Prenumerata 2018 ju˜ż w sprzedża˜y - SPRAWD˜!

Firma

Handel: uliczny stragan z zezwoleniem

www.sxc.hu
Jeœli przedsiębiorca zamierza od wiosny do jesieni prowadzić handel pod chmurkš, już dzisiaj powinien rozpoczšć załatwianie spraw w urzędach
Wymagania dotyczšce handlu obwoŸnego i sezonowego różniš się od siebie w poszczególnych miastach i gminach, choć ogólne zasady sš takie same. O to, co jest potrzebne, najlepiej pytać w swoich urzędach lub umawiać się bezpoœrednio z właœcicielami terenu, na którym chcemy prowadzić działalnoœć. Wielu przedsiębiorców chce ustawiać swoje pojazdy lub stragany nie tylko na targowiskach, także na ulicznych chodnikach bšdŸ placach. Tam mogš liczyć na większe zainteresowanie klientów nie tylko w dni targowe. W większych miastach trzeba się liczyć z przynajmniej miesięcznym (niekiedy znacznie dłuższym) oczekiwaniem na administracyjne decyzje, w małych gminach sprawę daje się niekiedy załatwić w cišgu kilku dni.
W atrakcyjnych miejscach (np. na sprzedaż w sezonie letnim w pobliżu plaż w miejscowoœciach nadmorskich) samorzšdy organizujš przetargi. Informacji trzeba już szukać na  stronach urzędów, bo gminy robiš to zazwyczaj z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem.

Zezwolenie od zarzšdcy

Jeżeli stragan czy pojazd chcemy umieœcić w pasie drogowym, to musimy wystšpić do  odpowiedniego zarzšdu dróg o  wydanie zezwolenia na  umieszczenie w pasie drogowym drogi publicznej obiektu handlowego. Lokalizacja obiektów przy  ulicy wymaga opłaty za zajęcie pasa drogowego. Stawki opłat w gminach sš różne. Często, choć nie zawsze, zależš od tego, czy zostanie zajęta droga (pas, chodnik) wojewódzka, gminna czy lokalna, i zazwyczaj wynoszš od kilkudziesięciu groszy do kilku złotych za metr kwadratowy dziennie. Czasem drożej jest w dzielnicach centralnych lub obrębie starych miast. Za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia grożš kary (dziesięciokrotnoœć opłaty za zajęcie pasa) i likwidacja straganu. Opłata za zajęcie pasa drogowego ustalana jest jako iloczyn liczby metrów kwadratowych zajętej powierzchni pasa drogowego, liczby dni, przez które jest zajmowany, i stawki opłaty za 1 mkw. W niektórych gminach (np. w Warszawie) dostępne sš wykazy miejsc, które można zajšć na taki cel. Wydanie zezwolenia (ewentualnie odmowa) następuje w formie decyzji administracyjnej. Można się od niej odwołać się w cišgu 14 dni do samorzšdowego kolegium odwoławczego.

Tylko kwiaty na rynku

Przedsiębiorca może się też spotkać z wymaganiami dotyczšcymi estetyki obiektu. Zwłaszcza w najbardziej reprezentacyjnych miejscach, np. na staromiejskich rynkach. Czasem trzeba wynajšć stragan wykonany według jednolitego projektu lub sprzedawcy muszš mieć nad swoimi stoiskami jednakowe parasole. Mogš się zdarzyć też ograniczenia co do  asortymentu, np. miejscowe władze wolš sprzedaż rękodzieła artystycznego czy kwiatów niż np. stragan z warzywami. Jeżeli ktoœ chce sprzedawać na bazarze, powinien sprawdzić, czy sš na nim miejsca. W najbardziej atrakcyjnych lokalizacjach zapobiegliwi przedsiębiorcy rezerwujš sobie plac nawet z rocznym wyprzedzeniem. Stragan albo samochód można też ustawić na terenie prywatnym. Trzeba wtedy porozumieć się z jego właœcicielem, spółdzielniš albo wspólnotš mieszkaniowš i podpisać stosownš umowę. Lepiej zapytać gminę, czy nie wišże się to ze zmianš przeznaczenia terenu.

To kosztuje

Za miejsce pod stragan czy kiosk trzeba zapłacić. O wysokoœci opłat decydujš rady gmin w swoich uchwałach (ogólne zasady okreœla ustawa o drogach publicznych). Przy ustalaniu stawek gminy biorš pod uwagę m.in. kategorię drogi i jej lokalizację (w centrum jest zazwyczaj drożej niż na peryferiach). Często, choć nie zawsze, opłaty zależš od tego, czy zostanie zajęta droga (pas, chodnik) wojewódzka, gminna czy lokalna, zazwyczaj wynoszš od kilkudziesięciu groszy do kilku złotych za mkw. dziennie. Za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia grożš kary (dziesięciokrotnoœć opłaty za zajęcie pasa) i likwidacja obiektu. Poza płaceniem za zajęcie pasa drogowego przedsiębiorcy mogš się spotkać z koniecznoœciš uiszczania opłaty targowej.

Nie wszystko dozwolone

Prowadzšc sezonowš sprzedaż, trzeba pamiętać o przestrzeganiu czystoœci i zasad sprzedaży okreœlonych polskimi i unijnymi przepisami. Osoba dysponujšca tylko białym pudłem na pasku nie zarejestruje działalnoœci polegajšcej na  sprzedaży lodów czy napojów na plaży. Takš sprzedaż trzeba odpowiednio zorganizować. Można umówić się np. z właœcicielem zlokalizowanej na nadmorskim bulwarze kafejki. Zatrudnione przez niego osoby mogš roznosić potrawy po pobliskiej plaży i nie wymaga to specjalnego dodatkowego zezwolenia. Podobnš działalnoœć może prowadzić też osoba dysponujšca odpowiednim samochodem chłodniš (spełniajšcš odpowiednie wymagania), którš ustawi w pobliżu plaży. Zanim jednak przedsiębiorca zajmie się takim biznesem, powinien upewnić się, że właœciciel plaży na to zgadza się, a najlepiej podpisać z nim odpowiedniš umowę. O utrudnieniach muszš pamiętać sprzedawcy grzybów. Mogš wprawdzie jako prowadzšcy sprzedaż bezpoœredniš handlować nimi nawet z wiklinowego kosza, ale tylko na targowisku albo w sklepie. Wynika to z rozporzšdzenia w sprawie grzybów dopuszczonych do obrotu lub produkcji przetworów grzybowych oraz œrodków spożywczych zawierajšcych grzyby oraz uprawnień klasyfikatora grzybów i grzyboznawcy (DzU z 2008 r. nr 218, poz. 1399; obowišzuje do 8 sierpnia 2011). Muszš też mieć odpowiedni atest ważny przez 48 godzin. Łatwiej jest z leœnymi jagodami czy poziomkami. Tu żadne zaœwiadczenia nie sš potrzebne. Stosunkowo niewielkie wymagania sanitarne dotyczš też rolników sprzedajšcych bezpoœrednio plony z własnego gospodarstwa. Niezbędne decyzje Osoba  zainteresowana ustawieniem kiosku czy straganu składa wniosek do miejscowego zarzšdu dróg o wydanie zezwolenia na umieszczenie w pasie drogowym drogi publicznej obiektu handlowego. Wiele zarzšdów zamieszcza wnioski w Internecie i wtedy trzeba to zrobić na takim właœnie formularzu. Wnioski w poszczególnych miastach różniš się od siebie także zawartoœciš merytorycznš. W niektórych miastach sš np. tylko trzy ich rodzaje, a w innych osiem. Na ogół, jeżeli ktoœ chce postawić kiosk (obiekt trwały) i w nim handlować, występuje o zajęcie terenu na cele budowlane. Jeœli natomiast ubiega się o plac na odręcznš sprzedaż kwiatów czy ozdób wielkanocnych np. przed Wielkanocš, to  w wielu gminach wypełni wniosek o zajęcie pasa na zasadach wyłšcznoœci. Jednak złożenie samego wniosku i okreœlenie czasu zajęcia to często za mało. Sš dodatkowe wymagania. Na ogół trzeba przedstawić rzut poziomy obiektu i podać czas obowišzywania zezwolenia. Dołšczyć należy też mapę geodezyjnš, zazwyczaj w skali 1:500 lub 1:1000, z naniesionš lokalizacjš obiektu oraz wypis z rejestru gruntów. Niekiedy biurokracji jest więcej. W niektórych miastach wnioskodawca powinien uzyskać decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, którš wraz z kompletem wymienionych dokumentów składa w zarzšdzie dróg. Niekiedy, np. w zabytkowych centrach, na taki a nie inny wyglšd straganu musi się też zgodzić architekt lub plastyk miejski. Niektóre miasta wymagajš, by projekt np. ogródka gastronomicznego przygotował architekt z uprawnieniami. Bywajš też dodatkowe wymagania, np. ograniczenie wielkoœci reklamowego logo czy obowišzek porzšdkowania terenu w okreœlonej odległoœci od obiektu. Wydanie zezwolenia (ewentualnie odmowa) następuje w formie decyzji administracyjnej w cišgu 30 dni od złożenia wniosku i wymaganych dokumentów. Odmowę zarzšdy tłumaczš np. zakłócaniem korzystania z drogi. Czytaj też artykuł: Zakładanie i zawieszanie firmy Zobacz serwisy: » Dobra Firma » Firma » Zakładanie firmy » Zezwolenia, licencje, koncesje i certyfikaty » Dobra Firma » Firma » Zakładanie firmy » Pomysł na biznes    
ródło: Rzeczpospolita

WIDEO KOMENTARZ

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL