Film
Płyniemy tą samą łodzią
Reżyser „Ja, też!” opowiada o odtwórcy głównej roli Pablo Pinedzie i niepełnosprawnych w Hiszpanii. Film otwiera dziś w Muranowie 10. Tydzień Kina Hiszpańskiego. Z Alvaro Pastorem rozmawia Anna Kilian.
Skąd u pana i Antonia Naharro decyzja zadebiutowania tak trudnym tematem – problemami ludzi z zespołem Downa?
Alvaro Pastor: Siostra Antonia jest taką szczególną osobą. Zmieniła moje życie. Ci ludzie zawsze sprawiają, że spoglądamy na siebie z innej perspektywy. Są szczerzy, nie potrafią niczego udawać. Uświadamiają nam, że właściwie tak bardzo się od nich nie różnimy. Od lat jesteśmy zaangażowani we współpracę z nimi, właśnie w takiej szkole tańca w Sewilli, jaką pokazaliśmy w filmie. My wszyscy jesteśmy upośledzeni – każdy na swój sposób. Ja na przykład mam problemy ze zbudowaniem związku. Zupełnie tak jak bohater naszego – mojego i Antonia – filmu, z zespołem Downa, Daniel. Sześć lat temu nawet mieszkałem w Warszawie przez miesiąc z kimś, kogo bardzo kochałem. Ale uczucie się skończyło... Tematem „Ja, też!” nie są ludzie tacy jak Daniel. To po prostu film o miłości.
Czy Pablo Pineda zagrał siebie?
Nie. Daniel jest jego alter ego, ale to skończona kreacja aktorska. Pablo jest popularną osobą w Hiszpanii. Jako pierwszy Europejczyk z zespołem Downa skończył uniwersytet i jest zaangażowany w działalność mającą na celu integrowanie ludzi niepełnosprawnych z resztą społeczeństwa. Wszyscy płyniemy tą samą łodzią. Pablo jest postrzegany jako przywódca tej ważnej mniejszości. Jest jeszcze wiele do zrobienia. Ci ludzie muszą czuć się szczęśliwi i spełnieni także uczuciowo. Miłość i seks są bardzo ważne!
Czy prywatnie też szuka miłości?
Chciałby z kimś być, ale mierzy tak wysoko, że jego marzenia się nie spełnią! Interesują go tylko topmodelki. Powtarzam mu, że Claudia Schiffer jest poza jego zasięgiem, ale nie odnosi to skutku. Myślę, że ludzie często sami stwarzają sobie problemy.
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
