W sądzie i urzędzie

Wezwania do uiszczenia opłaty dodatkowej za brak biletu parkingowego nie można zaskarżyć do sądu

Fotorzepa, Radek Pasterski RP Radek Pasterski
Wezwania do uiszczenia opłaty dodatkowej za brak biletu parkingowego nie ma jak zaskarżyć do sądu. Przepisy nie przewidują takiej możliwości.
Niedopuszczalność odwołania Juliusza J. od wezwania z Zarządu Dróg Miejskich w Warszawie do uiszczenia opłaty dodatkowej za postój bez biletu w strefie płatnego parkowania stwierdziło jako pierwsze Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Powołało się na art. 13f ustawy o drogach publicznych, który stwierdza, że za nieuiszczenie opłaty parkingowej pobiera się opłatę dodatkową. Jej wysokość i sposób pobierania określa rada gminy.

Za wycieraczką

W stolicy sprecyzowano to w uchwale z 2008 r. w sprawie ustalenia stref płatnego parkowania. W załączniku 2 w § 4 określono sposób pobierania opłaty dodatkowej, postępowanie reklamacyjne i odwoławcze. Kierujący lub właściciel pojazdu kwestionujący zasadność wezwania do uiszczenia opłaty może wnieść reklamację w terminie siedmiu dni od umieszczenia wezwania pod wycieraczką na przedniej szybie samochodu lub jego doręczenia. Reklamację wnosi się do zarządzającego strefą płatnego parkowania, a w razie jej nieuwzględnienia – do komisji odwoławczej powołanej przez prezydenta Warszawy. Stanowisko kolegium poparł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalając skargę Juliusza J. Stwierdził, że zawiadomienia o nieopłaconym postoju w strefie płatnego parkowania, umieszczane za wycieraczką pojazdu, są dokumentem potwierdzającym nieuiszczenie opłaty i zarazem informacją o obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej. Ustawa o drogach publicznych i uchwała Rady m.st. Warszawy nie przewidują obowiązku doręczania takich zawiadomień za potwierdzeniem odbioru.

Z mocy prawa

W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Juliusz J. zarzucił nieprawidłową interpretację art. 13f ustawy o drogach publicznych, a przede wszystkim art. 78 i art. 8 ust. 2 Konstytucji RP. Art. 78 mówi, że każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Art. 8 ust. 2 głosi, że przepisy konstytucji stosuje się bezpośrednio. Tymczasem, twierdził Juliusz J., w wyniku nieprawidłowej interpretacji, WSA uznał, że stronie w sporze z Zarządem Dróg Miejskich nie przysługuje środek zaskarżenia. Nie ulega wątpliwości, że wezwanie do uiszczenia opłaty dodatkowej nie jest decyzją administracyjną, a więc nie przysługuje od niego odwołanie i skarga do sądu administracyjnego – orzekł NSA (sygn. akt I OSK 140/13). – Nałożenie opłaty dodatkowej następuje z mocy samego prawa, czyli tu uchwały Rady m.st. Warszawy, i nie ma obowiązku wydawania decyzji – powiedział sędzia Mirosław Wincenciak, podając powody oddalenia skargi kasacyjnej. – Ponieważ takie wezwania nie są decyzjami administracyjnymi, może należałoby ustalić inny tryb ich kwestionowania – uważa adwokat Rafał Dębowski. – Zarządca strefy płatnego parkowania, do którego obecnie można się odwoływać, nie powinien być sędzią we własnej sprawie. Opinia dla „Rz" Krzysztof Izdebski, ekspert Stowarzyszenia Sieć Obywatelska Watchdog Mimo że konstytucja nie stanowi o dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, obywatel powinien mieć do tego prawo. W tym przypadku dwuinstancyjność jest tylko pozorna, ponieważ odwołanie składa się do zarządcy strefy płatnego parkowania, a komisja odwoławcza nie wydaje decyzji administracyjnych. Skoro nałożenie opłaty dodatkowej nie jest postępowaniem zakończonym decyzją administracyjną, możliwość zaskarżenia takiej czynności jest wartością konstytucyjną. Sądy powinny być ostatecznością, ale taka ścieżka powinna istnieć.
Źródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL