Praca i świadczenia
Firma deleguje do pracy w Czechach
Osobę skierowaną do pracy w Czechach do realizacji umowy, jaką zawarłeś z tamtejszym kontrahentem, zatrudniasz maksymalnie przez 40 godzin tygodniowo. Składki od jej pensji odprowadzasz do naszego ZUS, a podatki oddajesz tamtejszemu fiskusowi
Przedsiębiorca przyjmujący, na rzecz którego wykonują usługi pracownicy delegowani, ma obowiązek zawiadomienia o tym na piśmie urząd pracy w swoim kraju, właściwy dla miejsca świadczenia pracy. Powinien to zrobić najpóźniej do momentu rozpoczęcia pracy przez delegowanego. Wynika tak z art. 87 ustawy o zatrudnieniu nr 435/2004 (Zákon o zaměstnanosti). Zawiadomienie określa:
- dane osobowe delegowanego,
- miejsce wykonywania pracy i jej rodzaj,
- dane identyfikujące tamtejszego przedsiębiorcę,
- szacowany czas wykonywania pracy,
- inne informacje niezbędne do wykonywania pracy.
Firma ta musi także poinformować odpowiedni urząd pracy o zakończeniu oddelegowania w ciągu 10 dni od jego zakończenia. Zawiadomienie to powinno zawierać podobne dane jak określone powyżej. Spoczywają na nim również obowiązki ewidencyjne, jak: prowadzenie akt z informacjami m.in. o danych osobowych zatrudnionego, nazwie jego zawodu zgodnie z czeską klasyfikacją, kwalifikacjach wymaganych do wykonywania danej pracy itp. Jeśli zaniedba tych formalności, grozi mu kara do 500 000 koron (około 65 000 zł). Oddelegowany przebywający w Czechach powyżej 30 dni ma też zawiadomić odpowiedni Departament Policji Imigracyjnej o swoim miejscu pobytu. Za niedopełnienie tego obowiązku może zapłacić karę do 3000 koron, czyli do około 390 zł.
>Zaliczki oddajesz obcemu fiskusowi
Jeśli oddelegowany przebywa w Czechach powyżej pół roku, to tam zazwyczaj podlega opodatkowaniu. Dlatego zaliczki uiszczasz do tamtejszych urzędów skarbowych.
Czescy rezydenci podatkowi opodatkowani są w Czechach od całości uzyskanych przez nich dochodów. Nierezydenci opodatkowani są jedynie od dochodów uzyskanych w tym kraju.
Rezydencja podatkowa pracownika oddelegowanego powinna zostać ustalona na podstawie czeskiej ustawy o podatku dochodowym oraz stosownej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Zgodnie z czeską ustawą o podatku dochodowym za rezydentów podatkowych uznawane są osoby, które mają swoje stałe miejsce zamieszkania lub które zazwyczaj przebywają na terytorium Republiki Czeskiej (tj. przebywają na jej terytorium przynajmniej 183 dni w danym roku kalendarzowym nieprzerwanie lub łącznie).
Stawki podatku od osób fizycznych wynoszą w Czechach od 12 do 32 proc.
>Składki płacisz do polskiego ZUS
Składki za oddelegowanego do pracy w Czechach na okres nie dłuższy niż rok odprowadzasz do naszego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Wystaraj się w tym celu o formularz E 101 dla każdej takiej osoby.
Druk ten pobiera się we właściwym oddziale ZUS w celu potwierdzenia faktu podlegania polskim przepisom o ubezpieczeniach społecznych. Gdy podlega się czeskiemu prawu ubezpieczeń społecznych, składki w ramach ubezpieczeń społecznych odprowadzane są na ubezpieczenie chorobowe, emerytalne oraz na wypadek bezrobocia. Podstawę obliczania składek stanowi wynagrodzenie brutto pracownika. Obowiązek opłacania składek obciąża zarówno pracodawcę, jak i pracownika. Pracownik opłaca składkę w wysokości 8 proc. jego wynagrodzenia brutto, a firma - 26 proc. wynagrodzenia brutto pracownika. Ponadto istnieje powszechny obowiązek opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne (opieka medyczna). Składki na ubezpieczenie zdrowotne wynoszą 13,5 proc. wynagrodzenia brutto pracownika. Finansowane są w częściach przez pracodawcę i pracownika.
>Warunki zatrudnienia nie gorsze od tamtejszych
Skierowanego do pracy w Czechach zatrudniasz w zasadzie na podstawie polskiego prawa pracy. Pewne warunki zatrudnienia musisz mu jednak zaoferować na poziomie nie gorszym od minimalnych standardów kraju przyjmującego.
Czeski kodeks pracy określa minimalne warunki zatrudnienia pracowników oddelegowanych do Czech w ramach transgranicznego świadczenia usług. Stosujemy je do oddelegowanego, gdy warunki zatrudnienia w Polsce są mniej korzystne. Chodzi o:
- maksymalny wymiar czasu pracy i minimalne okresy odpoczynku;















