Kontynent z brzuchem

źródło: AFP

Według prognozy Eurostatu w Europie pod koniec bieżącej dekady będzie żyło 150 mln otyłych ludzi dorosłych i 15 mln otyłych dzieci. Jeżeli szybko nie zostaną podjęte odpowiednie kroki, na poziomie poszczególnych krajów i całej Unii Europejskiej prognoza ta niestety się sprawdzi

+zobacz więcej zdjęć

W Europie milion osób umiera rocznie z powodu otyłości. Dolegliwość ta osiągnęła już rozmiary epidemii

Na naszym kontynencie, w ciągu minionych dwóch dekad ludzi otyłych przybyło trzykrotnie – stwierdza najnowszy komunikat Europejskiego Urzędu Statystycznego Eurostat. Przedstawia on dane dotyczące osób powyżej 18. roku życia, pochodzące z 19 krajów Unii Europejskiej (dane z pozostałych państw UE są niedostępne) z lat 2008 – 2009.

Pod względem otyłości Europa nie jest jednolita. W najlepszej sytuacji jest Rumunia, w której dotyczy to 8 proc. kobiet i 7,6 proc. mężczyzn. Prawie równie dobrze jest we Włoszech – odpowiednio 9,3 i 11,3 proc. Natomiast najgorzej jest w Wielkiej Brytanii i na Malcie, gdzie odsetek otyłych kobiet i mężczyzn wynosi 23,9 i 22,1 oraz 21,1 i 24,7 proc.

Lepiej wykształceni tyją rzadziej

Sytuacja w tych dwóch wyspiarskich państwach jest już na tyle poważna, że doganiają one Stany Zjednoczone, gdzie wskaźnik otyłych jest najwyższy na świecie i wynosi wśród kobiet 26,8, a wśród mężczyzn 27,6 proc.

Otyłość wymierna

Z danych zgromadzonych przez Eurostat wynika, że nie ma wielkich różnic pomiędzy płciami, ponieważ w ośmiu badanych krajach odsetek otyłych kobiet jest wyższy niż otyłych mężczyzn, ale w pozostałych proporcje są odwrotne. Natomiast we wszystkich 19 krajach odsetek otyłych wśród kobiet wzrasta wraz z wiekiem.

Otyłość zależy także od poziomu wykształcenia i zamożności, generalnie spada wraz ze wzrostem tych parametrów, ale mniej wyraźnie wśród mężczyzn niż kobiet. Na przykład w Polsce 24,8 proc. kobiet z wykształceniem podstawowym jest otyłych, 15,4 proc. z wykształceniem średnim i tylko 7,2 proc. z wykształceniem wyższym.

Eurostat nie bez powodu określa otyłość jako „poważny problem zdrowia publicznego". Wiąże się ona, oprócz problemów psychospołecznych, także ze zwiększonym ryzykiem występowania wielu groźnych chorób, przede wszystkim cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, udarów, niektórych nowotworów.

Otyłość, generalnie, powstaje jako rezultat dodatniego bilansu energetycznego, w sytuacji, gdy człowiek spożywa więcej kalorii, niż ich zużywa.

Ocena stopnia otyłości dokonywana jest na podstawie wskaźnika masy ciała BMI (Body Mass Index). Oblicza się go przez podzielenie masy ciała podanej w kilogramach przez kwadrat wysokości podanej w metrach. Wartość BMI poniżej 16 oznacza niedożywienie, od 18,5 do 25 wagę prawidłową, 25 – 30 nadwagę, powyżej 30 – otyłość.

Bardzo groźna perspektywa

Wstępem do otyłości jest nadwaga (wskaźnik BMI 25 – 30). W ocenie specjalistów, problem ten w różnym stopniu dotyka poszczególnych  państw, grup społecznych, populacji miejskich i wiejskich.

Jednak we wszystkich krajach Europy liczba ludzi z nadwagą systematycznie wzrasta. W niektórych krajach dotyczy to 30 proc. populacji, w innych nawet 80 proc. Zjawisko to jest szczególnie groźne w odniesieniu do dzieci, ponieważ obecnie przypadłość ta jest najpowszechniej występującym problemem zdrowotnym wieku dziecięcego.

Eksperci ostrzegają, że jedna piąta europejskich dzieci ma zbyt dużą masą ciała, natomiast jedna trzecia spośród tej grupy jest już – po prostu – otyła i z tego powodu ma kłopoty ze snem czy z kontaktami w grupie rówieśników.

Dotychczasowa praktyka wskazuje, że większość tych dzieci będzie się borykać z otyłością w dalszym, dorosłym życiu, będą narażone w większym stopniu na choroby powodujące w efekcie obniżenie jakości i długości życia.