Od nieruchomości trzeba zapłacić podatek

Jeśli nabędziemy dom, działkę budowlaną, a także lokal użytkowy czy mieszkanie będące odrębną własnością, musimy się liczyć z koniecznością uiszczania podatku od nieruchomości

Gdy jesteśmy właścicielem gruntu, to w rachubę wchodzi także czasami podatek rolny albo leśny. O tym, który z tych podatków obciąża dany grunt, decyduje sposób jego sklasyfikowania w ewidencji gruntów i budynków (prowadzonej w gminie) oraz sposób jego użytkowania. Zasada jest taka: jeśli grunt jest sklasyfikowany jako użytek rolny albo grunt zadrzewiony i zakrzewiony na użytkach rolnych podlega podatkowi rolnemu, a jeśli jako las – leśnemu. Jeśli jest inaczej, to wtedy płacimy podatek od nieruchomości. Istnieje jednak istotny wyjątek od tej zasady: faktyczne zajęcie gruntu sklasyfikowanego jako rolny czy leśny na działalność gospodarczą powoduje, że obciąża go podatek od nieruchomości.

Do gminnej kasy

Podatek od nieruchomości płacimy na rzecz tej gminy, w której dana nieruchomość jest położona. Jest on niezależny od tego, czy dana nieruchomość przynosi jakieś dochody (a jeśli tak, to jakie), czy też w ogóle ich nie przynosi. Płacimy go więc, gdy przynosi straty, nawet gdy nie mamy możliwości korzystania z niej. Od sposobu użytkowania (np. czy budynek jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej) zależy stawka tej daniny, czyli faktyczne obciążenie na rzecz gminnego fiskusa. Bez znaczenia jest natomiast miejsce położenia nieruchomości, w tym to, czy znajduje się ono na terenie miasta, czy na wsi. Różnice wynikają tylko z przyjętych przez rady gmin stawek podatku, którym jednak nie wolno przekraczać stawek maksymalnych ustalanych corocznie przez ministra finansów.

Podatek od nieruchomości obejmuje:

- budynki lub ich części,

- budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (innej niż rolnicza lub leśna),

- grunty nierolnicze, tj. nieobjęte przepisami o podatku rolnym lub leśnym,

- grunty rolne i leśne, jeśli są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza lub leśna.Co nie jest opodatkowane

Nie jest jednak działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów wynajem pokoi gościnnych w gospodarstwach agroturystycznych, jeśli liczba tych pokoi przeznaczonych na wynajem nie przekracza pięciu, jak również działalność rolna lub leśna. Gdyby nie to wyłączenie, od powierzchni budynku przeznaczonej na tę działalność rolnik musiałby płacić podatek wedle stawki dotyczącej budynków związanych z działalnością gospodarczą. Płaci go zaś wedle stawki obowiązującej w odniesieniu do budynków mieszkalnych.

Nie są budynkami różnego rodzaju szopki, stragany, tymczasowe pawilony, wiaty, przenośne blaszane garaże, komórki, posadowione na bloczkach kontenery mieszkalne (często używane np. na działkach rekreacyjnych), stodółki, budki itd. Jeśli nie mają związku z działalnością gospodarczą i są wykorzystywane wyłącznie na potrzeby osobiste, to nie podlegają ani podatkowi od nieruchomości, ani żadnej innej daninie.

Według powierzchni lub wartości

Jednakże tego rodzaju obiekty mogą podlegać opodatkowaniu jako budowle. Są nimi także utwardzone place, przejazdy, parkingi, silosy itd. Podlegają one podatkowi od nieruchomości tylko wówczas, gdy są związane z działalnością gospodarczą.

Podstawą obliczenia podatku od nieruchomości jest:

- dla gruntów – powierzchnia tych gruntów,

- dla budynków lub ich części – powierzchnia użytkowa.

Trzeba zaznaczyć, że podatek płaci się od całej powierzchni działki, także tej zajętej przez budynek (budowlę), a ponadto od powierzchni użytkowej budynku (mieszkalnego, fabrycznego, innego użytkowego).W ustawie o podatkach i opłatach lokalnych określa się również sposób liczenia powierzchni dla celów omawianej daniny. Tak więc dla potrzeb wyliczenia podatku od budynku uwzględnia się powierzchnię użytkową wszystkich jego kondygnacji, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigów, mierzoną po wewnętrznej długości ścian w metrach kwadratowych.

Uwaga! Za kondygnacje uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe, a więc także powierzchnię tzw. przyziemi, piwnic i strychów. Natomiast powierzchnię pomieszczeń o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej w 50 proc., a tę, gdzie budynek jest niższy, pomija się.