Afryka
Synaj, pomost między Azją i Afryką
Bibliści i egiptolodzy od dawna starają się dociec, którędy pod przewodem Mojżesza wędrowały przez 40 lat bezdrożami Półwyspu Synajskiego plemiona Izraela w swej drodze do Ziemi Obiecanej.
Jak na razie nadaremnie. Nie jest nawet pewne, na której z wulkanicznych gór na południu półwyspu Mojżesz zawarł w imieniu swego ludu przymierze z Bogiem ani gdzie Bóg ukazał mu się w postaci krzewu gorejącego. Wiadomo natomiast dokładnie, którędy nacierały brygady izraelskie w czasie kryzysu sueskiego i później, podczas wojny sześciodniowej – jeszcze dziś można na pustyni natknąć się na wraki egipskich czołgów i transporterów opancerzonych.
Półwysep Synajski, pustynny obszar o powierzchni 60 tys. km kw. w kształcie trójkąta – jego podstawa biegnie brzegiem Morza Śródziemnego, skierowany na południe wierzchołek sięga Morza Czerwonego, a boki stanowią zatoki Akaba i Sueska – to naturalny pomost między Azją i Afryką, Egiptem i azjatyckim Bliskim Wschodem. Przez żwirowe koryta wyschniętych rzek, „wadi” i piaski Synaju maszerowały na wschód armie faraonów – i tędy wdzierali się do Egiptu Hyksosi, Hetyci i Persowie. W ostatnim półwieczu półwysep był polem największych bitew podczas czterech wojen egipsko-izraelskich. Dziś w jego południowej części, plaże Szarm asz-Szajch nad Morzem Czerwonym przyciągają, zwłaszcza w zimie, setki tysięcy mieszkańców Europy, także coraz więcej Polaków.
Przełęcz Mitla
Droga prowadząca z Taby na południu Synaju do Kairu przecina góry Mitla szerokim wąwozem o długości ok. 30 km. Szosa wznosi się ku strategicznej przełęczy Mitla. W 1956 r. zdobyli ją izraelscy spadochroniarze, w 1967 r. doszło tu do największej po II wojnie światowej – do walki wprowadzono łącznie 1100 czołgów – bitwy pancernej między przedzierającymi się w stronę Kanału Sueskiego Egipcjanami i próbującymi ich okrążyć oddziałami izraelskimi. Na sąsiadujących z przełęczą stokach, wznoszących się nad pustynną równiną ciągnącą się aż po odległy o 50 km Suez, dostrzec można jeszcze zasypane piaskiem resztki umocnień izraelskich zbudowanych po wojnie Yom Kippur.
Kair
Piramidy w Gizie, jedyny zachowany z siedmiu cudów świata antycznego – największa i najdoskonalsza z nich piramida Cheopsa ma 137 m wysokości, a długość boku jej kwadratowej podstawy wynosi 227 m – wciąż, jak cały starożytny Egipt, otacza tajemnica. Nie wiemy np. na pewno, jakie było ich rzeczywiste przeznaczenie. Najprawdopodobniej ich kształt, przypominający promienie słoneczne, miał pomóc duszom pochowanych w nich faraonów wznieść się do nieba. Innym symbolem egipskich tajemnic jest położony u stóp piramid Sfinks, liczący 57 m długości wykuty w wapieniu posąg lwa z ludzką twarzą. Za przykład architektonicznego geniuszu starożytnych Egipcjan uważa się z kolei pierwszą z piramid, tzw. schodkową – grobowiec faraona Dżosera w Sakkarze.
Sąsiadująca z pustynią Giza to dziś dzielnica Kairu, największej, liczącej ponad 15 mln mieszkańców metropolii świata arabskiego. Jej centrum z okazałymi kamienicami w stylu secesji i art déco – w tym gmachem Muzeum Egipskiego, gdzie zgromadzono m.in. mumie faraonów i zabytki z grobowca Tutanchamona – przypomina Europę. W Kairze muzułmańskim, nad morzem splątanych uliczek i straganami suków, wznoszą się minarety al Azhar, meczetu i najstarszego, założonego w 970 r., uniwersytetu świata oraz 30-metrowej wysokości mury XII-wiecznej Cytadeli Saladyna. W willach Heliopolis mieszkają właściciele pól naftowych, a w Mieście Umarłych, na starych cmentarzach – 2 – 3 mln najuboższych mieszkańców Kairu.
Klasztor św. Katarzyny
Srebrna płyta w klasztornej kaplicy Krzewu Gorejącego oznacza miejsce, gdzie Bóg objawił się Mojżeszowi. Wzniesiony w górskiej dolinie przez cesarza Justyniana klasztor świętej męczennicy Katarzyny Aleksandryjskiej z bazyliką Przemienienia Pańskiego – przedstawia je wspaniała mozaika z VI w. – to jedno z najstarszych i najważniejszych sanktuariów chrześcijańskich. Z niedalekiej góry Synaj, gdzie Bóg dał Mojżeszowi dziesięć przykazań, widać błękitne wody Zatoki Akaba. Na górę prowadzą na nią Schody Pokutne o 3750 stopniach.
Ismailia
Miasto ogród założone przez budowniczego Kanału Sueskiego Ferdynanda Lessepsa. Kanał skracający drogę morską z Londynu do Bombaju o 7,5 tys. km ma 163 km długości i 200 – 300 m szerokości. Po jego wschodniej stronie w pobliżu Ismaili zachowały się pozostałości umocnień linii Bar-Leva, przełamanej przez Egipcjan podczas wojny Yom Kippur.
Rekomenduj artykuł Oddano głosów:
