Każdy liczy, że przechytrzy kolegów i utuczy się ich kosztem. Nic dziwnego, że Polacy, którzy patrzą dalej niż koniec własnego nosa i czują coś więcej niż ciężar portmonetki, z niepokojem wpatrują się we mgłę nadchodzących miesięcy.
Czy przed nami kolejna erupcja narodowej głupoty, która trzyma się – mocno już zdewaluowanego – 500+, ale nieczuła jest na skłócenie z Europą, coraz gorsze perspektywy gospodarcze przy urodzaju afer i przekrętów u koryta władzy? Monumentalne inwestycje państwowe wzorowane na „drugiej Polsce” Edwarda Gierka jeszcze pogorszą położenie. Czy kiedykolwiek wybrniemy z dołka, w który sami się wepchnęliśmy niefortunnymi decyzjami wyborczymi z lat 2015 i 2019?
Niespodziewana nadzieja napłynęła w ostatnich dniach z Ameryki: Donald Trump, uważany za pewnego już zwycięzcę wyborów uzupełniających do obu izb Kongresu, okazał się wielkim przegranym. Oficjalnych wyników jeszcze nie ma, bo w różnych stanach obowiązują inne metody liczenia głosów, ale prowadzeni przez niego republikanie nie odzyskają Senatu, a w Izbie Reprezentantów będą mieli najwyżej przewagę jednego głosu. Przecież jest regułą, że w takich wyborach – odbywających się w środku kadencji aktualnego prezydenta – wysoko zwycięża opozycja.
Czytaj więcej
Nie spełniły się nadzieje republikanów na przejęcie kontroli nad obiema izbami amerykańskiego par...
Co się stało? Przecież Trump i jego kandydaci wołali, że prezydenckie wybory zostały sfałszowane, podobnie jak Kaczyński po swoich przegranych. Przecież grzmiał o zdradzie, kłamał i obiecywał gruszki na wierzbie; czyżby istniała mądrość ludu? Ameryka jest w trudnej sytuacji, ponosi ciężar pomocy walczącej Ukrainie, ale jej gospodarka kuleje, infrastruktura domaga się inwestycji. Zbyt długo mieszkałem w Ameryce, aby nie wiedzieć o enklawach ciemnoty i obojętności na wszystko, co sięga dalej niż własny nos. Tak jak w Polsce, tak jak wszędzie. A jednak…
