Lodowe jądro Tytana

źródło: NASA

Sonda zbadała najwiekszy z ksiezyców Saturna

+zobacz więcej zdjęć

Amerykańska sonda Cassini badająca Tytana, największy z księżyców Saturna, dostarczyła szczegółów budowy tego ciała niebieskiego

Subtelne zmiany siły grawitacji, jakie odnotowała sonda, to według naukowców z NASA dowód, że jądro globu jest zbyt zimne i powolne, aby skała i lód, z których się składa, mogły się od siebie oddzielić i utworzyć osobne warstwy.

Odkrycie opublikowane zostało w najnowszym wydaniu magazynu „Science”. Wskazuje ono na inny sposób ewolucji Tytana niż w przypadku globów wewnętrznego Układu Słonecznego, takich jak Ziemia, czy lodowych księżyców jak jowiszowy Ganimedes, którego wnętrze podzielone jest na osobne warstwy.

– Informacje przysłane przez sondę są fundamentalne dla zrozumienia historii księżyców zewnętrznego Układu Słonecznego – powiedział Bob Pappalardo, badacz Projektu Cassini z Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie. – Teraz możemy lepiej zrozumieć miejsce Tytana między lodowymi satelitami Układu Słonecznego.

Naukowcy wiedzieli, że Tytan w połowie zbudowany jest z lodu, w połowie ze skały, ale potrzebowali danych na temat grawitacji globu, aby określić, jak ten materiał się rozłożył. Lodowo-skalny sorbet nigdy nie został podgrzany na tyle, aby powstały osobne warstwy lodu i skał. 500 km w głąb to jedynie lód, głębiej – mieszanka lodowo-skalna.

– Lód nie oddzieli się od skały, jeśli nie będzie podgrzany – uważa prof. David J. Stevenson z California Institute of Technology, jeden z autorów pracy w „Science”. – To oznacza, że Tytan formował się w księżyc raczej wolno, około miliona lat, wkrótce po powstaniu Układu Słonecznego.

Pomiędzy lutym 2006 roku a lipcem 2008 roku sonda, krążąc po orbicie Tytana, zbliżyła się do niego na odległość od 1300 do 1900 km. – Odnotowaliśmy zmiany ruchu sondy w kierunku od i do księżyca z prędkością 5 tysięcznych milimetra na sekundę. Udało się to zaobserwować, mimo że sonda znajdowała się ponad miliard kilometrów od nas – powiedział Luciano Iess z Sapienza Universita di Roma we Włoszech, członek zespołu łączności radiowej zespołu Cassini. – To było naprawdę trudne doświadczenie.