Dla Ciebie
Nie liczy się przeznaczenie posiadanego narkotyku
Dla skazania za posiadanie narkotyku nieważne jest to, czy ma on służyć zatrzymanemu czy też jest przeznaczony na handel
Tak oto Sąd Najwyższy (sygn. akt I KZP 22/09) rozwiał wątpliwości związane z przepisem ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Chodzi o art. 62 ust. 1 ustawy. Przewiduje on do trzech lat więzienia dla tych, którzy wbrew przepisom ustawy posiadają środki odurzające lub substancje psychotropowe.
Problem wypłynął za sprawą dwóch mężczyzn oskarżonych o posiadanie amfetaminy i marihuany i skazanych na krótkie wyroki pozbawienia wolności. Obu sąd warunkowo zawiesił odbycie kary na okres próby. Wyrok zaskarżył prokurator. Sprawa trafiła więc do sądu apelacyjnego. Ten zamiast przesądzić o wyroku sądu pierwszej instancji poprosił o pomoc Sąd Najwyższy. Chodziło o odpowiedź na pytanie: czy dla skazania za posiadanie (art. 62 ust. 1) środka odurzającego lub substancji psychotropowej ma znaczenie cel jego posiadania? Zdaniem pytającego sądu z dokonanej przez niego analizy art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wynika, że dysponowanie takim środkiem w celu osobistego zażywania nie jest posiadaniem, o jakim mowa w tym przepisie.
SN jest jednak innego zdania. W jego opinii karalne jest każde posiadanie środka odurzającego czy substancji psychotropowej "wbrew przepisom ustawy".
– Nieważne jest więc, czy złapany na jego posiadaniu chciał go sprzedać czy też sam zażyć. Ważne jest tylko, czy zatrzymana ilość substancji lub środka pozwalająca na jednorazowe użycie w dawce dla nich charakterystycznej jest zdolna wywołać u człowieka inny niż medyczny skutek.
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
