Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Nieruchomoœci

Kosztów legalizacji samowoli budowlanej nie da się umorzyć

Zła wiadomoœć dla osób, które liczyły na ulgę w spłacie opłaty za legalizację samowoli budowlanej.
Fotorzepa, Robert Wójcik Robert Wójcik
Niestety, kosztów legalizacji samowoli budowlanej nie da się umorzyć ani rozłożyć na raty.
Zła wiadomoœć dla osób, które liczyły na ulgę w spłacie opłaty za legalizację samowoli budowlanej. Wczoraj Naczelny Sšd Administracyjny orzekł, że konstrukcja opłaty legalizacyjnej wyklucza możliwoœć zastosowania do niej tzw. ulg uznaniowych z art. 67a ordynacji podatkowej. To oznacza, że nie można jej umorzyć ani nawet odroczyć czy rozłożyć na raty.

Ważny interes

W sprawie chodziło o 25 tys. zł opłaty za rozpoczęcie rozbudowy budynku mieszkalnego bez pozwolenia. Taka karę rolnikowi ustalił powiatowy, a utrzymał w mocy wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego. Właœciciel nielegalnie rozbudowanego domu takich pieniędzy nie miał. Poprosił więc wojewodę o umorzenie opłaty w całoœci, ewentualnie o umorzenie 22,5 tys. zł i rozłożenie reszty na 11 rat. Wojewoda odmówił. Przypomniał, że zgodnie z prawem budowlanym dla opłaty legalizacyjnej przewidziano odesłanie do przepisów działu III ordynacji podatkowej. Ten zaœ zawiera art. 67a, który przewiduje możliwoœć przyznania tzw. ulg uznaniowych w postaci umorzenia, rozłożenia na raty i odroczenia płatnoœci.
Wojewoda podkreœlił jednak, że umorzenie należnoœci publicznoprawnej jest instytucjš nadzwyczajnš. Udzielenie ulg uznaniowych uzależnione jest od spełnienia przesłanek ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego. Organ uznał, że w odniesieniu do wnioskodawcy te przesłanki nie zostały spełnione. Tego samego zdania był minister finansów. Wojewódzki Sšd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę rolnika. Nie przesšdził jednak, czy umorzenie mu się należy. Zwrócił uwagę, że sporna opłata stanowi warunek legalizacji obiektu budowlanego postawionego bez pozwolenia na budowę. Spełnienie tego wymogu otwiera możliwoœć legalizacji samowoli, ale może do niej dojœć dopiero po uiszczeniu stosownej opłaty legalizacyjnej. W ocenie WSA organy w uzasadnieniu swoich decyzji przemilczały kwestię zasadniczš, tj. to, czy do opłat legalizacyjnych w ogóle ma zastosowanie instytucja umorzenia przewidziana w przepisach działu III ordynacji podatkowej. W zwišzku z tym nakazał przeanalizowanie i wyjaœnienie tej kwestii. Minister finansów nie zgodził się z takim rozstrzygnięciem. I wygrał. NSA (sygn. akt II FSK 113/12) uwzględnił jego skargę kasacyjnš i rozstrzygnšł spór co do meritum. W ustnych motywach uzasadnienia sędzia NSA Zbigniew Kmieciak położył nacisk na charakter opłaty legalizacyjnej. Ustawodawca wprowadził jš po to, żeby dać inwestorom dopuszczajšcym się samowoli budowlanej wybór: albo rozbiórka, albo opłata. – To prawda, opłata legalizacyjna jest drakońska, ale trzeciej drogi nie ma – tłumaczył sędzia Kmieciak. W konsekwencji albo ktoœ wniesie jš w całoœci, albo musi liczyć się z rozbiórkš. Od sankcji nie można się uwolnić. Zdaniem NSA sšd pierwszej instancji nie ma racji, co więcej, sam niczego nie rozstrzygnšł. Dlatego sprawš będzie musiał zajšć się jeszcze raz, uwzględniajšc wytyczne sšdu kasacyjnego.

Wina ustawodawcy

Sšd nie omieszkał też odnieœć się do poczynań samego ustawodawcy. W jego ocenie, gdyby nie skomplikowana konstrukcja odesłań zapisana przez ustawodawcę w prawie budowlanym, problemu by nie było. Nie powstałyby także wštpliwoœci, co – formalnie –ma zrobić organ, gdy ktoœ występuje o umorzenie opłaty, która nie była i nie jest zaległoœciš podatkowš. NSA rozwišzał i ten problem. W stanie prawnym sprzed 11 kwietnia 2012 r. organ mógł odmówić umorzenia. Po wprowadzeniu z tš datš art. 61a kodeksu postępowania administracyjnego powinien wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Wyrok jest prawomocny. Opinia dla „Rz"

Rafał Dębowski, adwokat

To, w czym można się zgodzić z NSA, sprowadza się do pejoratywnej oceny techniki legislacyjnej zastosowanej w przepisach prawa budowlanego. Nie ulega wštpliwoœci, że stosowanie podwójnego odesłania może rodzić poważne wštpliwoœci. Ustawodawca przesšdził jednak, iż w wypadku opłat legalizacyjnych oraz kar majš być stosowane odpowiednio wszystkie przepisy działu III ordynacji podatkowej, bez żadnych wyłšczeń. Dlatego w mojej ocenie nieuprawnione jest twierdzenie, że nie można stosować niektórych z nich. Odpowiednie stosowanie przepisu nie pozbawia zainteresowanego prawa do skutecznego zgłoszenia wniosku o rozłożenie na raty czy umorzenie opłat przewidzianych przez prawo budowlane.
ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL