Zagraniczny pracownik czasami musi sam obliczać i wpłacać zaliczki

źródło: www.sxc.hu

+zobacz więcej zdjęć

Redakcja poleca:

• Można odliczyć nie tylko polskie składki
• PIT od pensji oddelegowanych pracowników
• Wynagrodzenie pracownika za granicą
• Jak rozliczyć dochody cudzoziemca oddelegowanego do Polski
• Jak rozliczyć pracownika przebywającego za granicą
• Zaliczkę ustalamy od całego dochodu
• Kiedy pracodawca ma odprowadzić PIT za osobę oddelegowaną
• Kto może odliczyć zagraniczne składki ubezpieczeniowe

Osoby oddelegowane do pracy w Polsce, które ponad pół roku przybywają w naszym kraju, muszą tu zapłacić podatek. Wcześniej mają obowiązek same obliczyć i przekazać na konto urzędu skarbowego zaliczkę. Za dopełnienie tych obowiązków nie odpowiadają pracodawcy ani inni płatnicy

- Głównym udziałowcem spółki z o.o. w Polsce jest spółka w Wielkiej Brytanii. Od 1 lutego 2011 oddelegowała swojego pracownika do pracy w polskiej spółce. Pracownik ten ma miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii. Planowano, że zakończy pracę w Polsce w czerwcu 2011, ale na skutek nieprzewidzianych wcześniej okoliczności będzie pracował do końca 2011 r. W sierpniu minęło więc 183 dni jego pracy w Polsce. Wynagrodzenie wypłacane jest dla niego w Wielkiej Brytanii przez tamtejszą spółkę, która jest jego pracodawcą. Gdzie powinno być opodatkowane? Czy na polskiej spółce ciążą jakieś obowiązki jako płatniku? – pyta czytelnik.

Pracownik oddelegowany przez pracodawcę z Wielkiej Brytanii do pracy w Polsce, który przebywa w naszym kraju dłużej niż 183 dni, musi sam rozliczać się w Polsce zaliczki na podatek dochodowy i złożyć zeznanie roczne.

Od dochodu może odliczyć zapłacone w swoim kraju składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne, a od podatku uiszczone tam obowiązkowe składki na ubezpieczenie zdrowotne. Ani polska, ani angielska spółka nie są w takiej sytuacji płatnikami zaliczek na podatek od jego dochodów z pracy w Polsce.

Istotne umowy międzynarodowe

Problem ten należy rozpatrywać opierając się na postanowieniach konwencji zawartej między Polską a Wielką Brytanią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (DzU nr 250, poz. 1840).

Art. 14 ust. 1 i 2 tej umowy wprowadza regułę, że pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii otrzymuje za pracę najemną, są opodatkowane tylko w Wielkiej Brytanii.

Jest też druga ogólna zasada: jeśli praca wykonywana jest w Polsce, to wynagrodzenie za nią może być opodatkowane także w Polsce. Będzie ono jednak nadal podlegało opodatkowaniu tylko w Wielkiej Brytanii, jeżeli:

- odbiorca będzie przebywał w Polsce przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie 12 miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym i

- wynagrodzenie będzie wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce, i

- wynagrodzenie to nie będzie ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w Polsce.

Jeżeli zatem zostanie przekroczony 183-dniowy okres przebywania pracownika w Polsce, to mimo spełnienia pozostałych przesłanek (z pytania wynika, że prawdopodobnie są one spełnione) pensja pracownika z Anglii będzie również opodatkowana w Polsce. Będzie na nim bowiem ciążył ograniczony obowiązek podatkowy.

Wynika to z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT. Przepis ten mówi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają w Polsce miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na jej terytorium.

Według z kolei art. 3 ust. 2b pkt 1 tej ustawy za dochody (przychody) osiągane w Polsce uważa się m.in. dochody z pracy wykonywanej na terytorium kraju, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia.

Jak liczyć okres przebywania

Przy ustalaniu, czy osoba z zagranicy podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, należy zbadać, czy rzeczywiście przebywała w Polsce przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas 12-miesięcznego okresu rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym.

Nie chodzi tu bowiem o czas, na który pracownik był oddelegowany do pracy w Polsce, lecz o liczbę dni, w których faktycznie przybywał w Polsce.

I tak, w interpretacji z 2 września 2010 (IPPB4/415-475/10-4/SP), opierając się na komentarzu do modelowej konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku (OECD), Izba Skarbowa w Warszawie stwierdziła, że „obliczanie długości pobytu w danym państwie jest dokonywane poprzez stosowanie metody opartej na dniach fizycznej obecności.