Ile kosztuje najem mieszkania

Do końca lipca każdy wójt, burmistrz czy prezydent powinien otrzymać od zarządców nieruchomości informacje dotyczące czynszów lokali mieszkalnych w zarządzanych przez siebie budynkach

Informacje o wysokości czynszów podaje się w powiązaniu z danymi dotyczącymi lokalizacji budynków, ich wieku, stanu technicznego oraz powierzchni użytkowej lokali, a także ich standardem. Wysokość czynszu podaje się w kwocie wynikającej z zawartej z najemcą umowy.

Informacje takie podaje się w dwóch terminach. Za pierwsze półrocze – do końca lipca danego roku, za drugie – do końca stycznia roku następnego.

Podstawa prawna

Obowiązek informowania organu wykonawczego gminy wynika z różnych przepisów. Podstawowe znaczenie ma w tej materii art. 186a ustawy o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity DzU z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm.). Wykonaniu tego obowiązku pomóc z kolei mają przepisy rozporządzenia ministra infrastruktury z 27 grudnia 2007 r. w sprawie określenia danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego, położonych na obszarze gminy lub jego części (DzU nr 250, poz. 1873). Rozporządzenie to określa wspomniane wyżej terminy przekazywania przez zarządców informacji o czynszach, a także wzór formularza określający precyzyjnie, jakie dane należy podać.

Trzy standardy

Podaje się w niej przede wszystkim nazwę gminy, na której terenie budynek jest położony. Należy również określić standard budynku. Służą temu trzy kategorie: A, B i C. Do pierwszej zaliczyć należy budynki o tzw. standardzie wysokim, czyli takie, które posiadają korzystną lokalizację oraz są wyposażone w instalację centralnego ogrzewania. Druga kategoria B to budynki, które posiadają standard średni. Zalicza się do niej te, które są wyposażone w centralne ogrzewanie, ale ich lokalizacja jest niekorzystna, oraz takie, które co prawda są dobrze zlokalizowane, ale instalacji centralnego ogrzewania nie posiadają. Trzecia kategoria to budynki o najniższym standardzie, czyli takie, w których nie ma instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej. Należy również określić, jaki jest stan samego budynku. Czy jest on zły, czyli czy budynek należy wyremontować, czy też dobry – remont nie jest konieczny.

Jeżeli chodzi natomiast o stawkę czynszu, to zgodnie z wyjaśnieniami do załącznika 1 do rozporządzenia oblicza się ją, dzieląc aktualny czynsz za dany lokal przez jego powierzchnię użytkową. Podając stawkę czynszu, należy uwzględnić stawki maksymalną i minimalną. Jeżeli obowiązuje jedna stawka w danym budynku, to tylko tę się podaje.

Publikacja w Internecie

Do czego służą gminom zebrane od zarządców informacje? Odpowiedź na to pytanie kryje się w przepisach ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie kodeksu cywilnego (tekst jednolity DzU z 2005 r. nr 31, poz. 266 ze zm.). Zgodnie z jej art. 4a każda gmina jest obowiązana sporządzić na podstawie zebranych od zarządców danych zestawienie informacji dotyczących wysokości czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego. Zestawienie sporządza się zgodnie z wzorem określonym w załączniku nr 2 rozporządzenia ministra infrastruktury z 27 grudnia 2007 r. Ustawodawca określił również zasady jego publikacji. Należy je ogłosić w wojewódzkim dzienniku urzędowym do końca pierwszego kwartału roku następnego. Informacje można oczywiście podać do publicznej wiadomości w inny sposób, np. poprzez ich zamieszczenie na stronach internetowych urzędu. Tam jest również miejsce na publikację informacji półrocznych.

Dane z własnych źródeł

Informacje o wysokości czynszów przekazane wójtom, burmistrzom, prezydentom miast nie są jedynym źródłem, na jakim mogą się oni opierać, przygotowując roczne (półroczne) zestawienia obowiązujących na terenie gminy czynszów. Dodatkowo można wykorzystać w nich dane przekazane przez lokatorów i właścicieli lokali, organizacje ich zrzeszające, a także zgromadzone dane własne. Można w tym celu wykorzystać dane pochodzące z innych źródeł.