Praca i świadczenia
Firma deleguje zatrudnionego do pracy w Bułgarii
Osobie delegowanej do pracy w Bułgarii przy realizacji umowy o świadczenie usług, jaką zawarłeś z obcym kontrahentem, płacisz minimum 936 zł. Składki od jej wynagrodzeń odprowadzasz do polskiego ZUS, a podatek - do tamtejszego fiskusa
Delegowanie polega na kierowaniu personelu do pracy w innym kraju przy wykonaniu kontraktu np. na roboty budowlano-mieszkaniowe, jaki pracodawca podpisał z zagraniczną firmą. Osoba wysłana nie zmienia pracodawcy, tylko miejsce pracy. Jest to więc układ trójstronny, w którym uczestniczą:
-macierzysty pracodawca, tzw. wysyłający,
-pracownik delegowany,
-pracodawca, na rzecz którego jest świadczona usługa, tzw. przyjmujący.
Kontrahent bułgarski, do którego przybywa delegowany, musi złożyć w tamtejszym urzędzie pracy deklarację o przestrzeganiu wobec niego minimalnych warunki zatrudnienia. Za jego pośrednictwem polski pracodawca powinien przedstawić dokument potwierdzający, że łączy go stosunek pracy z delegowanym. Poza tym na podmiocie wysyłającym nie spoczywają inne formalności.
Nie zawiadamia więc o delegowaniu żadnej instytucji ani nigdzie nie rejestruje osób wysyłanych. Pod jednym jednak warunkiem - że pracownicy są obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej. Jeśli nie są, trzeba ich zarejestrować.
Warunki zatrudnienia nie gorsze od tamtejszych
Wysłanego do pracy w Bułgarii w ramach delegowania zatrudniasz tam maksymalnie osiem godzin dziennie, a za nadgodziny wynagradzasz przynajmniej 50-proc. stawkami.
Delegowanego do Bułgarii zatrudniasz w zasadzie według polskiego prawa pracy. Pewne warunki musisz mu jednak zaoferować na poziomie nie niższym od obowiązujących w kraju przyjmującym. Chodzi m.in. o:
-maksymalny czas pracy,
-minimalne wymiary urlopu wypoczynkowego i okresy odpoczynku,
-minimalne wynagrodzenie za pracę i za godziny nadliczbowe.
CZAS PRACY
Osoba wysłana nie powinna zatem pracować w Bułgarii więcej niż osiem godzin dziennie. Pracodawca może wydłużyć pracę ze względu na potrzeby produkcji, ale najwyżej o dwie godziny, a niepełnoetatowcom o jedną. Wcześniej zamiar musi jednak skonsultować ze związkami zawodowymi oraz przedstawicielami pracowników. Tygodniowy wymiar czasu pracy wynosi40 godzin.
Pracownikowi przysługuje w ciągu dnia przerwa obiadowa trwająca przynajmniej 30 minut. Nieprzerwany okres odpoczynku pomiędzy zakończeniem a rozpoczęciem pracy wynosi 12 godzin, a odpoczynek tygodniowy przynajmniej 36 godzin i powinien objąć dwa kolejne dni, w tym niedzielę.
WYNAGRODZENIE ZA PRACĘ I GODZINY NADLICZBOWE
Ustawowe minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi w Bułgarii 180 lewów bułgarskich (BGN)), czyli około350zł. Firma delegująca tam Polaka musi mu zatem płacić przynajmniej naszą płacę minimalną, a więc 936 zł lub 748,80 zł w pierwszym roku pracy. Dodatkowo nie wolno zlecić więcej niż osiem nadgodzin w tygodniu, bo takie są rygory bułgarskie. By zlecić ich więcej, trzeba mieć wyraźną zgodę pracownika na piśmie.
Wysokość dodatku za godziny nadliczbowe tamtejsi przedsiębiorcy sami uzgadniają z zatrudnionymi. Nie mogą one jednak spaść poniżej:
-50 proc. stawki godzinowej - za nadgodziny w dni robocze,
-75 proc. uzgodnionego - w dni wolne od pracy,
-100 proc. - w święta państwowe.
URLOP WYPOCZYNKOWY
Minimalny wymiar płatnego urlopu wypoczynkowego pracownika wynosi rocznie 20 dni roboczych. Pewne kategorie pracowników, takie jak matka dwójki lub więcej dzieci, studenci i pracujący w niebezpiecznym środowisku, są uprawnione do dodatkowego urlopu.
Przedłużenie wymiaru płatnego urlopu wypoczynkowego jest możliwe w układzie zbiorowym pracy, a nawet w indywidualnych angażach. Delegowanemu do Bułgarii, który ma przynajmniej dziesięcioletni staż zatrudnienia, dajemy więc26 dni urlopu. A to dlatego, że taki wymóg ustanawia polski kodeks pracy.
BEZPIECZEŃSTWO I HIGIENA PRACY
Pracodawca zobowiązany jest zapewnić bezpieczeństwo i higienę w pracy w takim stopniu, aby zostały usunięte, ograniczone albo zmniejszone zagrożenia życia i zdrowia pracowników. Ma także obowiązek wprowadzić w zakładzie zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, instruować i szkolić wszystkich pracowników w tym zakresie, zapewniać zgodnie z normami świadczenia medyczne i higieniczne, okresowe badania medyczne pracowników na swój koszt, jak również przedsięwziąć środki zapobiegające wypadkom i chorobom ogólnym oraz zawodowym.
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
