menedżer w firmie
Menedżerowie mogą zarobić więcej
Zastosowane w tym roku rozwiązanie powoduje zamrożenie na poziomie sprzed dwóch lat tylko maksymalnego wynagrodzenia miesięcznego osób kierujących podmiotami z udziałem Skarbu Państwa czy samorządu
Ustawa o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi z 2000 roku, czyli tzw. ustawa kominowa, od samego początku wywoływała spore kontrowersje – pojawiały się poglądy o jej niecelowości czy niezgodności z prawem unijnym.
Tymczasem ustawa obowiązuje i niemal każda jej nowelizacja przysparza kolejnych wątpliwości. Kilka nowelizacji tej ustawy miało charakter „terminowy” – wprowadzały one przepisy zamrażające w konkretnych latach wynagrodzenia osób objętych tzw. kominówką.
Kogo dotyczą przepisy
Celem przyświecającym wprowadzeniu ustawy kominowej było dążenie do ograniczenia wysokości wynagrodzeń osób kierujących podmiotami z udziałem Skarbu Państwa czy jednostek samorządu terytorialnego, czyli głównie menedżerów. Realizacją tego celu jest objęcie ustawą kominową między innymi:
• przedsiębiorstw państwowych,
• jednoosobowych spółek Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego,
• spółek prawa handlowego, w których udział Skarbu Państwa albo jednostek samorządu terytorialnego przekracza 50 proc. kapitału zakładowego lub liczby akcji, a także spółek, w których te spółki posiadają ponad 50 proc. kapitału zakładowego lub liczby akcji,
• innych samorządowych jednostek organizacyjnych posiadających osobowość prawną,
• państwowych jednostek budżetowych (z określonymi wyjątkami),
• samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej.
Objęcie powyżej wskazanych podmiotów ustawą kominową nie oznacza oczywiście, iż wynagrodzenia wszystkich osób w nich zatrudnionych podlegają ograniczeniom tej ustawy. Ograniczenia dotyczą bowiem osób, które w tych jednostkach (z wyjątkiem zakładów opieki zdrowotnej) zajmują stanowiska:
• kierowników – w tym m.in. dyrektorów, prezesów, zarządców komisarycznych i osób zarządzających na podstawie umów prawa cywilnego,
• zastępców kierowników – w tym zastępców dyrektorów i wiceprezesów,
• członków organów zarządzających – w szczególności zatem członków zarządów,
• głównych księgowych,
• likwidatorów tych jednostek,
• członków organów nadzorczych – tj. rad nadzorczych i komisji rewizyjnych.
Dalsze zasady podlegania ustawie określone są w jej art. 3, zgodnie z którym ogranicza ona wynagrodzenie także osoby fizycznej i spółki cywilnej prowadzącej działalność na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej oraz osoby prawnej, z którą jeden z powyżej wskazanych podmiotów zawarł umowę o zarządzanie – od tej zasady sama ustawa jednak wprowadza wyjątki.
Maksymalna wysokość
Dążąc do ograniczenia wysokości wynagrodzeń osób podlegających ustawie kominowej wprowadza ona określone zasady ustalania wysokości wynagrodzenia miesięcznego oraz zasady i warunki nabywania prawa do innych świadczeń pieniężnych.
Zasadą bowiem jest, iż osobom tym przysługuje wyłącznie wynagrodzenie miesięczne (art. 5 ust. 1). Mogą im być przyznane świadczenia dodatkowe (katalog tych świadczeń oraz ich maksymalne wysokości określa ustawa i wydane na jej podstawie rozporządzenie) oraz nagroda roczna (także na zasadach ustawowych).
W odniesieniu do wynagrodzenia miesięcznego ustawa wprowadza jego maksymalną wysokość. Szczegółowa regulacja w tym zakresie, ze wskazaniem danego podmiotu lub stanowiska konkretnej osoby, ujęta jest w art. 8 ustawy kominowej.
Przykładowo, zgodnie z tym przepisem dla osób zatrudnionych w przedsiębiorstwach państwowych lub w spółkach z udziałem Skarbu Państwa maksymalna wysokość wynagrodzenia miesięcznego nie może przekroczyć sześciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat z zysku (tzw. kwota bazowa) w czwartym kwartale roku poprzedniego.
Dla członków rady nadzorczej maksymalne wynagrodzenie wynosi jednokrotność ww. kwoty bazowej. Podkreślenia wymaga, iż wskazane w ustawie wynagrodzenie (ustalone jako odpowiedni mnożnik kwoty bazowej) jest wynagrodzeniem maksymalnym. Możliwe zatem jest ustalenie tego wynagrodzenia w wysokości niższej, obliczanej w szczególności przy pomocy innej kwoty bazowej czy innej jej wielokrotności.















