Praca i świadczenia
Firma deleguje zatrudnionego do pracy we Włoszech
Czasowo delegowanemu do Włoch, którego zatrudniasz tam dłużej niż trzy lata na umowie terminowej, musisz płacić karne dodatki. Nawet 20 proc. wynagrodzeń za 10 pierwszych dni i 40 proc. począwszy od 11 dnia
Włochy otworzyły rynek pracy dla Polaków 1 sierpnia 2006 r. Jednak od naszego przystąpienia do Unii Europejskiej pobyt w tym kraju (nawet krótszy niż trzy miesiące) wymagał zameldowania się, a powyżej trzech miesięcy karty pobytu (carta di soggiorno). 11 kwietnia 2007 r. zniesiono te wymogi dla naszych rodaków.
Po trzech miesiącach pobytu w Włoszech Polak ma jedynie obowiązek zarejestrować się we właściwym miejscowo Ufficio Anagrafe del Comune (odpowiednik naszego urzędu stanu cywilnego). Ma tam przedstawić dokumenty wskazujące działalność zawodową lub wykazać, że ma dość pieniędzy na życie i ubezpieczenie medyczne. Tamtejszy urząd stanu cywilnego wydaje certyfikat poświadczający te dane, a ten zastępuje kartę pobytu.
Z włoskim NIP
Życie i praca we Włoszech jest niemal niemożliwa bez codice fiscale, czyli odpowiednika naszego NIP. Służy on nie tylko do identyfikacji podatkowej, ale jest także wymagany w innych sytuacjach. Przykładowo będzie niezbędny:
- do zarejestrowania się w publicznej służbie zdrowia,
- przy otwieraniu konta bankowego,
- przy zawarciu jakiejkolwiek umowy (wynajem, sprzedaż).
Aby uzyskać włoski NIP, oddelegowany musi zgłosić się do jednego z tamtejszych urzędów skarbowych i wypełnić odpowiedni formularz.
Do uzyskania codice fiscale wystarczy ważny dowód tożsamości starającego się o numer. Procedura jest darmowa i automatyczna - urząd wydaje numer od razu. Oddelegowany na adres domowy dostanie kartę z indywidualnym numerem. Więcej na: www.agenziaentrate.it/servizi/duplicatocf/index.htm
Na ogół umowy o pracę we Włoszech podpisuje się na czas nieokreślony, ale w szczególnych wypadkach, spowodowanych np. czynnikami technicznymi czy organizacyjnymi, można przyjąć umowę terminową. Musi być ona zawarta na piśmie i ma precyzować termin jej wygaśnięcia. Każdą umowę o pracę (terminową i bezterminową) wolno poprzedzić okresem próbnym. Kopię podpisanej umowy pracodawca dostarcza pracownikowi w ciągu pięciu dni od rozpoczęcia pracy.
Umowę na czas określony można wznowić tylko raz, za zgodą zatrudnionego i jeśli pierwsza umowa opiewała na krócej niż trzy lata. Tylko w takim wypadku całkowity czas obowiązywania kontraktu, razem z jego jednokrotnym przedłużeniem, nie powinien przekroczyć trzech lat. Prawo włoskie dopuszcza jednak przedłużenie umowy terminowej (zarówno pierwszej, jak i odnowionej) po wyznaczonej dacie, ale z pewnymi ograniczeniami - maksymalnie 20 dni przy umowie zawartej do sześciu miesięcy oraz 30 dni przy przekraczającej sześć miesięcy. Pracodawca musi jednak płacić pracownikowi dodatek do wynagrodzenia za każdy dzień powyżej terminu umowy (20 proc. wynagrodzenia za 10 pierwszych dni i 40 proc. począwszy od 11 dnia). Jeśli praca będzie wykonywana po upływie tych terminów, umowę automatycznie uważa się za zawartą na czas nieokreślony.
Zgłoś pracownika
Pracodawca musi zgłosić pracownika w wydziale imigracyjnym urzędu miasta (Preffetura), właściwego dla siedziby firmy przyjmującej. Okazuje tam umowę o pracę oddelegowanego, przedstawia swój dokument tożsamości oraz dokument identyfikacyjny zgłaszanego pracownika. Dzięki takiemu zgłoszeniu do tego pracownika można stosować przepisy o oddelegowaniu. Więcej informacji o oddelegowaniu udziela Centro per l'impiego oraz Komisja Europejska (centrum Eures).
>Składki trafiają do polskiego ZUS
Składki należne od pensji delegowanego do Włoch pracownika płacimy do naszej ubezpieczalni. Polak może korzystać z naszego zabezpieczenia społecznego na podstawie wystawionego i poświadczonego przez ZUS formularza E101.
Każdemu oddelegowanemu do UE gwarantują to rozporządzenia KE1408/71 i574/72. Oddelegowany pracownik, który zachorował, ma prawo, w granicach określonych w układzie zbiorowym, zachować swoją pracę i otrzymywać pensję. Jeśli choruje, musi niezwłocznie od lekarza otrzymać zaświadczenie określające diagnozę oraz prognozę dopuszczalnego okresu nieobecności.
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
