Upadłość
Jak poprawnie ogłosić bankructwo jednoosobowej firmy
O upadłość mogą wnioskować nie tylko duże spółki, ale i indywidualni przedsiębiorcy. Nie ma tu znaczenia, jaki rodzaj działalności prowadzą
W praktyce oznacza to, że upaść może nie tylko Kowalski prowadzący zakład szewski, ale i Nowakowa z osiedlowego sklepiku. Pozwalają na to przepisy prawa upadłościowego i naprawczego.
Z art. 5 wynika, że przepisy tej ustawy stosuje się do dłużników będących przedsiębiorcami. A zgodnie z definicją zamieszczoną w ustawie przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową.
Co musi znaleźć się we wniosku
Z wnioskiem o ogłoszenie upadłości może wystąpić sam dłużnik (przepisy mówią, że ma obowiązek zgłoszenia w sądzie wniosku nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości) albo wierzyciele.
Podstawą do ogłoszenia upadłości jest niewypłacalność dłużnika. Można o niej mówić, gdy nie wykonuje on swoich wymagalnych zobowiązań.
We wniosku o ogłoszenie upadłości jednoosobowego przedsiębiorcy powinny znaleźć się takie dane, jak jego imię i nazwisko, firma, pod którą prowadzi działalność, oraz miejsce zamieszkania. Konieczne będzie także oznaczenie miejsca, w którym znajduje się przedsiębiorstwo lub inny majątek dłużnika a także wskazanie okoliczności, które uzasadniają wniosek, i ich uprawdopodobnienie.
Warto o tym pamiętać. Sądy przywiązują do tego dużą wagę. Każdy zatem prawidłowo złożony wniosek o ogłoszenie upadłości powinien wskazywać okoliczności, które ten wniosek uzasadniają, w tym podstawy ogłoszenia upadłości i ich uprawdopodobnienie.
Do wniosku o ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wpisaną do ewidencji działalności gospodarczej należy dołączyć odpis z tej ewidencji.
Dłużnik podaje więcej informacji
Jeśli wniosek o ogłoszenie upadłości składa dłużnik, muszą znaleźć się w nim dodatkowe informacje. Jakie – wskazuje art. 23 prawa upadłościowego i naprawczego. Zgodnie z nim dłużnik powinien we wniosku dodatkowo określić, czy wnosi o ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu, czy o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację jego majątku.
Ma to swoje konkretne skutki. Dla przedsiębiorcy korzystniejszy jest wariant upadłości z możliwością zawarcia układu (o tym dlaczego – dalej).
Ponadto do wniosku dłużnik powinien dołączyć m.in.
- aktualny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników;
- spis wierzycieli z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego z nich oraz terminów zapłaty, a także listę zabezpieczeń dokonanych przez wierzycieli na jego majątku wraz z datami ich ustanowienia;
- oświadczenie o spłatach wierzytelności lub innych długów dokonanych w terminie sześciu miesięcy przed dniem złożenia wniosku;
- spis podmiotów zobowiązanych majątkowo wobec dłużnika wraz z adresami, z określeniem wierzytelności, daty ich powstania i terminów zapłaty;
- wykaz tytułów egzekucyjnych oraz tytułów wykonawczych przeciwko dłużnikowi;
- informację o postępowaniach dotyczących ustanowienia na majątku dłużnika hipotek, zastawów, zastawów rejestrowych i zastawów skarbowych oraz innych obciążeń podlegających wpisowi w księdze wieczystej lub w rejestrach oraz o prowadzonych innych postępowaniach sądowych lub administracyjnych dotyczących majątku dłużnika.
Jeżeli dłużnik wnosi o ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu, powinien ponadto dołączyć do wniosku propozycje układowe wraz ze sposobem finansowania wykonania układu a także rachunek przepływów pieniężnych za ostatnie 12 miesięcy, jeżeli obowiązany był do prowadzenia dokumentacji umożliwiającej sporządzenie takiego rachunku.
Jeżeli dłużnik nie może dołączyć do wniosku wspomnianych dokumentów, powinien podać przyczyny ich braku oraz je uprawdopodobnić.
Długa droga do zakończenia
Samo złożenie wniosku nie oznacza jeszcze, że firma upadnie z dnia na dzień. Droga do tego jest bowiem długa. Postępowanie potrwa z pewnością kilka miesięcy. To, co będzie działo się w tym czasie z firmą, zależy w dużej mierze od tego, czy doszło do zabezpieczenia majątku dłużnika (gdy wniosek pochodzi od samego dłużnika, zabezpieczenie jest obligatoryjne).















