Kiedy strych będzie uznany za poddasze użytkowe

autor: Sławomir Mielnik

źródło: Fotorzepa

+zobacz więcej zdjęć

Przenoszenie definicji z rozporządzeń wykonawczych prawa budowlanego na grunt prawa podatkowego jest możliwe, nawet jeżeli nie znajdziemy w ustawie podatkowej wyraźnego odesłania

Tak orzekł WSA w Krakowie 16 lutego 2011 (I SA/Kr 1430/10).

Skarżący byli współwłaścicielami nieruchomości z kondygnacją strychową. Przedmiotem sporu  był problem uznania owej kondygnacji za poddasze użytkowe w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (upol).

Podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowi powierzchnia użytkowa budynku, do której zalicza się powierzchnię kondygnacji, natomiast za kondygnację uważa się również poddasze użytkowe (art. 4 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 5 upol).

Organ nie uznał strychu za powierzchnię użytkową, bo nie odpowiada on definicji kondygnacji zawartej w § 3 pkt 16 rozporządzenia ministra infrastruktury z 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Skarżący nie zgadzali się z takim rozstrzygnięciem, wskazując na niedopuszczalność przyjęcia na potrzeby prawa podatkowego definicji przeniesionych z przepisów prawa budowlanego. To narusza ich zdaniem zasadę autonomiczności prawa podatkowego. Jak podnosili, w wypadku pojęć budynku i budowli upol odsyła wprost do przepisów prawa budowlanego, natomiast przy pojęciu poddasza użytkowego nie zajdziemy takiego odesłania.

W związku z tym niedopuszczalne jest używanie definicji poddasza z prawa budowlanego. Pojęcie to zdaniem skarżących rozumieć należy autonomicznie, opierając się na potocznym znaczeniu tego terminu. W skardze do WSA podatnicy domagali się uchylenia decyzji organu podatkowego.

WSA oddalił skargę, wskazując, że nie można w tej sprawie posługiwać się rozumieniem kondygnacji w znaczeniu potocznym. Jeżeli mamy do czynienia z branżą, która posługuje się przepisami specjalistycznymi, należy mieć na uwadze zasady wykładni systemowej zewnętrznej, która pozwala zastosować pojęcia prawa budowlanego. Nie narusza to autonomii prawa podatkowego.

Autor jest członkiem Zespołu Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte

Komentuje:

Łukasz Kuryło-Gołoś, starszy menedżer w Dziale Doradztwa Podatkowego firmy Deloitte (biuro we Wrocławiu)

Mając na uwadze podstawowe zasady wykładni prawa, trzeba zgodzić się z rozstrzygnięciem sądu. Terminy zdefiniowane w innych gałęziach prawa (takie jak kondygnacja) nie mogą być inaczej interpretowane na gruncie podatku od nieruchomości, jeżeli ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie definiuje takiego pojęcia.

Takie stanowisko już wcześniej zajął chociażby WSA w Warszawie  w wyroku z 22 czerwca 2005 (III SA/Wa 916/05).

Sposób zdefiniowania powierzchni użytkowej stanowiącej podstawę opodatkowania budynków w upol powoduje, że niezbędna jest prawidłowa interpretacja pojęć „kondygnacja”, „ściana”, „klatka schodowa” czy „szyb dźwigowy”.

Naturalne wydaje się sięgnięcie w pierwszej kolejności do ustawy Prawo budowlane oraz przepisów wykonawczych, zwłaszcza do rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Warto też podkreślić, że pomimo użycia w upol zwrotu „powierzchnia użytkowa” nie można uznać, że pojęciu „użytkowa” można nadać znaczenie potoczne.

Zamieszczenie w upol autonomicznej definicji legalnej „powierzchni użytkowej” wyklucza taką wykładnię i jednocześnie powoduje, że nie można utożsamiać jej z powierzchnią użytkową definiowaną np. na podstawie norm budowlanych.

Najważniejszym członem definicji powierzchni użytkowej w upol jest pojęcie „kondygnacja”. Treść art. 1a ust. 1 pkt 5 nie pozostawia wątpliwości, że jeżeli dana część budynku nie jest kondygnacją, nie podlega opodatkowaniu.

Natomiast pojęcie kondygnacji musi być interpretowane przez pryzmat przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Można zatem stwierdzić, że art. 1a ust. 1 pkt 5 musi być interpretowany łącznie z przepisami z zakresu prawa budowlanego. Poddasze użytkowe jest kondygnacją w rozumieniu upol, ale tylko jeżeli jest kondygnacją także w rozumieniu przepisów prawa budowlanego.

Uzasadnieniem aktualnego brzmienia art. 1a ust. 1 pkt 5 były podnoszone przed 1 stycznia 2003 wątpliwości, czy piwnice i poddasza podlegają opodatkowaniu. Teraz doszło do ujednolicenia w tym zakresie przepisów budowlanych i podatkowych.