zatrudnianie
Przed złożeniem pozwu do sądu wskazana jest aktywność
O odszkodowanie za błędy w świadectwie pracy podwładny może się upomnieć przez trzy lata od rozstania z firmą. Szef uniknie odpowiedzialności, gdy zatrudniony nie żądał sprostowania tego dokumentu
Z dniem ustania stosunku pracy, ewentualnie w ciągu siedmiu dni od daty jego rozwiązania lub wygaśnięcia, przełożony musi wydać świadectwo pracy podwładnemu albo doręczyć ten dokument jemu bądź innej osobie pisemnie przez niego upoważnionej. Realizacji tego obowiązku nie można uzależniać od uprzedniego rozliczenia się przez zatrudnionego z pracodawcą.
Treść poświadczenia według rozporządzenia
W świetle § 1 ust. 1 tego aktu wykonawczego w świadectwie pracy, oprócz informacji określonych w art. 97 § 2 kodeksu pracy obejmujących okres i rodzaj wykonywanej pracy, zajmowane stanowiska i wzmiankę o zajęciu uposażenia za pracę w myśl przepisów o postępowaniu egzekucyjnym, należy zamieścić dane niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku pracy i z ubezpieczenia społecznego, dotyczące m.in. wymiaru czasu pracy, podstawy prawnej rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy, urlopu wypoczynkowego wykorzystanego w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy, okresów składkowych i nieskładkowych itd.
Niektóre zapisy w świadectwie pracy mogą jednak wynikać z faktu, że pracownik skorzystał z drogi sądowej. Na przykład w sytuacji, gdy orzeczenie sądu wskazuje, że rozwiązanie z pracownikiem angażu bez wypowiedzenia z jego winy nastąpiło z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu w tym trybie umów o pracę, w świadectwie pracy musi być zawarta informacja, iż rozwiązanie kontraktu o pracę nastąpiło za wypowiedzeniem dokonanym przez szefa.
W razie prawomocnego orzeczenia sądu pracy o przywróceniu podwładnego do pracy lub przyznaniu mu odszkodowania z tytułu niezgodnego z przepisami prawa wypowiedzenia umowy o pracę lub jej rozwiązania w trybie natychmiastowym, pracodawca, na żądanie pracownika, ma obowiązek uzupełnić treść wydanego mu uprzednio świadectwa pracy o dodatkową informację o tym orzeczeniu.
Przy czym, gdy wyrok wydano w związku z dyscyplinarnym rozwiązaniem przez pracodawcę angażu z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu w tym trybie kontraktów o pracę, pracodawca musi wydać pracownikowi, maksymalnie w ciągu trzech dni od uprawomocnienia się judykatu, nowe świadectwo pracy zawierające dane o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę, powołując art. 97 § 3 k.p.
Prawomocne orzeczenie sądu pracy o odszkodowaniu na rzecz pracodawcy z tytułu nieuzasadnionego rozwiązania przez pracownika umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 55 § 11 k.p. powoduje natomiast, że etatowiec powinien przedłożyć pracodawcy wydane mu świadectwo pracy w celu uzupełnienia treści tego dokumentu o informację o wyroku sądu.
Pracownik może w ciągu siedmiu dni od otrzymania świadectwa pracy wystąpić z wnioskiem do przełożonego o sprostowanie tego dokumentu. Jeśli pracodawca negatywnie rozpatrzy jego wniosek, zawiadamia go o tym na piśmie w terminie siedmiu dni od jego wpływu. Gdy uwzględni podanie pracownika, wydaje mu w tym terminie nowe świadectwo pracy.
Od odmowy sprostowania świadectwa pracy zatrudnionemu przysługuje prawo wystąpienia z takim żądaniem do sądu pracy. Ma na to siedem dni od zawiadomienia przez szefa o odmowie.
Jeżeli powództwo pracownika o sprostowanie świadectwa pracy sąd uzna za zasadne, wówczas zatrudniający musi wydać mu niezwłocznie nowe świadectwo pracy, nie później jednak niż w ciągu trzech dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia sądu w tej sprawie.
Najpóźniej w dniu wydania nowego świadectwa pracy pracodawca musi usunąć z akt osobowych pracownika i zniszczyć poprzednio wydane mu świadectwo pracy.
Odszkodowanie
Jeśli pracownik nie otrzyma świadectwa pracy w zakreślonym ustawowo czasie albo, gdy będzie ono niekompletne, nieprawdziwe bądź będzie zawierało treść nieprzewidzianą w przepisach prawa pracy, przysługuje mu roszczenie o naprawienie szkody. Jej wysokość określono jako wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy z powodu braku dokumentu lub jego nieprawidłowej treści. Nie może jednak być ono wyższe niż pensja za sześć tygodni.















