Cywilizacja
Praczłowiek z lasu
Dwunożność zawdzięczamy przodkom, którzy żyli na drzewach, a nie kroczącym po ziemi
Naukowców amerykańskich skłoniła do takiego wniosku analiza kości nadgarstka kilku przedstawicieli małp człekokształtnych.
Sposób podpierania się na kłykciach, jaki możemy obserwować u współczesnych małp człekokształtnych, wyewoluował co najmniej dwa razy. Skutkiem tych odrębnych procesów ewolucyjnych są dzisiaj różnice pomiędzy sposobem podpierania się na rękach między gorylami a szympansami.
– Mamy bardzo mocne dane na potwierdzenie tych tez – powiedział Daniel Schmitt, profesor antropologii ewolucyjnej w amerykańskim Duke University w Durham. – Ten model ewolucji człowieka powinien skłonić do zmiany dotychczasowych poglądów na ten temat.
Naukowcy z Durham pracujący pod kierunkiem dr Tracy Kiwell przedstawili wyniki swych najnowszych badań w internetowym wydaniu naukowego magazynu „Proceedings of the National Academy of Sciences”.
7 mln lat temu przodek człowieka opuścił gałęzie drzew i zszedł na ziemię
„Debata na temat dwunożnej postawy człowieka rozpoczęła się jeszcze za życia Karola Darwina i toczy się właściwie do dzisiaj” – piszą autorzy w PNAS.
Środowisko naukowe podzieliły dwie hipotezy: Jedna z nich zakłada, że przodek człowieka żył na ziemi, a poruszał się podobnie jak dzisiejsze małpy człekokształtne. Zwolennicy drugiej uważają, że dwunożny chód i postawę wyprostowaną człowiek zawdzięcza przodkowi, który żył w gałęziach drzew.
Tracy Kivell i Daniel Schmitt porównali kości nadgarstka ponad 104 młodych i dorosłych szympansów zwyczajnych oraz 43 karłowatych (bonobo) oraz 91 goryli.
Odkryli istotne różnice w kształcie tych kości u szympansów i goryli. Goryle, podpierając się na zamkniętej dłoni, stawiają ją pionowo. Ten ruch naukowcy nazywają „kolumnowym”. Szympansy natomiast opierają się na nieco wygiętych nadgarstkach. W rezultacie przegub ręki szympansów ma cechy, których brak u goryli – niewielki grzbiet i wklęsłości, które zapobiegają nadmiernemu wygięciu.
Taka budowa przegubu ręki daje szympansom łatwość poruszania się po ziemi, a jednocześnie pozwala na sprawność rąk podczas wspinania się po gałęziach. Goryle ze swymi „kolumnowymi” nadgarstkami są lepiej przystosowane do poruszania się po ziemi.
Kivell i Schmitt uważają, że właśnie te różnice świadczą o dwóch różnych procesach ewolucyjnych u tych afrykańskich małp.
„Kości nadgarstka u kopalnych przodków człowieka, które noszą cechy przystosowania do podpierania się na kłykciach, świadczą nie tylko o tym, że przodkowie w taki sposób poruszali się po ziemi, ale że żyli w gałęziach drzew” – piszą autorzy w PNAS.
Na tym opierają przekonanie, że przodek człowieka zszedł na ziemię w procesie ewolucji, stanął na dwóch nogach i poruszał się bez pomocy rąk. To miało miejsce ok. 7 milionów lat temu. Jak dotąd nie ma na to dowodów kopalnych. Naukowcy liczą, że dostarczą ich przyszłe znaleziska.
Dokładne informacje na stronach uniwersytetu:
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
