Praca i świadczenia
Firma deleguje zatrudnionego do Norwegii
Delegowanemu do pracy w Norwegii nie musisz płacić więcej niż w Polsce. W tym kraju nie ma bowiem ustalonego ustawowo minimalnego wynagrodzenia za pracę. Ale jeżeli pracuje on ponad wymiar przez co najmniej dwie godziny, to należy mu się przerwa trwająca minimum 30 minut
Prawo norweskie definiuje delegowanie wtedy, gdy:
- pracodawca kieruje pracownika do pracy w Norwegii na swój rachunek i ryzyko oraz pod swoim kierownictwem, aby realizował umowy o świadczenie usługi zawarte między tym pracodawcą i norweskim odbiorcą usług,
- pracodawca kieruje pracownika do zakładu pracy lub przedsiębiorstwa należącego do tej samej grupy,
- agencja pracy tymczasowej lub agencja pracy zatrudnia pracownika, którego deleguje do pracy w norweskiej firmie.
Zawiadom o pracy
Delegowani nie muszą uzyskiwać zezwolenia na pracę lub pobyt w tym kraju. Jednak gdy delegowany pracownik przyjeżdża na ponad trzy miesiące, to powinien wystąpić o zezwolenie na dłuższy pobyt.
Zgodnie z art.176b ustawy imigracyjnej delegowany pracownik występuje o zezwolenie na pobyt jako wykonujący pracę w Norwegii. Wniosek składa w norweskim Dyrektoriacie ds. Imigracji (UDI) z długim wyprzedzeniem przed upływem trzymiesięcznego okresu pobytu. Szczegółowo informuje w nim o umowie zawartej między zagranicznym przedsiębiorcą i norweskim odbiorcą usług oraz wskazuje przewidywany okres wykonywania pracy. Ponadto norweski przedsiębiorca powinien potwierdzić, że delegowany wykonuje pracę w Norwegii.
Na żądanie norweskiej Inspekcji Pracy polski pracodawca musi przedstawić informacje oraz dokumenty związane z warunkami pracy delegowanych. Ujawnia więc ich umowy o pracę, ewidencję czasu pracy, dokumentację płacową itp.
Gdzie się odwołać
Jeśli wobec delegowanych do Norwegii pracodawca narusza warunki zatrudnienia, to te zastrzeżenia należy zgłosić do tamtejszej Inspekcji Pracy, właściwej ze względu na miejsce wykonywania pracy przez pracownika.
>Warunki pracy nie gorsze od tamtejszych
Osobie delegowanej do pracy w Norwegii zapewniasz przynajmniej tamtejsze warunki pracy.
Minimalne warunki zatrudnienia gwarantowane delegowanym przez prawo norweskie trzeba stosować w takim zakresie, w jakim są one korzystniejsze niż postanowienia umów lub warunki zatrudnienia pracownika w kraju, z którego został delegowany.
Chodzi więc o:
- maksymalny czas pracy,
- minimalne wymiary urlopu wypoczynkowego i okresy odpoczynku,
- minimalne wynagrodzenie za pracę i godziny nadliczbowe,
- uprawnienia rodzicielskie oraz młodocianych.
CZAS PRACY
Dobowy czas pracy nie powinien przekroczyć 9 godzin, natomiast w ciągu siedmiu dni - 40 godzin. Pracy nadliczbowej nie może być więcej niż10 godzin wciągu siedmiu dni, 25 godzin w czasie czterech kolejnych tygodni lub200 godzin w roku. Ogólny czas pracy nie może przekroczyć 13 godzin na dobę lub 48 godzin na tydzień.
Wyjątki od tych reguł mogą określać układy zbiorowe pracy. Ograniczeń dotyczących norm czasu pracy nie stosuje się wobec pracowników zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych lub na specyficznych samodzielnych stanowiskach.
ODPOCZYNKI I PRZERWY
Każdy pracownik ma prawo do co najmniej11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego i35-godzinnego nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego. Jeżeli jest to możliwe, odpoczynek tygodniowy powinien obejmować niedzielę.
Zatrudniony ma mieć zapewnioną przynajmniej jedną przerwę, jeżeli jego dobowy czas pracy przekracza 5 godzin i 30 minut. Przerwy te powinny łącznie trwać co najmniej 30 minut, jeżeli dobowy czas pracy wynosi co najmniej 8 godzin. Jeżeli pracownik nie może opuścić miejsca pracy na przerwę lub jeżeli nie ma odpowiedniego pomieszczenia socjalnego, to przerwę należy traktować jako czas pracy.
Jeżeli pracownik wykonuje pracę przez co najmniej dwie godziny nadliczbowe, przysługuje mu co najmniej30 minut przerwy. Wlicza się ją do czasu pracy w godzinach nadliczbowych i opłaca jak pracę w nadgodzinach.
MINIMALNE WYNAGRODZENIE
W Norwegii nie ma ustalonego ustawowo minimalnego wynagrodzenia za pracę. Delegowani pracownicy mogą więc pracować za takie samo wynagrodzenie jak w kraju, z którego zostali wysłani.
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
