strony i pomóc im w zbliżeniu stanowisk (mediacja), wysłuchać strony i zaproponować im rozwišzanie (koncyliacja), wysłuchać strony i rozstrzygnšć spór (arbitraż). Ta ostatnia metoda wymaga jednak zgody obu stron wyrażonej na piœmie. —mgk

Połowa 2017 r. - Zapobieganie nieuczciwym praktykom w obrocie produktami rolnymi

AKT: Ustawa z 15 grudnia 2016 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (czeka na publikację w DzU).

ZMIANY:

- wprowadzenie dodatkowych procedur wyrównujšcych szanse małych i dużych podmiotów działajšcych na rynku produktów rolnych i spożywczych.

- rolnicy i przetwórcy będš mogli zwrócić się do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o zbadanie ich relacji z silniejszym partnerem handlowym.

- Przedsiębiorca, który wykorzysta przewagę kontraktowš, grozi kara w wysokoœci do 3 proc. jego rocznego obrotu.

SKUTKI DLA PRZEDSIĘBIORCÓW:

Nowe przepisy, które powinny zaczšć obowišzywać w połowie roku (ustawa została podpisana przez prezydenta, czeka na publikację w Dzienniku Ustaw), majš przeciwdziałać powstawaniu sporów pomiędzy producentami i dostawcami warzyw, owoców i ich przetworów, a odbiorcami takich produktów. W klasycznym przykładzie dotyczy to np. producenta rolnego z jednej strony i supermarketu lub hurtowni albo znaczšcego przetwórcy z drugiej.

Sama ustawa posługuje się pojęciami dostawcy i odbiorcy. Pierwszy oznacza przedsiębiorcę (w myœl przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów), który wytwarza lub przetwarza produkty rolne lub spożywcze lub odpłatnie zbywa je nabywcy. Ten ostatni to przedsiębiorca, który bezpoœrednio lub poœrednio nabywa od dostawcy produkty rolne lub spożywcze w celu ich sprzedaży, odsprzedaży lub przetworzenia. Z jednej strony może to być np. rolnik indywidualny prowadzšcy działalnoœć gospodarczš lub przedsiębiorca – poœrednik, a z drugiej hurtownia, sklep oferujšcy towary bezpoœrednio konsumentom, zakład przetwórstwa, bšdŸ organizacja producentów i przetwórców czy wreszcie spółdzielnia.

Zgodnie z art. 7 przewagš kontraktowš w rozumieniu ustawy jest sytuacja nabywcy względem dostawcy, w której dla dostawcy nie istniejš wystarczajšce i faktyczne możliwoœci zbycia produktów rolnych lub spożywczych do innych nabywców oraz występuje znaczna dysproporcja w potencjale ekonomicznym na korzyœć nabywcy, albo dostawcy względem nabywcy, w której dla nabywcy nie istniejš wystarczajšce i faktyczne możliwoœci nabycia produktów rolnych lub spożywczych od innych dostawców oraz występuje znaczna dysproporcja w potencjale ekonomicznym na korzyœć dostawcy. Wykorzystywanie przewagi kontraktowej jest nieuczciwe, jeżeli jest sprzeczne z dobrymi obyczajami i zagraża istotnemu interesowi drugiej strony albo narusza taki interes.

Wykorzystywanie przewagi kontraktowej w sposób nieuczciwy może w szczególnoœci polegać na: nieuzasadnionym rozwišzaniu lub groŸbie rozwišzania umowy (np. dotyczšcej kontraktacji płodów rolnych), przyznaniu wyłšcznie jednej stronie uprawnienia do rozwišzania, odstšpienia lub wypowiedzenia umowy (np. tylko supermarket ma takie prawo względem rolnika), uzależnianiu zawarcia lub kontynuowania umowy od przyjęcia lub spełnienia przez jednš ze stron innego œwiadczenia, które nie ma z niš zwišzku (np. obowišzkowy udział dostawcy w kampanii reklamowej lub marketingowej odbiorcy), nieuzasadnionym wydłużaniu terminów płatnoœci.

W założeniu ustawa ma chronić słabszš stronę poprzez stworzenie jej kolejnej drogi nacisku na silniejszego ekonomicznie partnera. Wszystko dlatego, że poszkodowany dostawca (lub odbiorca) może zwrócić się do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o zajęcie się danš sprawš. Urzšd może wszczšć postępowanie wyjaœniajšce lub postępowanie przeciwko danemu przedsiębiorcy, jeżeli spełnione sš okreœlone warunki. Przede wszystkim odnoszš się one do wielkoœci obrotów.

Warunkiem podjęcia interwencji przez urzšd jest to, aby łšczna wartoœć obrotów między dostawcš a odbiorcš w którymkolwiek z dwóch lat poprzedzajšcych rok wszczęcia postępowania przekroczyła 50 tys. zł oraz obrót nabywcy lub dostawcy, który stosuje nieuczciwš praktykę, w roku poprzedzajšcym rok wszczęcia postępowania przekroczył 100 mln zł. W zawiadomieniu przedsiębiorca musi wskazać podmiot któremu zarzuca nieuczciwe wykorzystywanie przewagi kontraktowej, opis zdarzenia, informacje œwiadczšce o naruszeniu przepisów ustawy oraz swoje dane osobowe. Dodatkowo powinien dołšczyć wszystkie dokumenty, które mogš stanowić dowód w sprawie.

Jeżeli UOKiK zgodzi się z zarzutami, nakaże przedsiębiorcy zaniechanie dalszych nieuczciwych praktyk i przywrócenie stanu zgodnego z przepisami o dobrymi obyczajami, a także może na niego nałożyć karę finansowš w wysokoœci do 3 proc. jego obrotu.

ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL