urlop wypoczynkowy
Wypoczynek od razu po chorobie
- Pilnuj terminów, aby nie stracić zatrudnienia
- Nagłego wolnego jest dla każdego tyle samo
- Dodatkowe zatrudnienie na urlopie
- Wakacje nie zawsze zgodne z planem
- Czy po zwolnieniu lekarskim można wyjechać na zaplanowany urlop?
- Między długą chorobą a urlopem nie trzeba robić badań lekarskich
- Wakacje kilka miesięcy później niż założono
- Na wypowiedzeniu wakacje w przymusowym terminie
- Zwolnienia z pracy: niezdecydowany pracownik traci
Pracownik, który po długiej niedyspozycji chce skorzystać z urlopu, badania kontrolne zrobi dopiero przed powrotem do pracy
- Pracownica po urlopie macierzyńskim w lutym wystąpiła o cały urlop bieżący. Dostała go, ale po pięciu dniach przyniosła zwolnienie i ciągnie je aż do 182 dni. O zasiłek rehabilitacyjny nie występuje. Natomiast chce po 182 dniach wykorzystać urlop wypoczynkowy, który jej jeszcze został.
Czy pracodawca musi wyrazić zgodę na ten urlop i czy na cały, czy na przykład tylko na część urlopu? Czy pracownica powinna przynieść zaświadczenie, że jest zdolna do pracy, a jeśli tak, to w którym momencie musi je mieć? A czy jeśli po urlopie albo w jego trakcie przyniesie zwolnienie na dziecko, to ma prawo do zasiłku opiekuńczego i może je ciągnąć przez 60 dni? – pyta czytelnik.
Co do zasady pracownik ma prawo do corocznego, nieprzerwanego płatnego wypoczynku. Gwarantuje je kodeks pracy w art. 152 § 1. Czasem jednak, nawet mimo wcześniejszych planów, nie dochodzi do rozpoczęcia takiego wolnego w ustalonym czasie. Dzieje się tak na przykład dlatego, że zajdą jakieś ważne przyczyny leżące po stronie pracownika.
Pozwala na to art. 164 § 1 kodeksu pracy. Zdarza się też, że do przesunięcia terminu wypoczynku dochodzi z powodu szczególnych potrzeb pracodawcy, gdyby nieobecność zatrudnionego spowodowała poważne zakłócenia toku pracy. Tak wynika z art. 164 § 2 k.p.
Nieprzewidziana niedyspozycja
Niekiedy przesunięcie terminu rozpoczęcia urlopu jest konieczne. Chodzi tu o sytuacje wymienione w art. 165 k.p. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli pracownik nie może rozpocząć urlopu w ustalonym terminie z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność w pracy, pracodawca musi przesunąć urlop na termin późniejszy. W szczególności są to takie powody, jak czasowa niezdolność do pracy wskutek choroby czy odosobnienia w związku z chorobą zakaźną.
Przy czym przesunięcie na inny termin części urlopu niewykorzystanej z powodu choroby następuje zawsze, bez względu na czas trwania niedyspozycji w okresie urlopu (Józef Iwulski, Walerian Sanetra, „Kodeks pracy. Komentarz”, Warszawa 2011, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, wyd. II).
Zatem nawet jednodniowa absencja chorobowa pracownika lub odosobnienie w związku z chorobą zakaźną powodują odliczenie tego czasu od urlopu wypoczynkowego. Tym bardziej długa choroba, a tak jest w sytuacji, o którą pyta czytelnik, nie uszczupli wolnego przeznaczonego na wypoczynek.
W przypadku zatem gdy w czasie urlopu pracownik idzie na zwolnienie, szef ma obowiązek udzielenia pozostałej, niewykorzystanej części urlopu w późniejszym czasie.
Co więcej, nawet gdyby chciał, to nie może też tworzyć takich przepisów zakładowych, zgodnie z którymi pracownik, który w okresie urlopu wypoczynkowego przebywa na zwolnieniu lekarskim, nie miałby możliwości wykorzystania urlopu po odzyskaniu zdolności do pracy.
To dlatego że takie regulacje byłyby sprzeczne z prawem europejskim. A konkretnie z art. 7 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 4 listopada 2003, dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy.
Zatem i pracownica opisana przez czytelnika, która zachorowała podczas wypoczynku, może z urlopu skorzystać w późniejszym terminie, nawet zaraz po zakończeniu zwolnienia lekarskiego. Maciej M. Bogucki, radca prawny w Kancelarii Mamiński & Wspólnicy sp.k., potwierdza, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby udzielić niewykorzystanej części urlopu bezpośrednio po zakończeniu okresu zwolnienia.
Dużo zależy od okoliczności
Ale czy jest bezwzględny obowiązek udzielenia takiego urlopu w sytuacji, o którą pyta czytelnik? – Nie sposób się wypowiedzieć bez danych na temat daty zakończenia zwolnienia.
Przy założeniu że okres 182 dni choroby przypadał na przełomie roku, pracodawca będzie zobowiązany do udzielenia zaległego urlopu, zgodnie z art. 152 k.p. w związku z art. 168 k.p. – ocenia mecenas Bogucki.
– Jeżeli natomiast okres 182 dni zwolnienia przypadał będzie w czasie trwania jednego roku kalendarzowego, odmowa udzielenia takiego urlopu będzie możliwa, pod warunkiem że pozostała do wykorzystania część wypoczynku będzie mogła jeszcze zostać zrealizowana w tym samym roku kalendarzowym – dodaje.















