Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Zadania

Obowišzki gminy przy transporcie dzieci do szkół: nie zawsze najbliższa szkoła jest właściwa dla dziecka

www.sxc.hu
Gmina nie może odmówić bezpłatnego transportu dziecku z autyzmem i upoœledzeniem umysłowym tylko dlatego, że w jej mniemaniu wybrana przez matkę szkoła jest za daleko.

Wojewódzki Sšd Administracyjny w Krakowie przyznał rację Sylwii G., matce niepełnosprawnego chłopca z autyzmem i upoœledzeniem umysłowym.

Wystšpiła ona do prezydenta miasta o bezpłatny dowóz dziecka do szkoły podstawowej w roku szkolnym 2014/2015. Ten jednak odmówił, tłumaczšc, że bezpłatny transport przysługuje dziecku tylko wtedy, gdy wybrana przez rodziców placówka jest „najbliższš" lub dziecko realizuje obowišzek szkolny w „oœrodku". Tymczasem wskazany we wniosku zespół szkół nie jest ani placówkš najbliższš, ani oœrodkiem w rozumieniu przepisów ustawy o systemie oœwiaty, stšd brak w ocenie organu podstaw do spełnienia żšdania skarżšcej.

Sylwia G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sšdu Administracyjnego w Krakowie. W jej ocenie uzależnienie bezpłatnego transportu oraz zwrotu kosztów przejazdu od realizowania obowišzku szkolnego w placówce „oœrodek", „placówce najbliższej" pozostaje w sprzecznoœci z przepisami ustawy o systemie oœwiaty. Ponadto obowišzek szkolny jej syna realizowany jest zgodnie z cytowanš ustawš poprzez udział w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych. Tak wynika z uchwały Sšdu Najwyższego z 17 lutego 2011 r. (sygn. III CZP 133/10). SN wyraził w niej poglšd, że gmina ma obowišzek zapewnić upoœledzonemu dziecku w stopniu głębokim bezpłatny transport i opiekę do wybranego przez rodziców oœrodka rewalidacyjno-wychowawczego.

W odpowiedzi na skargę prezydent wyjaœnił, że przepis, na podstawie którego rozpatrywane jest uprawnienie skarżšcej do bezpłatnego transportu, nakłada na gminę obowišzek w tym zakresie, tylko jeœli uczeń ten realizuje obowišzek szkolny i obowišzek nauki w „oœrodku". Art. 2 ustawy o systemie oœwiaty odróżnia pojęcie „szkoły" od „oœrodka". Przepis art. 17 ust. 3a pkt 2 wprawdzie nie uzależnia przyznania prawa do bezpłatnego transportu od tego, czy szkoła, w której pobierana jest nauka, jest „najbliższš", ale od tego, czy nauka realizowana jest w „oœrodku". Wskazano jednoczeœnie, że syn skarżšcej może realizować obowišzek szkolny w specjalnym oœrodku szkolno-wychowawczym lub w szkole podstawowej z oddziałami integracyjnymi.

Wojewódzki Sšd Administracyjny stwierdził, że skarga jest zasadna. Zdaniem sšdu istotne dla sprawy jest wyjaœnienie, na podstawie jakich danych należy ustalać to, która placówka szkolna będzie właœciwa dla zapewnienia opieki stosownej do stopnia i rodzaju niepełnosprawnoœci dziecka.

Tymczasem prezydent miasta potraktował wniosek pobieżnie, uznał, że możliwe jest jego uwzględnienie, tylko gdyby chodziło o najbliższš w rozumieniu geograficznym szkołę lub gdyby zapewnienie transportu i opieki zwišzane było z uczęszczaniem do „oœrodka". Nie przeprowadzono w zwišzku z tym żadnej analizy orzeczeń o niepełnosprawnoœci ani programu szkoły, do której uczęszczajš niepełnosprawni uczniowie.

W ocenie sšdu kwestii wyboru szkoły czy innej placówki oœwiatowo-wychowawczej nie można też pozostawiać uznaniu administracyjnemu organu lub kierownictwa placówki szkolnej. Unormowania objęte ww. przepisami dotyczš odbiorcy szczególnego. Sš to dzieci niepełnosprawne, zarówno w zakresie ruchowym, jak i upoœledzenia umysłowego.

Ocena potrzeb i możliwoœci takich osób powinna więc być przeprowadzona w sposób szczególnie wnikliwy, roztropny i delikatny, a przede wszystkim z wykorzystaniem wiedzy fachowej. Zalecenia odpowiednie znajdujš się w orzeczeniu o niepełnosprawnoœci. Jest w nim opisany m.in. rodzaj niepełnosprawnoœci (szczegółowa diagnoza), a także zalecenia dotyczšce dalszego sposobu postępowania z dzieckiem (w tym także dotyczšce dalszego kształcenia) wraz z uzasadnieniem. Zdaniem WSA orzeczenie to winno więc stanowić dla organu punkt odniesienia przy przeprowadzaniu wykładni sformułowania „najbliższa szkoła".

Z tych powodów WSA doszedł do wniosku, że organ nie miał podstaw, by odmówić skarżšcej uwzględnienia jej wniosku.

ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL