Literatura
Poeci rodzą się w necie
Czas pisania poezji do szuflady minął. Modne stało się zamieszczanie jej w sieci
- Mamy zarejestrowanych kilkanaście tysięcy kont - mówi Piotr Czerniawski, administrator strony poetyckiej nieszuflada.pl. - Liczbę osób, które przewinęły się przez nasz portal od 2002 r. szacujemy na kilka tysięcy.
Nie wiadomo, ilu jest piszących, ponieważ internauci mogą zakładać dowolną liczbę kont. W serwisie poezja-polska.pl zarejestrowanych jest 3200 użytkowników. Oba portale cieszą się dużą popularnością - twórcy zamieszczają w nich mniej więcej 20 - 30 wierszy dziennie. Nowy rodzaj wieszcza
- Sieć zmieniła sposób postrzegania poety - mówi Katarzyna Hagmajer-Kwiatek z Instytutu Kultury Polskiej UW - W naszej tradycji był on otoczony kultem albo zostawał wyklęty i towarzyszyła mu czarna legenda. Internet pozbawił go aury niezwykłości.
Strony zawierają wiersze o różnej wartości artystycznej. Świetne utwory sąsiadują z nieudanymi.
- W necie jest wielu grafomanów, którzy dzielą się kiepską literaturą. Ale są też autorzy myślący o poezji jako o rzemiośle, które powinno się doskonalić. - twierdzi Hagmajer-Kwiatek. Internet, to przestrzeń wolności twórczej, ograniczona jedynie charakterem stron. Na nieszuflada.pl można publikować dowolną liczbę wierszy, a na poezja-polska.pl - jeden utwór w tygodniu. Autorzy portalu poezje.com.pl, w trosce o jakość publikacji, zamieścili kilka praktycznych rad dla początkujących. W serwisie knowacz.pl piszący przesyłają swoją twórczość do administratora, który umieszcza ją w sieci.
- Propagujemy ciekawą poezję współczesną, ale można u nas znaleźć także proste rymowanki - mówi Piotr Chruśliński z knowacz.pl. - Jednak wartościowe teksty zawsze będą zamieszczane na naszej stronie wcześniej, niż mierne.
Co nie zabije, to wzmocni
Zaletą publikowania w Internecie jest możliwość uzyskania natychmiastowych opinii o wierszu. Jednak oceniający często nie przebierają w słowach.
- Kultura osobista w sieci nie jest na najwyższym poziomie. Niektóre wpisy są żenujące, chamskie i niesmaczne. - mówi Karol Maliszewski, krytyk literacki i poeta, oceniający utwory nadsyłane do miesięcznika „Odra". - Aby pisać w necie, trzeba mieć grubą skórę.
Początkujących twórców mogą zrazić dosadne komentarze, ale częściej, niewybredne ataki, sprowadzają ich na ziemię.
- Kąśliwe, ironiczne recenzje weryfikują wysokie mniemanie o sobie młodych autorów. To dla nich lekcja pokory - mówi Maliszewski. - Społeczność poetów, to nie towarzystwo wzajemnej adoracji. Internauci dużo od siebie wymagają.
Radykalne przejawy agresji są usuwane przez administratorów stron.
- Jeśli społeczność reaguje na coś z oburzeniem - wkraczamy. Eliminujemy szczególnie brutalne ataki osobiste oraz wyjątkowo obraźliwe treści, mogące urażać uczucia innych. Nie cenzurujemy jednak wulgaryzmów - mówi Piotr Czerniawski. Autorzy Internetowi na co dzień realizują się w sieci, ale zabiegają także o publikacje w pismach literackich albo o wydanie tomiku.
- Poezja drukowana jest wyżej ceniona, ponieważ uważa się ją za elitarną - mówi Hagmajer-Kwiatek.
Internetowa kawiarnia artystyczna
Strony poetyckie nie są oderwane od głównego nurtu życia literackiego. Publikujący w sieci, to rodzące się talenty, ale też często uznani autorzy
- Najciekawsi poeci kilku ostatnich lat debiutowali w Internecie. Jednak, aby otrzymać tytuł dojrzałego twórcy, musieli zostać zaakceptowani przez autorytety i przebić się w wydawnictwach - mówi Maliszewski.
Portale starają się pomóc młodym twórcom. Serwis nieszuflada.pl ma bliskie relacje z przedstawicielami współczesnej polskiej poezji. Utwory użytkowników oceniali tam m.in. Marcin Świetlicki, Andrzej Sosnowski czy Jacek Dehnel. Strona knowacz.pl współpracuje z kwartalnikiem literackim „Kozirynek", gdzie zamieszczane są wiersze internautów. Szefowie poezja-polska.pl przymierzają się do wydania tomiku z najlepszymi utworami swoich poetów. Niektórzy twórcy z serwisów poetyckich mają już na koncie publikacje w pismach literackich i wygrane konkursy.
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
