Chorobowe za wypadek zawsze jest finansowane przez ZUS

źródło: www.sxc.hu

+zobacz więcej zdjęć

Redakcja poleca:

• Późniejsze uznanie wypadku komplikuje rachunki
• Szef nie zawsze zapłaci za wypadek
• Jak wyprostować rachunki po uznaniu wypadku przy pracy

Wynagrodzenie chorobowe nie zawsze jest wypłacane za pierwsze 33 dni niezdolności do pracy w roku. Dzieje się tak m.in. wtedy, gdy powodem absencji jest wypadek w pracy

Kolejność w otrzymywaniu świadczeń chorobowych w  okresie nieprzerwanej niezdolności do pracy z powodu choroby powinna być niezmienna.

Najpierw pracownikowi przysługuje wynagrodzenie finansowane ze środków pracodawcy (tzw. chorobowe za pierwsze 33 czy 14 dni absencji w roku kalendarzowym), a później zasiłek chorobowy. Zdarza się jednak, że mimo nieprzerwanie trwającej niezdolności do pracy kolejność ta zostaje zmieniona.

- Pracownica od 16 maja 2011 jest na zwolnieniu lekarskim w związku z wypadkiem przy  pracy. Od 7 października br. dostarczyła kolejne zwolnienie lekarskie z kodem B. Przedłożyła również zaświadczenie od  lekarza o zakończonym leczeniu w związku z wypadkiem. Czy na tej podstawie od 7 października br. powinniśmy liczyć na  nowo jej okres zasiłkowy? Czy w związku z tym, że w niezdolności do pracy nie ma przerwy, nadal mamy jej wypłacać zasiłek, tyle że teraz z  ubezpieczenia chorobowego? – pyta czytelnik.

Prawo do świadczenia za czas niezdolności do pracy związanej z ogólnym stanem zdrowia ustalane jest na innych zasadach niż wtedy, gdy absencja ma związek z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową.

W pierwszym wypadku pracownik uzyskuje prawo do wynagrodzenia chorobowego z  art. 92 kodeksu pracy (za pierwsze 14 lub 33 dni w roku kalendarzowym), a następnie do zasiłku z funduszu chorobowego; obydwa najczęściej w wysokości 80 proc. podstawy wymiaru.

W  drugim od razu otrzymuje zasiłek z ubezpieczenia wypadkowego, który przysługuje w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru i bez względu na to, jak długo podlegał wcześniej ubezpieczeniu chorobowemu (nie ma tzw. okresu wyczekiwania).

Zatem zasiłek z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje nawet, jeżeli w danym roku kalendarzowym nie został wykorzystany okres wypłaty wynagrodzenia chorobowego.

Wynagrodzenie chorobowe finansowane przez firmę wypłacać ma ona obowiązek za pierwsze dni niezdolności do pracy podwładnego w roku:

• za 33 dni – gdy pracownik nie ukończył 50 lat (włącznie z rokiem, w którym ukończył ten wiek),

• za 14 dni – w każdym następnym roku, po ukończeniu przez pracownika 50 lat.

Dopiero od następnego dnia pracownik ma prawo do zasiłku chorobowego.

To, czy w danym roku nastąpiła wypłata za 33/14 dni, ustala się sumując poszczególne okresy niezdolności do pracy w roku kalendarzowym, bez względu na przerwy absencji czy zatrudnienie w różnych zakładach pracy.

Ale nie należy do nich wliczać okresu niezdolności do  pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy, ponieważ pracownik otrzymuje wówczas zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego.

Jednak art. 92 kodeksu pracy

Jeśli podwładna po okresie pobierania zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego nadal jest chora, ale udokumentowała, że nie ma to już związku z wypadkiem, to w pierwszej kolejności trzeba ustalić jej uprawnienia do  świadczeń z ogólnego stanu zdrowia.

Gdy w tym roku nie otrzymała jeszcze wynagrodzenia chorobowego za 33 dni, to właśnie to świadczenie trzeba jej wypłacić za czas niezdolności do pracy. I nie ma znaczenia, że w jej niezdolności do pracy nie było ani jednego dnia przerwy.

Zanim jednak dojdzie do wypłaty, trzeba jeszcze ustalić okres zasiłkowy i sprawdzić, czy nie zostanie przekroczony. Gdyby tak się stało, pracownica nie otrzyma ani wynagrodzenia chorobowego, ani zasiłku, mimo że jej niezdolność do pracy wynika z innej choroby niż poprzednia.

Limit zwolnienia

Okres zasiłkowy, czyli czas, przez jaki można pobierać wynagrodzenie chorobowe i zasiłek, trwa 182 dni, a jedynie wyjątkowo dłużej – do 270 dni – gdy przyczyną niezdolności do pracy jest gruźlica lub gdy absencja przypada w czasie ciąży. Tak stanowi art. 8 ustawy z 25 czerwca 1999 o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jedn. DzU z 2010 r. nr 77, poz. 512 ze zm.).