Zdecydowanie bije na głowę ugrupowania opozycyjne, które nie dość, że są podzielone, to jeszcze nie mają żadnego innego pomysłu na Polskę poza krzykliwą krytyką każdego posunięcia PiS.
Tzw. ruchy społeczne skupione wokół KOD także przeżywają kryzys. Nudzi swoją monotonią ciągłe maglowanie sprawy Trybunału Konstytucyjnego oraz niekończące się pikiety – nierzadko histeryczne i oderwane od problemów przeciętnego człowieka. Nie pomagają też opozycji coraz bardziej wulgarne i odrzucające komentarze niektórych wspierających ją publicystów czy celebrytów. Mówiąc krótko, opozycja i jej akolici nie wywołują sympatii większej części wyborców i nic w tym dziwnego, nikt bowiem nie lubi być traktowany jak śmieć.
Prawica może więc tylko zacierać ręce, bo opozycja sama pomaga jej utrzymywać wysokie notowania. Problem jednak w tym, że taka sytuacja nie musi trwać wiecznie. Właściwie to już dziś na prawicy powinny ruszyć przygotowania do ewentualnej zmiany społecznego klimatu.
Władza, i o tym PiS powinien zawsze pamiętać, opiera się nie tylko na zdeklarowanych zwolennikach, lecz przede wszystkim na ludziach środka. Wielu przychylnych prawicy komentatorów bez końca powtarza tę oczywistą prawdę, obserwując jednocześnie, jak ta prawda odbija się od tych, do których jest skierowana. Brakuje wśród rządzącej prawicy ludzi, którzy realizując obecną politykę, potrafiliby błysnąć finezją i których stać byłoby na odrobinę inteligentnej kokieterii wobec sceptyków. Dotyczy to zwłaszcza niższych szczebli władzy, szefów urzędów i instytucji państwowych. Zamiast tego często obserwujemy wykonawców poleceń, swego rodzaju komisarzy politycznych, przeraźliwie niepewnych swojej pozycji i reagujących histerycznie na każdą krytykę.
Nie tak dawno Jarosław Kaczyński kazał rozprawić się z cwaniakami, którzy chcieli wykorzystać władzę do ubijania prywatnych interesów. Rozdawnictwo posad w spółkach Skarbu Państwa zostało ucięte, zanim zdążyło przybrać patologiczne rozmiary, ale szkody wizerunkowe, które zostały wówczas wyrządzone, były dotkliwe.
