Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Firma

Zezwolenie na sprzedaż alkoholu można stracić w każdej chwili - wyrok WSA

Fotorzepa, Marcin Bielecki Marcin Bielecki
Urzędnik powinien wyjaœnić swoje wštpliwoœci dotyczšce zmiany nazwy spółki, a nie od razu z tego powodu automatycznie zabierać zezwolenie na sprzedaż alkoholu.

Prezydent Krakowa cofnšł spółce z o.o. trzy zezwolenia na sprzedaż alkoholu w sklepie spożywczo-przemysłowym. Powodem było m.in. postawienie alkoholu na regale, na którym znajdowały się produkty spożywcze. Klienci sklepu mogli więc swobodnie po niego sięgać. Tymczasem alkohol powinien podawać sprzedawca a półki z wyskokowymi trunkami, powinny one być oddzielone od innych towarów.

Urzędnicy zarzucili też, że spółka zbyt póŸno ich zawiadomiła o zmianie swojej nazwy. To też miało wpływ na cofnięcie zezwoleń.

Zła interpretacja przepisów

Spółka odwołała się do Samorzšdowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie. Zarzuciła, że urzędnicy Ÿle interpretujš przepisy ustawy o wychowaniu w trzeŸwoœci i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Przepisy wcale nie nakazujš wyraŸnego „wydzielenie stoiska", na którym sprzedaje się alkohol w zależnoœci od powierzchni sprzedażowej sklepu. Poza tym „bezpoœrednia sprzedaż napojów alkoholowych przez sprzedawcę" nie oznacza, że alkohol podaje klientowi sprzedawca.

Samorzšdowe Kolegium Odwoławcze przyznało częœciowo rację spółce. W jego ocenie dowody zebrane przez urzędników nie pozwalajš ustalić, że do sprzedaży napojów alkoholowych doszło z naruszeniem ustawy o wychowaniu w trzeŸwoœci. Jedyne co stwierdzono, to zła lokalizacja półki z napojami alkoholowymi.

W ocenie SKO ustawa o wychowaniu w trzeŸwoœci i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w art. 21 ust. 1 pkt 6 zawiera definicję pojęcia „wydzielone stoisko". Zgodnie z niš jest to oddzielony od pozostałej powierzchni punkt sprzedaży, cišg handlowy lub lada. Natomiast w art. 131 ust. 1 użyto pojęcia „wydzielone stoiska" bez dookreœlenia, w jakiego rodzaju placówkach miałoby się ono znajdować.

W ocenie SKO samo stworzenie możliwoœci zakupu alkoholu bez poœrednictwa sprzedawcy, nie stanowi naruszenia warunków sprzedaży okreœlonej w zezwoleniu.

Pilnowanie terminów

SKO przyznało jednak rację prezydentowi miasta co do koniecznoœci cofnięcia wydanego uprzednio zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Chodzi o to, że spółka nie zgłosiła do urzędu miasta w terminie 14 dni zmian w stanie faktycznym i prawnym. Chodziło konkretnie o zmianę nazwy spółki. Spółka wprawdzie to zrobiła, ale po terminie.

Zdaniem SKO redakcja przepisu art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeŸwoœci nie pozostawia urzędnikowi żadnego marginesu uznania. Ma on obowišzek cofnšć zezwolenie w wypadku stwierdzenia naruszenia warunków sprzedaży. Z przepisów zaœ wynika, że o zmianach stanu faktycznego i prawnego dotyczšcych danych zawartych w zezwoleniu należy poinformować w cišgu 14 dni. W tym konkretnym przypadku tego terminu nie dochowano.

SKO nie przekonała argumentacja spółki, że powodem nieprawidłowej nazwy spółki na zezwoleniach dotyczšcych sprzedaży alkoholu było „pominięcie naszej stacji benzynowej przez centralę podczas dokonywanych zmian w dokumentacji w Urzędzie Miasta".

Uchylono decyzję samorzšdowego kolegium

Spółka wniosła skargi do Wojewódzkiego Sšdu Administracyjnego w Krakowie. Tłumaczyła m.in., że urzšd miasta nie zawiadomił jej na żadnym etapie postępowania o tym, że prowadzi postępowanie wyjaœniajšce w zakresie uchybienia obowišzkowi zawiadomienia o zmianie. Spółka dowiedziała się o tym dopiero z uzasadnienia decyzji cofajšcej zezwolenie. Tym samym pozbawiono jš czynnego udziału w postępowaniu wyjaœniajšcym w częœci dotyczšcej ustaleń o zmianie nazwy spółki, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

W ocenie spółki decyzja SKO utrzymujšca w mocy zaskarżonš decyzję wyłšcznie z uwagi na brak zawiadomienia w terminie o zmianie nazwy stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjnoœci i jest rażšcym naruszeniem prawa.

Wojewódzki Sšd Administracyjny w Krakowie uznał, że zaskarżone decyzje naruszajš prawo w sposób istotny i to także z innych przyczyn niż te podniesione w skargach.

Zgodnie z art. 18 ust. 7 pkt 7 ustawy o wychowaniu w trzeŸwoœci warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest zgłaszanie organowi zezwalajšcemu zmian stanu faktycznego i prawnego, w stosunku do danych zawartych w zezwoleniu w terminie 14 dni od dnia powstania zmiany. Niewštpliwie zmiana nazwy podmiotu, na którego rzecz zostało wydane zezwolenie, wynikajšca ze zmiany umowy spółki, stanowi okolicznoœć, o której mowa w powołanym przepisie. Ustawa o wychowaniu w trzeŸwoœci nie reguluje jednak formy zgłoszenia zmian stanu faktycznego i prawnego, o których mowa w art. 18 ust. 7 pkt 7 ustawy. W tej sytuacji należy przyjšć, że zgłoszenie stanowi podanie w rozumieniu art. 63 kodeksu postępowania administracyjnego. Urzšd miasta powinien więc wobec spółki wdrożyć postępowanie naprawcze i ustalić w sposób bezsporny treœć żšdania zawartego w podaniu.

WSA przeprowadził uzupełniajšce postępowanie dowodowe dopuszczajšc dowody z dokumentów przedłożonych przez stronę skarżšcš Wynika z nich, że pisma zostały doręczone z zachowaniem 14-dniowego terminu do zgłoszenia zmian, o którym mowa w art. 18 ust. 7 pkt 7 ustawy o wychowaniu w trzeŸwoœci. Nie zostało wskazane, jakich zezwoleń pismo dotyczy, jednak rolš urzędników było w tej sytuacji ustalenie intencji strony skarżšcej.

W zwišzku z tym, zdaniem WSA doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 k.p.a., gdyż stan faktyczny ustalony przez organy nie odpowiada rzeczywistemu stanowi sprawy.

WSA nakazał więc urzędowi miasta jeszcze raz zajšć się sprawš.

Wyrok Wojewódzkiego Sšdu Administracyjnego w Krakowie z 15 grudnia 2017 r.

sygnatura akt: III SA/Kr 1196/17

ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL