Publicystyka
Nie wyrzucajmy homeopatii do kosza
Leki homeopatyczne mają swoje wskazania i ograniczenia. Istnieje wiele badań świadczących o ich skuteczności w leczeniu różnego rodzaju schorzeń – zarówno w stanach ostrych, jak i przewlekłych – pisze prezes Polskiego Towarzystwa Homeopatii Klinicznej.
Homeopatia wykracza poza wiedzę, jaką pozyskaliśmy na temat biologii i funkcjonowania człowieka w ciągu ostatnich stu kilkudziesięciu lat. Niepoznany mechanizm działania powinien być bodźcem do dalszych pogłębionych badań, a nie powodem do skreślania całej dziedziny, która jest uznana na świecie jako integralna część medycyny.
W artykule pani Anny Piotrowskiej opublikowanym w „Rzeczpospolitej” („Kaczka homeopatyczna” 16.03.2009) zaskakujące jest przedstawienie jedynie poglądów samorządu lekarskiego z pominięciem argumentów i opinii lekarzy, którzy leki homeopatyczne stosują w codziennej praktyce.
Dla dobra pacjenta
Wydaje się, że największy niepokój Naczelnej Rady Lekarskiej wywołuje brak badań klinicznych leków homeopatycznych oraz zagrożenie zdrowia i życia pacjentów spowodowane opóźnieniem zastosowania terapii alopatycznej (niehomeopatycznej – przyp. red.) lub rezygnacją z tego typu leczenia. O ile argument braku dowodów naukowych jest niezgodny ze stanem faktycznym i wzbudza mój sprzeciw, o tyle pod drugim argumentem podpisuję się z pełną odpowiedzialnością.
Dobro pacjenta jest najwyższym wyznacznikiem etycznym każdego lekarza, więc niepokój o komplikacje w procesie przywrócenia zdrowia jest w pełni uzasadniony. Jednak prezes Konstanty Radziwiłł stoi na stanowisku, że „pół biedy, jak [pacjenci] sięgają po nie [leki homeopatyczne] za radą osoby, która nie ma wykształcenia medycznego”. Tu muszę wyrazić swój zdecydowany sprzeciw.
Parafrazując wypowiedź pana prezesa, bieda zaczyna się, gdy pacjenci sięgają po te leki właśnie za radą takiej osoby. Sytuacja ta może skutkować zbyt późnym włączeniem leków alopatycznych lub wspomnianymi w artykule irracjonalnymi decyzjami zastąpienia standardowego leczenia onkologicznego lekami homeopatycznymi. Ponieważ homeopatia cieszy się coraz większym zaufaniem i zainteresowaniem społeczeństwa, lekarze powinni mieć dostateczną wiedzę dotyczącą leczenia homeopatycznego, by móc w pełni nadzorować proces terapeutyczny. Wyrzucenie homeopatii poza nawias medycyny i udawanie, że nie istnieje, bo mechanizm działania leków homeopatycznych nie jest poznany, tak naprawdę naraża pacjentów.
Stoimy na stanowisku, że z punktu widzenia dobra pacjenta korzystniejsza jest sytuacja, w której lekarz prowadzący może zaproponować szerokie spektrum leczenia i może odpowiedzieć na pytania pacjenta dotyczące zastosowania leków homeopatycznych w danym przypadku niż sytuacja, w której lekarz ucina dyskusję, nie zagłębiając się w przekonania kierujące pacjentem.
Na ból, niepokój i biegunkę
Leki homeopatyczne jak każdy inny środek leczniczy mają swoje wskazania i ograniczenia. Istnieje wiele badań klinicznych i obserwacji świadczących o skuteczności leków homeopatycznych w leczeniu różnego rodzaju schorzeń – zarówno w stanach ostrych, jak i przewlekłych.
Homeopatia daje dobre efekty terapeutyczne m.in. w leczeniu biegunki u dzieci, grypy, alergii oraz infekcji górnych dróg oddechowych, nawracających zapaleń pęcherza moczowego czy dolegliwości ginekologicznych. Leki homeopatyczne stosowane są z dobrym skutkiem również w stanach niepokoju związanych z codziennym stresem, zaburzeniach ze strony układu pokarmowego, w leczeniu dolegliwości reumatycznych czy bólach pourazowych.
Jednak w stanach zagrożenia życia (m.in. zawał mięśnia sercowego, ostry atak astmy oskrzelowej, ciężka infekcja lub sepsa) oraz zaawansowanych chorobach wyniszczających (m.in. choroby nowotworowe, cukrzyca) homeopatia nie znajduje zastosowania jako podstawowa forma leczenia. Leki homeopatyczne w takich przypadkach mogą być stosowane jako uzupełnienie leczenia alopatycznego, a także dla łagodzenia działań ubocznych silnych leków, takich jak sterydy i antybiotyki. Są także wysoce skuteczne w zmniejszeniu dolegliwości związanych z chemioterapią (nudności i wymioty) i radioterapią (zapalenie skóry).
Leki są skuteczne
Podważana w artykule skuteczność leków homeopatycznych została udowodniona w badaniach klinicznych oraz obserwacyjnych. Do końca 2007 roku przeprowadzono 134 badania kliniczne, w których wykazano działanie tych leków na poziomie wyższym niż efekt placebo. Przytaczana w artykule metaanaliza Shanga opublikowana w czasopiśmie „The Lancet” w 2005 roku została w grudniu 2008 roku podważona w analizie przeprowadzonej przez dwóch badaczy – R. Lüdtkego i A.L.B. Rutena (R. Lüdtke, A.L.B. Ruten. Wnioski dotyczące skuteczności homeopatii są w znacznym stopniu zależne od grupy analizowanych badań; „Journal of Clinical Epidemiology” 61 (2008): 1197-1204).
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
