koszty
Nie wszystkie domowe sprzęty są potrzebne w działalności
Wydatki na urządzenie biura w mieszkaniu możemy zaliczyć do kosztów podatkowych. Jednak przy rozliczaniu niektórych z nich, takich które mogą mieć osobisty charakter, lepiej zachować ostrożność
Z interpretacji wydawanych przez organy podatkowe wynika, że podatnik, który decyduje się przerobić część swojego mieszkania lub domu na firmowe biuro, może wydatki na jego wyposażenie ująć w kosztach uzyskania przychodów (bezpośrednio lub poprzez odpisy amortyzacyjne). Ale nie wszystkie. Rozliczeniu podlegają tylko takie wydatki, których związek z prowadzoną działalnością nie budzi wątpliwości.
Oczywiście obowiązek wykazania tego związku należy do podatnika. I o ile podatnicy niemal w każdym przypadku taki związek widzą, o tyle fiskus często go nie dostrzega i na zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych się nie zgadza.
Regał i biurko bez problemu
Z punktu widzenia przedsiębiorcy najważniejsze jest to, aby przy rozliczaniu wydatków nie przesadzić. Prowadzenie firmy w domu czy mieszkaniu to łatwa pokusa, aby w firmowych wydatkach ująć również takie, które nie służą prowadzonej działalności gospodarczej, tylko osobistym potrzebom domowników. Pewne jest, że takie rozliczenie organy podatkowe zakwestionują.
Co zatem wolno zaliczyć do kosztów? Nie ma wątpliwości, że wyposażenie mieszkania, w takie przedmioty, jak: szafy na dokumenty, biurko, krzesło, sprzęt komputerowy, drukarki, faksy, aparat telefoniczny, jest niezbędne przy prowadzeniu firmy. Łatwo będzie zatem wykazać ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Podatnik powinien wspomniane rzeczy, gdy stanowią jego własność, są kompletne i zdatne do użytku a przewidywany okres używania na potrzeby firmy jest dłuższy niż rok, ująć w ewidencji środków trwałych i dokonywać od nich odpisów amortyzacyjnych. Przy czym, jeśli jednostkowa wartość zakupionego sprzętu biurowego nie przekracza 3500 zł, może wydatek taki zaliczyć bezpośrednio do kosztów podatkowych (lub amortyzować, decyzję o tym podejmuje sam).
Potwierdzają to interpretacje izb skarbowych.
Koszt od razu lub poprzez odpisy
Izba Skarbowa w Bydgoszczy w interpretacji z 2 lutego 2010 (ITPB1/415-838/09/PSZ) rozpatrywała sprawę podatniczki, która na cele firmowe wyodrębniła jeden pokój w swoim mieszkaniu. Kupiła do niego sprzęty biurowe. Pytała, czy może te wydatki rozliczyć w kosztach.
Izba stwierdziła, że może odliczyć całość opłat za meble i sprzęt biurowy, jeśli wartość zakupionych urządzeń nie przekracza 3500 zł (razem z częściami składowymi i peryferyjnymi). Jeśli natomiast „składniki majątku spełniają przesłanki uznania ich za środki trwałe, wydatki na ich nabycie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu pośrednio, poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej".
Podobnie wynika z interpretacji Izby Skarbowej w Poznaniu z 3 sierpnia 2010 (ILPB1/415-581/10-4/AG). Podatnik wyposażył lokal (który zamierza wynająć w ramach prowadzonej działalności gospodarczej) w meble kuchenne, telewizor, szafę, komodę, stół z kompletem krzeseł, wersalkę, lodówkę, zlewozmywak, płytę Amica i lustro. Izba stwierdziła, że może „wydatki o wartości nieprzekraczającej jednostkowo kwoty 3500 zł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności w miesiącach ich poniesienia".
Do takich samych wniosków doszła Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z 22 maja 2009 (IPPB1/415-113/09-4/EC). Podatniczka planowała wynajęcie pokoju. Zamierzała przeznaczyć go na przygotowywanie się do świadczenia usług stomatologicznych (opracowywanie procesu i strategii leczenia pacjentów) oraz przechowywanie dokumentacji. W związku z tym pokój trzeba było wyposażyć w meble. Konieczny był również zakup telewizora LCD z funkcją dołączenia do DVD z głośnikami (na sprzęcie tym miały być odtwarzane filmy z instruktażem wykonywania odpowiednich zabiegów medycznych).
Izba stwierdziła, że wydatki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Przy czym „w przypadku gdy wartość jednostkowa pojedynczego składnika wyposażenia (meble, telewizor, amplituner, głośniki) nie przekracza 3500 zł, wnioskodawczyni może wydatek na zakup takiego wyposażenia – na podstawie art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, w miesiącu oddania ich do używania, chyba że podejmie decyzję o ich amortyzacji w sposób wskazany w art. 22f ust. 3 ww. ustawy".















