Prawa pacjenta
Pomoc specjalistyczna zawsze bez rejonizacji
Pracownik szpitala i poradni nie może odmówić rejestracji do specjalisty lub na operację, nawet gdy pacjent pochodzi z innej miejscowości
Rzecznik praw pacjentów dostaje w ostatnim czasie skargi na szpitale i przychodnie. Chorzy alarmują rzecznika, że lecznice odmawiają rejestracji ich skierowań z powodu rejonizacji. Personel medyczny informuje pacjenta, że nie może go przyjąć, ponieważ pochodzi z innego województwa lub innej miejscowości. W zeszłym roku rzecznik dostał 400 skarg na podobne zachowania służby zdrowia.
Łamanie prawa
Rzecznik praw pacjenta przypomina więc, że takie działania są niezgodne z prawem. Ustawa o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. DzU z 2008 r. nr 164, poz. 1027 z późn. zm.) leczenie w ramach specjalistycznej opieki ambulatoryjnej lub szpitalnej odbywa się bez rejonizacji. Jeśli chory ma odpowiednie skierowanie, może sobie samodzielnie wybrać specjalistę, np. kardiologa, lub szpital, w których chce poddać się operacji. Ma prawo wyboru placówki medycznej niezależnie od tego, w jakim rejonie mieszka.
Zgodnie z art. 24 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej zainteresowany ma także prawo zapisać się na wizytę lekarską w dowolnej poradni udzielającej ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych spośród wszystkich, które podpisały umowę o udzielanie świadczeń z Narodowym Funduszem Zdrowia. Pacjent może się leczyć na podstawie skierowania na terenie całego kraju. Tak samo jest ze szpitalami.
Odmowa udzielenia świadczenia z powołaniem się na tzw. rejonizację jest naruszeniem praw pacjenta. W tej sytuacji chory może skierować skargę do dyrektora placówki, właściwego oddziału NFZ, organu nadzoru nad placówką, np. starosty, marszałka lub do rzecznika praw pacjenta. Fundusz za nagminne odsyłanie pacjentów ma prawo ukarać szpital finansowo.
Lekarz rodzinny
Jest kilka grup specjalistów, do których pacjent może się zgłosić bez skierowania. Są to: dermatolog, ginekolog i położnik, okulista, onkolog, psychiatra, wenerolog i dentysta. Ułatwiony dostęp do specjalistów mają inwalidzi wojenni, kombatanci, zakażeni wirusem HIV, uzależnieni od alkoholu czy środków odurzających.
Należy też pamiętać, że w publicznej służbie zdrowia rejonizacja obowiązuje tylko przy wyborze lekarza rodzinnego i pielęgniarki rodzinnej. To oznacza, że pacjent może korzystać stale z takiej pomocy tylko w miejscowości, w której mieszka. Najpierw jednak powinien w przychodni złożyć deklarację wyboru lekarza i pielęgniarki.
W sytuacjach wyjątkowych, kiedy pacjent wyjedzie poza miejsce swego zamieszania, np. na wakacje bądź w odwiedziny do rodziny, ma prawo skorzystać z pomocy lekarza rodzinnego również poza swoim regionem. Dotyczy to sytuacji nagłych, np. ktoś zachoruje na grypę, dostanie gorączki itp. Wtedy żaden lekarz rodzinny nie może odmówić pomocy takiemu choremu, nawet gdy nie ma jego deklaracji wyboru w swojej przychodni.
masz pytanie, wyślij e-mail do autorki k.nowosielska@rp.pl
Katarzyna Przyborowska, radca prawny właściciel kancelarii Lege Artis
Przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej wyraźnie mówią, że pacjent ma prawo wybrać sobie miejsce ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych, a także szpital – spośród tych, które mają podpisane z Narodowym Funduszem Zdrowia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Na tej samej zasadzie możemy również wybierać lekarza dentystę. Każdy ubezpieczony może zatem dowolnie wybierać spośród placówek posiadających kontrakty z NFZ w całej Polsce. Lecznice, które odmawiają pacjentom świadczeń, zasłaniając się rejonizacją, narażają się na kontrolę Funduszu. Jeżeli uniemożliwiają lub ograniczają w poważnym stopniu dostęp chorym do świadczeń, podlegają też karze grzywny.
Przeczytaj więcej o: Rzecznik Praw Pacjenta, ambulatoryjna opieka specjalistyczna, poradnia, specjalista bez rejonizacji, szpital
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
