Pracownik platformy wiertniczej świadczenie chorobowe pobierze z państwa dla którego pracował

autor: Piotr Wittman

źródło: Fotorzepa

+zobacz więcej zdjęć

Państwo członkowskie nie może odmówić prawa do świadczenia pracownikowi zatrudnionemu na platformie wiertniczej tylko dlatego, że zamieszkuje nie w podległym, lecz w innym państwie członkowskim

Pracownicy zatrudnieni na platformach gazowych położonych na morzu, na szelfie kontynentalnym przylegającym do państwa członkowskiego, podlegają co do zasady prawu Unii - tak orzekł dziś Europejski Trybunał Sprawiedliwości (sygnatura C-347/10).

Sprawa dotyczyła obywatela niderlandzkiego A. Saleminka, zatrudnionego od 1996 r. w charakterze pielęgniarza i technika radiologicznego na platformie gazowej spółki Nederlandse Aardolie Maatschappij, położonej poza niderlandzkimi wodami terytorialnymi na szelfie kontynentalnym przylegającym do Niderlandów.

W 2004 r. A. Salemink zamieszkał w Hiszpanii. Przed przeprowadzką był objęty obowiązkowym ubezpieczeniem zgodnie z niderlandzkim ustawodawstwem w zakresie zabezpieczenia społecznego, zgodnie z którym osoba świadcząca pracę poza Niderlandami nie jest pracownikiem najemnym, chyba że mieszka w Niderlandach i że w tym samym państwie mieszka lub ma swoją siedzibę również jego pracodawca. W związku z chorobą, w 2007 r. wystąpił do niderlandzkiego instytut zarządzania ubezpieczeniami pracowniczymi o przyznanie świadczenia z tytułu niezdolności do pracy.

Ponieważ, z uwagi na przeprowadzkę do Hiszpanii A. Salemink przestał spełniać przesłankę miejsca zamieszkania, urząd odrzucił jego wniosek, stwierdzając, że został on wyłączony z obowiązkowego ubezpieczenia w zakresie niezdolności do pracy i nie może ubiegać się o przyznanie takiego świadczenia.

Sąd pierwszej instancji w Amsterdamie zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem, czy prawo Unii sprzeciwia się temu, by pracownik wykonujący działalność zawodową na stałej instalacji położonej na szelfie kontynentalnym przylegającym do państwa członkowskiego nie podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu w tym państwie członkowskim na podstawie krajowego ustawodawstwa wyłącznie z tego względu, że zamieszkuje nie w nim, lecz w innym państwie członkowskim.

Trybunał podkreślił, że jeśli chodzi o sztuczne wyspy, instalacje i konstrukcje na szelfie kontynentalnym, to państwo nadbrzeżne ma wyłączne prawo ich budowania oraz wydawania pozwoleń i przepisów dotyczących budowy, eksploatacji i wykorzystywania, dlatego też, posiada nad nimi wyłączną jurysdykcję. W konsekwencji pracę świadczoną na stałych lub pływających instalacjach, w ramach badania lub eksploatacji zasobów naturalnych, należy uznać, do celów stosowania prawa Unii, za świadczoną na terytorium tego państwa.

Prawo Unii stanowi w sposób wyraźny, że osoba wykonująca pracę na terytorium jednego państwa członkowskiego podlega ustawodawstwu tego państwa, nawet jeżeli zamieszkuje na terytorium innego państwa członkowskiego. Dlatego, gdyby powołać się na przesłankę miejsca zamieszkania narzuconą przez ustawodawstwo państwa członkowskiego, na którego terytorium jest wykonywana praca, prawo to nie byłoby przestrzegane. W związku z tym, w odniesieniu do takich osób prawo Unii wywiera skutek w postaci zastąpienia przesłanki miejsca zamieszkania przesłanką wykonywania pracy na terytorium właściwego państwa członkowskiego.

Ostatecznie ETS stwierdził, że prawo Unii sprzeciwia się, by pracownik wykonujący działalność zawodową na platformie położonej na szelfie kontynentalnym przylegającym do państwa członkowskiego nie podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu w tym państwie członkowskim na podstawie krajowego ustawodawstwa w zakresie ubezpieczeń społecznych wyłącznie z tego względu, że zamieszkuje nie w tym, lecz w innym państwie członkowskim.