Podatek dochodowy

Kiedy zwrot pracownikowi kosztów za używanie pojazdu jest przychodem

123RF
Zwrot pracownikowi kosztów za używanie pojazdu do celów służbowych w przypadkach, w których przepisy wprost nie przewidują zwolnienia, powinien być traktowany jako przychód ze stosunku pracy.

Uniwersytet medyczny – płatnik – wyjaśnił, że jako pracodawca zamierza zwracać pracownikom, realizującym zadania służbowe, koszty związane z używaniem przez nich ich prywatnych aut. Uniwersytet podkreślił, że prawidłowe i efektywne wykonywanie obowiązków pracowniczych wymaga użycia przez pracownika prywatnego pojazdu. Nie jest bowiem możliwe, aby pracodawca wyposażył wszystkich w pojazdy służbowe. Ponadto, zwrot kosztów przejazdów będzie korzystniejszą formą finansowania potrzeb działalności uniwersytetu niż np. najem pojazdów z wypożyczalni czy przejazdy taksówkami. We wniosku o interpretację podkreślono, że pracownicy korzystając z pojazdów prywatnych dla celów służbowych nie będą w podróży służbowej w rozumieniu kodeksu pracy. Będą przemieszczać się w obszarze wskazanym jako ich miejsce pracy (tzw. jazdy lokalne). Przysługujący zwrot kosztów przejazdu to iloczyn przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr przebiegu ustalonej przez pracodawcę, która nie będzie wyższa niż określona w art. 34a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym i przepisach wykonawczych.

Płatnik zapytał czy zwrot kosztów używania aut prywatnych na cele służbowe do jazd lokalnych w tak ustalonej wysokości będzie przychodem dla pracowników.

Fiskus odpowiedział, że tak. Jego zdaniem, kwota wypłacana pracownikowi przez uniwersytet to przychód z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, który powinien być opodatkowany wraz z innymi należnościami ze stosunku pracy.

Sprawa trafiła na wokandę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ale ten uznał, że nie ma podstaw, aby wyeliminować z obrotu prawnego zaskarżoną interpretację. Przypomniał, że zgodnie z art. 21 ust 1 pkt 23b ustawy o PIT wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdów stanowiących własność pracownika dla potrzeb zakładu pracy, w jazdach lokalnych, jeżeli obowiązek ich ponoszenia przez zakład pracy albo możliwość przyznania prawa do zwrotu wynika wprost z przepisów innych ustaw. WSA podkreślił, że ustawodawca w katalogu wyjątków od zasady opodatkowania wskazał wyraźnie „zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdów stanowiących jego własność dla potrzeb zakładu pracy, w jazdach lokalnych", pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek. Tym samym, wolą ustawodawcy, we wszystkich pozostałych przypadkach zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania jego własnego auta dla potrzeb zakładu pracy, w jazdach lokalnych, jest przychodem. W ocenie sądu, w przeciwnym razie ustawodawca nie określałby przesłanek zwolnienia od podatku.

Na poparcie swojego stanowiska sąd powołał też orzecznictwo. Wynika z niego, że zwrot pracownikowi kosztów za używanie pojazdu do celów służbowych, w przypadkach, w których ustawa wprost nie przewiduje zwolnienia, powinien być traktowany jako przychód związany ze stosunkiem pracy. Jak tłumaczył sąd, przepisy dotyczące zwolnień podatkowych, jako wyłom od konstytucyjnie potwierdzonej zasady powszechności i równości opodatkowania, powinny być interpretowane w sposób ścisły. Dodał też, że ustawa o transporcie drogowym nie jest ustawą podatkową, reguluje odmienną materię. Nie ma więc znaczenia, bo sporne zwolnienie precyzuje, że wskazana możliwość albo obowiązek muszą mieć charakter samoistny i muszą być bezpośrednio określone w ustawie.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 września 2017 r.

sygnatura akt: I SA/Po 1532/16

Komentarz eksperta

Konrad Piłat, doradca podatkowy w kancelarii KNDP Kolibski Nikończyk Dec i Partnerzy

Początkowo organy podatkowe zgadzały się z podatnikami, że w wyroku z 8 lipca 2014 r. (K 7/13) TK wykluczył z przychodów pracowników wszelkie wydatki, które pracodawcy ponoszą w swoim interesie. W konsekwencji potwierdzały, że np. zapewnienie pracownikowi oddelegowanemu zakwaterowania nie stanowi dla niego przychodu. To dlatego, że gdyby firma nie wysłała go do pracy w inne miejsce, to nie poniósłby dodatkowych kosztów. Z tego samego powodu organy podatkowe zgadzały się, że sfinansowanie oddelegowanemu dojazdu do miejsca pracy nie jest dla niego przychodem. Pojawiła się również interpretacja indywidualna z 11 lutego 2016 r. (IPPB4/4511- 1369/15-2/MS), w której uznano, że wypłata zwrotu kosztów używania prywatnego auta do celów służbowych nie powoduje po stronie zatrudnionego powstania przychodu.

W połowie 2016 r. stanowisko organów podatkowych uległo jednak zmianie. Zaczęły wskazywać, że w katalogu zwolnień z opodatkowania zawartym w art. 21 ust. 1 ustawy o PIT wymieniono m.in.: wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników (limit zwolnienia to 500 zł miesięcznie) oraz zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania jego samochodu dla potrzeb zakładu pracy – jeżeli kwoty te są wypłacane na podstawie innych ustaw. Skoro te świadczenia (w pewnym, wąskim zakresie) znalazły się w katalogu zwolnień, to znaczy, że co do zasady są opodatkowane.

Innego zdania jest NSA. Wskazuje on, że jeśli świadczenie ponoszone jest w interesie pracodawcy, to nie podlega ono opodatkowaniu. Dopiero gdy korzyść odnosi pracownik należy sprawdzić, czy jest zwolnione z opodatkowania, czy obciążone PIT. Taka wykładnia wynika z najnowszych wyroków NSA, np. z: 23 lutego 2017 r. (II FSK 233/15); 9 sierpnia 2016 r. (II FSK 1970/14); 15 kwietnia 2016 r. (II FSK 635/14). Dotyczą one jednak kosztów zakwaterowania i innych podobnych świadczeń, a nie zwrotu kosztów używania prywatnego auta do celów służbowych. ?

Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL