Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Zadania

Miejscowy plan: kiedy zmieniać, a kiedy uchwalać

123RF
Władze gminy kilka lat temu objęły większy obszar miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Obecnie chciałyby uchwalić nowy plan miejscowy, odnoszšcy się tylko do częœci tego obszaru. Czy w takiej sytuacji częœć planu miejscowego, odnoszšca się do terenu który nie podlega zmianie również utraci moc?

Nie. Natomiast trzeba rozważyć, czy w przedmiotowej sytuacji zamiast uchwalenia nowego planu nie jest uzasadniona bardziej zmiana starego planu.

Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wejœcie w życie planu miejscowego powoduje utratę mocy obowišzujšcej innych planów zagospodarowania przestrzennego, lub ich częœci odnoszšcych się do objętych nim terenów. Zgodnie z powyższym, z chwilš wejœcia nowego planu odnoszšcego się do tego samego terenu, traci moc odnoszšca się do tego samego terenu częœć poprzedniego (wyrok WSA w Krakowie z dnia 30 marca 2012 r., II SA/Kr 1684/11, LEX nr 1138547). Z powyższego nie można więc w żaden sposób wywodzić, że uchwalenie planu miejscowego może powodować jakiekolwiek skutki zwišzane z utratš mocy obowišzujšcej planów dla nieruchomoœci sšsiednich. Ustawodawca nie przewiduje - poza nadzwyczajnymi przypadkami zwišzanymi ze stwierdzeniem nieważnoœci planów – sytuacji, w których teren objęty planem miejscowym w wyniku jakichœ działań władz gminnych „powróciłby" do stanu sprzed uchwalenia planu (czym innym sš konsekwencje zwišzane z wygaœnięciem planów uchwalonych na podstawie nieobowišzujšcych już ustaw zwišzanych z planowaniem przestrzennym). W intencji ustawodawcy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stanowi podstawowy instrument polityki przestrzennej. Trudno więc założyć, żeby ustawodawca dawał gminom instrumenty umożliwiajšce ograniczanie pozytywnych skutków dla polityki przestrzennej i zmniejszania (i tak niewielkiej w skali kraju) powierzchni objętej planami miejscowymi.

Przy okazji dodać można, że ustawodawca rozróżnia dwa przypadki: uchwalenie zupełnie nowego planu miejscowego i zmianę obowišzujšcego planu. W doktrynie wskazuje się, że o wyborze którejœ z tych opcji przesšdzać będzie zakres niezbędnych zmian. W sytuacji, gdy zmiany dokonywane w planowaniu przestrzennym majš istotny zakres przedmiotowy, właœciwe będzie ich wprowadzenie w trybie nowego planu. Natomiast zmiana obowišzujšcego planu bardziej pasować będzie do ograniczonej przedmiotowo modyfikacji wczeœniejszych zapisów planistycznych (Z. Niewiadomski „Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz", Beck, Warszawa 2016, s. 311). W obu przypadkach procedura niezbędna do przeprowadzenia przez gminę będzie bardzo zbliżona.

Podsumowanie

Ustawodawca rozróżnia dwa przypadki: uchwalenie zupełnie nowego planu miejscowego i zmianę obowišzujšcego planu. O wyborze którejœ z tych opcji przesšdzać będzie zakres niezbędnych zmian.

—dr Maciej J. Nowak, radca prawny

podstawa prawna: art. 34 ust. 1 ustawy 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. DzU z 2016, poz. 778 ze zm.)

ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL