Podsumowanie roku 2009
Znakomici twórcy, słaby mecenat
Teatr: Spośród wielu świetnych spektakli trudno wybrać najlepszy.
Grzegorz Jarzyna opisał bolączki naszej współczesności: uwikłanie w sprawy wojny, jej fetyszyzację („Między nami dobrze jest”), a także duchową pustkę kapitalizmu i religijne tęsknoty („T.E.O.R.E.M.A.T.”). W tym ostatnim przedstawieniu wystąpił Jan Englert i było to symboliczne zakończenie wewnątrzśrodowiskowej wojny.
Sam Englert kontynuował świetną passę Narodowego. Rewelacją był „Marat/Sade” Mai Kleczewskiej – teatr przyszłości, wizjonerski, zapierający dech. Siłę pokazali młodzi aktorzy: Paweł Paprocki, Paulina Soliman, Wiktoria Gorodeckaja. Kreacje Grzegorza Małeckiego i Marcina Hycnara przyniosło niezwykle współczesne „Tango” Jerzego Jarockiego – o dramacie polskiej inteligencji.
Krzysztof Warlikowski przygotował największą superprodukcję w historii naszej sceny – „(A)polonię”, przypowieść o ofierze. A jego Nowy Teatr był pierwszym polskim zespołem, który zaproszono na główną scenę Festiwalu Awiniońskiego. Francuska prasa piała z zachwytu.
Mistrzostwo potwierdził Krystian Lupa w „Persona. Marylin” (stołeczny Teatr Dramatyczny), przenikliwym spektaklu o religijnej pustce, którą zapełnił krwawy rytuał pożerania gwiazd. Wielowymiarową kreację – Monroe i grającej jej aktorki – stworzyła Sandra Korzeniak.
Jan Klata przygotował „Trylogię” z koncertową rolą Krzysztofa Globisza (Stary Teatr). Rozliczył nas z sarmackich mitów i ostrzegł przed oddawaniem monopolu na patriotyzm politycznym frustratom. Klata miał też fantastyczny rok za granicą, gdzie triumfy święciła „Sprawa Dantona” i „Transfer!”.
Skandalem jest natomiast brak nowych spektakli Teatru TV w publicznej Jedynce. Wbrew propagandzie premiera Donalda Tuska o Polsce jako jedynym kraju, który zanotował wzrost gospodarczy, podczas Kongresu Kultury dokonano cięć w budżetach teatrów. Zaowocowało to odwołaniem wielu premier.
Dyrektorzy zwołali na koniec grudnia swój zjazd, zaś młodzi reżyserzy będą radzić oddzielnie, jak przełamać dyskryminację i organizacyjny marazm. Widać go w Warszawie, gdzie władze odpowiadają za upadek Teatru Studio. Nie potrafią też wywiązać się z obietnic stworzenia siedziby Nowego Teatru oraz TR Warszawa. Niedowład mecenatu państwa potwierdza również to, że dwie najważniejsze prapremiery „Między nami dobrze jest” Masłowskiej oraz „Czekając na Turka” Stasiuka zrealizowano wyłącznie dzięki pomocy niemieckich instytucji.
>zachwyty- “Między nami dobrze jest”, reż. Grzegorz Jarzyna, TR Warszawa, inscenizacja sztuki Doroty Masłowskiej
- “Persona. Marylin”, reż. Krystian Lupa, w głównej roli fenomenalna Sandra Korzeniak, Teatr Dramatyczny, Warszawa
- “(A)polonia”, reż. Krzysztof Warlikowski, pierwszy polski spektakl na głównej scenie Festival d’Avignon
rozczarowania- Upadek Teatru TV
Publiczny nadawca ograniczył produkcję i emisję premierowych spektakli. Skandal
- Warszawa lekceważy reżyserów
TR Warszawa i Nowy Teatr bez nowych siedzib
- „Romulus Wielki”, reż. Krzysztof Zanussi. Wybitny reżyser zrealizował farsę poniżej swojego poziomu
Podsumowanie roku 2009:MUZYKA: Powrót Kultu, czyli nie wszystko jest na sprzedaż
MUZYKA POWAŻNA: Efektowne kariery śpiewaków i reżyserów
JAZZ: Rok znakomitych koncertów, pełen wydarzeń światowej rangi
TEATR: Znakomici twórcy, słaby mecenat
PLASTYKA: Udany eksport artystów
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
