Trybunał doprecyzował przesłanki korzystania przez kobiety z ochrony międzynarodowej , jaką zapewnia Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE. Ustanowiła ona przesłanki przyznania statusu uchodźcy i ochrony uzupełniającej, z której mogą korzystać obywatele państw spoza UE. Status uchodźcy został przewidziany na wypadek prześladowania każdego obywatela państwa trzeciego z powodu rasy, religii, narodowości, przekonań politycznych lub przynależności do szczególnej grupy społecznej. Z kolei ochrona uzupełniająca została przewidziana w odniesieniu do każdego obywatela państwa trzeciego, który nie może być uznany za uchodźcę, lecz co do którego istnieją poważne i sprawdzone podstawy, aby uznać, iż gdyby został odesłany do swojego państwa pochodzenia, byłby narażony na rzeczywiste ryzyko doznania poważnej krzywdy, co obejmuje w szczególności egzekucję i nieludzkie lub poniżające traktowanie.
Czytaj więcej
Zagrożenie zbrodnią honorową, przymusowym małżeństwem i przemocą domową - to warunki, w jakich ob...
Pytanie prejudycjalne do TSUE złożył bułgarski sąd. Rozpatruje on sprawę obywatelki Turcji, pochodzenia kurdyjskiego, wyznania muzułmańskiego. Kobieta jest po rozwodzie. Twierdzi, że rodzina zmusiła ją do zawarcia małżeństwa, a małżonek bił ją i groził jej. Obawia się o swoje życie, na wypadek gdyby musiała powrócić do Turcji. Dlatego złożyła wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej w Bułgarii.
Trybunał orzekł, że dyrektywę należy interpretować z poszanowaniem konwencji stambulskiej , która wiąże Unię Europejską i uznaje przemoc wobec kobiet ze względu na płeć za formę prześladowania.
- Kobiety można uznać za należące do grupy społecznej w rozumieniu dyrektywy 2011/95 i mogą one korzystać ze statusu uchodźcy, jeżeli spełnione są przesłanki przewidziane w tej dyrektywie tj. gdy są narażone w państwie pochodzenia na przemoc fizyczną lub psychiczną ze względu na płeć, w tym na przemoc seksualną i domową — uznał TSUE.
