Przepisy zachęcają do ukrywania bankructwa przez osoby fizyczne

źródło: Rzeczpospolita

+zobacz więcej zdjęć

Redakcja poleca:

• Za co najpierw powinien zapłacić zagrożony upadłością?
• Skutki odwlekania upadłości

Indywidualny przedsiębiorca nie ma żadnej motywacji, by ogłaszać upadłość. Rzadko uwalnia go ona od długów, a za brak zgłoszenia stosownego wniosku nie grożą żadne sankcje

Na podstawie art. 10 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze (tekst jedn. DzU z 2009 r. nr 175, poz. 1361 ze zm.; dalej ustawa) upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny.

Za niewypłacalnego uważa się tego, kto nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Natomiast dłużnika będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, nawet gdy na bieżąco je wykonuje.

Kiedy wniosek będzie oddalony

Sąd nie ogłasza upadłości w każdym przypadku.

Po pierwsze może oddalić wniosek, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań nie przekracza trzech miesięcy, a suma niewykonanych zobowiązań nie jest wyższa niż 10 proc. wartości bilansowej przedsiębiorstwa dłużnika. Przepis ten nie znajdzie zastosowania, jeśli niewykonanie zobowiązań ma charakter trwały albo gdy oddalenie wniosku może spowodować pokrzywdzenie wierzycieli.

Po drugie sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania.

Po trzecie może nie uwzględnić wniosku w razie stwierdzenia, że majątek dłużnika jest obciążony hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską w takim stopniu, że pozostały jego majątek nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania.

Likwidacyjna lub układowa

Przedsiębiorcy składając wniosek o ogłoszenie upadłości, muszą wybrać jej rodzaj. Upadłość likwidacyjna, jak sama nazwa wskazuje, prowadzi do zbycia w całości lub w częściach przedsiębiorstwa upadłego. Z kolei jeśli dłużnik wniósł o ogłoszenie upadłości wraz z możliwością zawarcia układu, celem postępowania jest restrukturyzacja przedsiębiorstwa upadłego.

W tym wypadku dłużnik wraz z wnioskiem o ogłoszenie upadłości określa propozycje układowe z propozycjami finansowania wykonania układu. Zgodnie z zasadą optymalizacji postępowanie należy prowadzić tak, aby roszczenia wierzycieli mogły zostać zaspokojone w jak najwyższym stopniu, a jeśli racjonalne względy na to pozwolą, by dotychczasowe przedsiębiorstwo dłużnika zostało zachowane.

Sąd może zgodzić się na umorzenie...

Osoby fizyczne będące przedsiębiorcami bardzo rzadko zgłaszają wnioski o ogłoszenie upadłości. Dlaczego? Wydaje się, że decydującą przyczyną jest to, że upadłość zazwyczaj nie oznacza definitywnego pozbycia się długów.

Na mocy art. 369 ustawy w postanowieniu o zakończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku upadłego, którym jest osoba fizyczna, sąd, na wniosek upadłego, może orzec o umorzeniu w całości lub części zobowiązań upadłego, które nie zostały zaspokojone w postępowaniu upadłościowym, jeżeli:

- niewypłacalność była następstwem wyjątkowych i niezależnych od upadłego okoliczności;

- materiał zebrany w sprawie daje podstawę do stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę do pozbawienia upadłego prawa prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, przedsiębiorstwie państwowym, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszeniu;

- upadły rzetelnie wykonywał obowiązki nałożone na niego w postępowaniu upadłościowym.

Trzeba tu zaznaczyć, że nie podlegają umorzeniu należności alimentacyjne, renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci, wierzytelności ze stosunku pracy oraz składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i chorobowe pracowników.

Przy orzekaniu o umorzeniu całości lub części zobowiązań upadłego sąd bierze pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego, wysokość niezaspokojonych wierzytelności i realność ich zaspokojenia w przyszłości.