Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Niepełnosprawni

Potrzeba zmian w systemie opieki nad niepełnosprawnymi

Dyskusje o koniecznoœci zmian w systemie opieki nad niepełnosprawnymi trwajš już dekadę, ale nie przyniosły żadnych efektów
Od dobrych pięciu lat, a jeœli wliczyć debaty eksperckie w węższym gronie, to około dziesięciu, dyskutuje się o systemowych zmianach we wspieraniu osób niesamodzielnych. Każda debata kończy się słusznymi wnioskami oraz bardzo oczywistš tezš: obecny system ze względu na przemiany demograficzno-społeczne nie poradzi  sobie z rosnšcš liczbš osób niesamodzielnych, które wymagajš wsparcia. Jednoczeœnie opieranie całego systemu na rodzinie powoduje ubóstwo i wykluczenie społeczne wielu gospodarstw domowych z osobš niepełnosprawnš. Dla przypomnienia: w sierpniu 2007 r. minister zdrowia Zbigniew Religa przedstawił projekt ustawy o społecznym ubezpieczeniu pielęgnacyjnym. We wrzeœniu 2010 r., za czasów minister Ewy Kopacz, odbyła się konferencja „Niesamodzielni: kto się nimi  zaopiekuje, kto za to zapłaci?", zorganizowana przez Instytut Obywatelski oraz Grupę Roboczš ds. Projektu Ustawy o Ubezpieczeniu od Ryzyka Niesamodzielnoœci. Zaprezentowany na konferencji raport, tzw. Zielona Księga, zawierał diagnozę sytuacji w opiece długoterminowej w Polsce oraz rekomendacje zmian. Na rekomendacjach się skończyło. Za kadencji obecnego ministra Bartosza Arłukowicza senacka Komisja Rodziny i Polityki Społecznej, której przewodniczy senator Mieczysław Augustyn, zorganizowała konferencję „Opieka nad osobami niesamodzielnymi w Polsce – potrzeba zmian". Teraz komisja senacka pracuje nad projektem ustawy o czeku opiekuńczym. Pracę nad zmianami prawa rozpoczęła również pełnomocniczka rzšdu ds. równego traktowania. Mimo to nierozwišzany pozostaje problem zasad finansowania usług opiekuńczych oraz integracji dwóch częœciowo dublujšcych się systemów wsparcia, koordynowanych przez resort zdrowia i resort polityki społecznej. Zgodnie z badaniami Głównego Urzędu Statystycznego budżetów gospodarstw domowych za 2011 r. co dziesište gospodarstwo domowe z przynajmniej jednym dzieckiem do lat 16  posiadajšcym orzeczenie o niepełnosprawnoœci żyje poniżej minimum egzystencji. Co czwarte zaœ poniżej relatywnej granicy ubóstwa, definiowanej jako 50 proc. œrednich wydatków ogółu gospodarstw domowych.
W praktyce gospodarstw domowych z osobami niesamodzielnymi, majšcych problemy z pokryciem bieżšcych wydatków, jest jeszcze więcej, bo nawet jeœli majš one relatywnie wysokie dochody, to ponoszš duże wydatki na finansowane z własnej kieszeni usług  opiekuńczych. Autor jest doktorem w Instytucie Gospodarstwa Społecznego SGH
ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL