Z Nord Streamem będzie bezpiecznie...

Jeszcze kilka lat temu „wspólne bezpieczeństwo energetyczne” było dla większości krajów Starego Kontynentu pojęciem abstrakcyjnym.

skomentuj na blogu

Dopiero ubiegłoroczny kryzys na Ukrainie uświadomił wielu zachodnim politykom, iż kurek z gazem w ręku Rosjan to groźna broń, która może wyrządzić dotkliwe szkody w całej Europie Środkowej.

To już nie tylko problem zimnych kaloryferów w Kijowie czy Żytomierzu, to także poważne wyzwanie dla ludzi decydujących o przyszłości zaopatrzenia Starego Kontynentu w energię.

Udawało się zatem przekonywać unijnych partnerów, iż solidarność energetyczna to nie tylko wymysł „rusofobicznych i jak zwykle przewrażliwionych Polaczków”. Wszystko zmierzało ku szczęśliwemu rozwiązaniu i wydawało się, że nowa uwzględniająca nasze postulaty, definicja kryzysu gazowego zostanie wprowadzona w życie. Jednak i tym razem godny pochwały upór polskich europosłów może się okazać daremny.

Albowiem najważniejsze kraje UE uznały, iż „wspólne bezpieczeństwo energetyczne” załatwi nam wszystkim… gazociąg północny, pępowina łącząca dwoje euroazjatyckich kochanków, do której co i rusz przytulają się kolejni „najwięksi przyjaciele Polski”, z Francją na czele. Tyle że owa rura nie rozwiązuje energetycznego problemu Europy, ale wręcz go pogłębia.

Niestety, Berlin i Paryż zawsze będą bardziej solidarne z Ruhrgasem i Gaz de France niż z rządem w Warszawie. Nawet jeśli premier owego rządu będzie supermegaproeuropejski oraz przejdzie na „ty” z Angelą.

Być może uda się jeszcze zmienić definicję kryzysu gazowego, może ta bitwa nie jest jeszcze przegrana, musimy jednak przyzwyczaić się do myśli, że wraz z uruchomieniem gazociągu północnego debata na temat „solidarności energetycznej” umrze śmiercią naturalną.

Na szczęście na gazie z Rosji świat się nie kończy. Jest jeszcze gaz skroplony, jest gaz łupkowy (według hurraoptymistów staniemy się dzięki niemu prawdziwą potęgą), jest jeszcze energia atomowa...

A propos: skoro Francuzi tak ochoczo przyłączyli się do inwestycji Nord Streamu, to chyba nie musimy ich specjalnie faworyzować w wyścigu o kontrakt na budowę pierwszej elektrowni jądrowej w Polsce. Nieprawdaż?