Zamiast diagnostyki od razu recepty

autor: Bartłomiej Żurawski

źródło: Fotolink

+zobacz więcej zdjęć

Lekarze rodzinni leczyli cukrzyków niezgodnie z procedurami medycznymi

Takie wnioski płyną z kontroli, którą w pierwszym półroczu 2010 r. przeprowadził Narodowy Fundusz Zdrowia. Sprawdził 7300 porad, których lekarze podstawowej opieki zdrowotnej z całej Polski udzielili cukrzykom i osobom cierpiącym na choroby układu krążenia. Wyniki kontroli pokazują, że prawie 52 proc. wszystkich porad udzielili i rozliczyli niewłaściwie.

Wobec tego NFZ nałożył na świadczeniodawców (m.in. szpitale i samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej) kary w łącznej wysokości 95 tys. zł. Nieprawidłowości polegały na tym, że na podstawie jednorazowego pomiaru ciśnienia lub bez jakichkolwiek badań diagnostycznych lekarze rozpoznawali u pacjentów cukrzycę bądź chorobę układu krążenia. Tym samym kwalifikowali chorych do trzeciej i najdroższej dla NFZ grupy pacjentów. Lekarze rodzinni orzekali te dwa schorzenia często tylko na podstawie jednorazowego badania diagnostycznego. W dokumentacji medycznej nie było później nawet potwierdzenia, że pacjenci cierpieli na te choroby.

NFZ stwierdził, że lekarze pierwszego kontaktu złamali przepisy rozporządzenia w sprawie gwarantowanych świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej. Wskazują one, że aby u pacjenta stwierdzić chorobę układu krążenia lub cukrzycę, należy go poddać wcześniej badaniom biochemicznym krwi. Później lekarz rodzinny musi przeprowadzić kolejne badania. Dopiero na końcu stawia diagnozę, a pacjenta ewentualnie kieruje na dalsze specjalistyczne leczenie. Z dokumentacji medycznej nie wynikało natomiast, by lekarze stosowali powyższe procedury. Pojawiły się tylko wzmianki o wypisaniu recept.

– Lekarze odpowiadają za szkody na zdrowiu, jeśli stawiają niepotwierdzone diagnozy, a pacjenci niepotrzebnie przyjmują leki. Chorzy mogą wytaczać pozwy o zaniechanie właściwego leczenia – tłumaczy radca prawny Jolanta Budzowska.

Wojciech Perekito z Porozumienia Zielonogórskiego ocenia natomiast, że lekarze zaliczali chorych do trzeciej grupy, aby od razu zapewnić im lepszą opiekę.