Praca i świadczenia
Firma deleguje zatrudnionego do pracy w Finlandii
Delegowanemu do pracy w Finlandii nie musisz zapewniać minimalnej pensji z tego kraju, bo takiej tam nie ma. Jeśli jednak będzie on zatrudniony w branży objętej układem zbiorowym, wynagrodzenie trzeba mu wówczas ustanowić według przyjętych stawek
Od 1 maja 2006 r. Polacy nie muszą już ubiegać się o zezwolenie na podjęcie pracy w Finlandii. Ci jednak, którzy podejmują tam zatrudnienie, mają obowiązek zarejestrować się w tamtejszych biurach zatrudnienia w Vantaa, Tampere i Lappeenranta, ale wnioski rejestracyjne można składać we wszystkich biurach zatrudnienia w całej Finlandii.
Informację o zatrudnieniu zgłasza albo pracodawca, albo pracownik. Zarejestrować należy się najpóźniej w ciągu 14 dni od rozpoczęcia pracy. Taka formalność nie jest jednak wymagana, gdy stosunek pracy nie trwa dłużej niż dwa tygodnie lub jeżeli policja już wcześniej zalegalizowała pobyt pracownika. Obowiązek rejestracji będzie jeszcze wymagany do 2009 r.
Podjęcie stałej pracy wymaga też zgłoszenia w tamtejszym urzędzie podatkowym.
Ustal przedstawiciela
Pracodawca wysyłający pracowników do Finlandii na kontrakt zawarty z tamtejszą firmą musi ustanowić w tym kraju swojego przedstawiciela. I to od chwili, gdy delegowani pracownicy rozpoczynają pracę. Taki obowiązek ustanawia fińska ustawa o pracownikach delegowanych (z 9 grudnia 1999 r. ze zm.). Przedstawicielem może być osoba fizyczna zamieszkała na stałe w Finlandii lub firma, np. rozrachunkowa.
Przedstawiciel nie przejmuje ani praw, ani obowiązków pracodawcy. Ma być tylko łącznikiem między firmą wysyłającą i fińskimi władzami podatkowymi lub inspekcją pracy. Pełnomocnictwo przedstawiciela musi opiewać na co najmniej 12 miesięcy po zakończeniu w Finlandii pracy przez pracowników delegowanych.
Reprezentant ma mieć
-dane pracodawcy i dane osobowe pracowników,
-zaświadczenie o delegowaniu pracownika do wykonywania pracy w Finlandii,
-informacje o warunkach zatrudnienia, zawierające m.in. termin i miejsce zatrudnienia w Finlandii, zakres czynności, nazwę układu zbiorowego pracy stosowanego do pracownika, zasady określania wynagrodzenia oraz czas pracy (informacje te trzeba przechowywać dwa lata),
- rozliczenie czasu pracy każdego pracownika podczas pobytu w Finlandii,
- rozliczenie wypłaconych wynagrodzeń, jeżeli pracownik wykonywał w Finlandii pracę dłużej niż osiem dni.
Warunki nie gorsze od tamtejszych
Osobie skierowanej do Finlandii na podstawie delegowania udzielasz dwóch dni urlopu za miesiąc pracy. Za nadgodziny płacisz podobnie jak w Polsce.
Delegując pracowników do Finlandii, musisz przestrzegać co najmniej warunków pracy i płacy określonych w obowiązujących na szczeblu ogólnokrajowym branżowych układach zbiorowych. Jeśli te warunki będą z nimi sprzeczne, to są nieważne. Zatem pracownikowi polskiemu w Finlandii przysługują takie same prawa jak zatrudnionemu tam Finowi. Dotyczy to m.in.
-wysokości płacy,
-czasu pracy,
-okresów wypowiedzenia,
-urlopu wypoczynkowego,
- urlopu macierzyńskiego i wychowawczego.
Warunki zatrudnienia strony uzgadniają w umowie o pracę. Powinna ona zawierać podstawowe informacje, np. rodzaj, miejsce i czas wykonywanej pracy, wysokość płacy i pobieranych podatków, sposób i koszt zakwaterowania i wyżywienia (jeśli występuje). Pozwoli to rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości w razie sporu między pracodawcą a pracownikiem. Dlatego taką umowę najlepiej zawrzeć na piśmie.
CZAS PRACY
Mimo że w Finlandii zazwyczaj pracuje się więcej niż 8 godzin dziennie i 40 godzin na tydzień, to w dwóch tygodniach okresu rozliczeniowego pracownik nie może przekroczyć 80 godzin, a w trzech tygodniach 120 godzin. Przeciętnie więc tydzień pracy nie potrwa dłużej niż 40 godzin. Godziny pracy mają być ułożone zgodnie z prawem pracy lub układami zbiorowymi w określonym okresie rozliczeniowym, np. dwutygodniowym.
WYNAGRODZENIE ZA PRACĘ I NADGODZINY
W Finlandii nie ma ustawowo zagwarantowanej płacy minimalnej. W wielu branżach jednak pracodawcy i organizacje pracownicze zawierają układy zbiorowe pracy.
Na ogół pod względem warunków zatrudnienia są one korzystniejsze dla pracowników niż umowy zawarte wyłącznie na podstawie prawa pracy. Jeśli więc delegowany z Polski pracownik trafi np. do branży metalurgicznej, to pracodawca ma mu zagwarantować tamtejsze stawki.
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
