Nie ma lokum, to jest rekompensata

Właściciele, którzy czekają na dostarczenie przez gminę pomieszczenia tymczasowego eksmitowanemu, będą mogli domagać się od niej odszkodowania

Eksmitowani na ogół nie płacą za mieszkanie ani za media. Wtedy utrzymanie lokalu obciąża właściciela. Nierzadko musi on kredytować lokatorów latami. Straty z tego tytułu pomaga zrekompensować odszkodowanie uzyskiwane od gminy. Mówi o tym art. 18 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów. Zgodnie z nim właściciel, któremu najemca nie płacił za mieszkanie, może żądać od gminy odszkodowania na podstawie art. 417 kodeksu cywilnego.

Obecnie jednak odszkodowania mogą domagać się tylko ci, którzy oczekują dostarczenia eksmitowanemu lokalu socjalnego. Czekający na pomieszczenie tymczasowe – już nie. Nie ma bowiem przepisu, który dawałby im do tego prawo. Mimo to niektórzy właściciele podejmowali próby uzyskania odszkodowania od gminy w sądach, ale te na ogół odmawiały jego przyznania.

Po 16 listopada to się zmieni. Na podstawie ustawy o ochronie praw lokatorów będzie można żądać odszkodowania od gminy także, gdy nie dostarcza ona pomieszczenia tymczasowego. Zasady będą takie same jak w wypadku odszkodowań za brak lokalu socjalnego.

Odszkodowania  pozwolą właścicielom zrekompensować brak pomieszczenia

Przepis pozwala domagać się odszkodowania nie tylko z powodu zaległości czynszowych, ale także innych szkód wynikłych z tego, że gmina nie dostarcza pomieszczenia lub lokalu. Właściciel najpierw może wystąpić do gminy z wnioskiem o zawarcie ugody, a jeżeli nie uda się dojść z nią do porozumienia, to nie pozostaje mu nic innego, jak udać się do sądu. Może też od razu składać pozew.

Różna jest polityka samych gmin, wiele z nich zawiera ugodę z właścicielami. Niektóre z góry mówią „nie" i czekają na wytoczenie powództwa. To od właściciela lokalu zależy, jakiego żąda odszkodowania. Jeżeli weźmie je z sufitu, to będzie miał nikłe szanse na wygraną.

Kto nie trafi na bruk

Sąd musi przyznać prawo do lokalu socjalnego w wyroku eksmisyjnym (art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów) następującym osobom:

• ciężarnym,
• dzieciom do 18. roku życia, niepełnosprawnym, ubezwłasnowolnionym oraz opiekunom tych trzech wymienionych kategorii osób (pod warunkiem że z nimi mieszkają),
• emerytom oraz rencistom spełniającym kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,
• bezrobotnym, obłożnie chorym,
• osobom  spełniającym wymagania uchwał rad gmin, tj. z reguły mającym niskie dochody.

Sąd może przyznać prawo do lokalu osobom spoza tej listy.

Kiedy lokal, a kiedy pomieszczenie

Czym się różni pomieszczenie tymczasowe od lokalu socjalnego? Oba te pojęcia po nowelizacji będzie definiowała ustawa o ochronie praw lokatorów.

Najważniejsze różnice dotyczą czynszu. W wypadku lokali socjalnych najemca płaci połowę najniższego komornego, a w wypadku pomieszczeń tymczasowych musi regulować czynsz w takiej wysokości, w jakiej ustalił to z właścicielem.

Lokal socjalny powinien mieć minimum 5 mkw. powierzchni łącznej pokoi na członka rodziny, a gdy w grę wchodzi gospodarstwo jednoosobowe – 10 mkw. Pomieszczenie tymczasowe wystarczy, że ma 5 mkw. powierzchni mieszkalnej na członka rodziny. Przepisy nic nie mówią o dodatkowej powierzchni dla osoby samotnej.

Zobacz cały poradnik » Prawo dla Ciebie » Poradniki prawne » Nieruchomości » Kiedy wolno eksmitować

Zobacz też serwisy:

» Prawo dla Ciebie » Nieruchomości » Najem, dzierżawa » Eksmisje

» Prawnicy, doradcy i biegli » Inne zawody » Komornicy

» Samorząd » Nieruchomości gminne i powiatowe » Lokale socjalne