Prenumerata 2018 już w sprzedaży - SPRAWDŹ!

Zadania

Miejscowy plan: kiedy zmieniać, a kiedy uchwalać

123RF
Władze gminy kilka lat temu objęły większy obszar miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Obecnie chciałyby uchwalić nowy plan miejscowy, odnoszący się tylko do części tego obszaru. Czy w takiej sytuacji część planu miejscowego, odnosząca się do terenu który nie podlega zmianie również utraci moc?

Nie. Natomiast trzeba rozważyć, czy w przedmiotowej sytuacji zamiast uchwalenia nowego planu nie jest uzasadniona bardziej zmiana starego planu.

Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wejście w życie planu miejscowego powoduje utratę mocy obowiązującej innych planów zagospodarowania przestrzennego, lub ich części odnoszących się do objętych nim terenów. Zgodnie z powyższym, z chwilą wejścia nowego planu odnoszącego się do tego samego terenu, traci moc odnosząca się do tego samego terenu część poprzedniego (wyrok WSA w Krakowie z dnia 30 marca 2012 r., II SA/Kr 1684/11, LEX nr 1138547). Z powyższego nie można więc w żaden sposób wywodzić, że uchwalenie planu miejscowego może powodować jakiekolwiek skutki związane z utratą mocy obowiązującej planów dla nieruchomości sąsiednich. Ustawodawca nie przewiduje - poza nadzwyczajnymi przypadkami związanymi ze stwierdzeniem nieważności planów – sytuacji, w których teren objęty planem miejscowym w wyniku jakichś działań władz gminnych „powróciłby" do stanu sprzed uchwalenia planu (czym innym są konsekwencje związane z wygaśnięciem planów uchwalonych na podstawie nieobowiązujących już ustaw związanych z planowaniem przestrzennym). W intencji ustawodawcy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stanowi podstawowy instrument polityki przestrzennej. Trudno więc założyć, żeby ustawodawca dawał gminom instrumenty umożliwiające ograniczanie pozytywnych skutków dla polityki przestrzennej i zmniejszania (i tak niewielkiej w skali kraju) powierzchni objętej planami miejscowymi.

Przy okazji dodać można, że ustawodawca rozróżnia dwa przypadki: uchwalenie zupełnie nowego planu miejscowego i zmianę obowiązującego planu. W doktrynie wskazuje się, że o wyborze którejś z tych opcji przesądzać będzie zakres niezbędnych zmian. W sytuacji, gdy zmiany dokonywane w planowaniu przestrzennym mają istotny zakres przedmiotowy, właściwe będzie ich wprowadzenie w trybie nowego planu. Natomiast zmiana obowiązującego planu bardziej pasować będzie do ograniczonej przedmiotowo modyfikacji wcześniejszych zapisów planistycznych (Z. Niewiadomski „Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz", Beck, Warszawa 2016, s. 311). W obu przypadkach procedura niezbędna do przeprowadzenia przez gminę będzie bardzo zbliżona.

Podsumowanie

Ustawodawca rozróżnia dwa przypadki: uchwalenie zupełnie nowego planu miejscowego i zmianę obowiązującego planu. O wyborze którejś z tych opcji przesądzać będzie zakres niezbędnych zmian.

—dr Maciej J. Nowak, radca prawny

podstawa prawna: art. 34 ust. 1 ustawy 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. DzU z 2016, poz. 778 ze zm.)

Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL