Amerykański sezon wizowy na 2012 rok otwarty

Aby wyjechać do pracy w USA od października 2011 do 30 września 2012, już trzeba starać się o wizę. Limit na ten okres to 65 tys. dokumentów, a ich wydawanie rozpoczęło się 1 kwietnia

1 kwietnia 2011 Urząd ds. Obywatelstwa i Imigrantów (U.S. Citizenship and Immigration Service) rozpoczął przyjmowanie wniosków o wizy pracownicze nieemigracyjne H-1B na rok finansowy 2012. Rok finansowy rozpoczyna się 1 października i kończy 30 września.

Dlatego też obecny limit, wbrew swojej nazwie, obejmuje pracowników, którzy mają wykonywać pracę na terenie USA od 1 października 2011,  a nie od 2012 r.

Pracodawcy nie mają wiele czasu, bo w poprzednich latach limity wizowe dla niektórych kategorii zostały wyczerpane już pierwszego dnia. Tylko w 2010 r., ze względu na kryzys ekonomiczny, był do wykorzystania dłużej.

Aktualnie ogłoszone limity dla wiz H-1B obejmują 65 tys. wiz, z czego 20 tys. jest przeznaczone dla osób z wyższym wykształceniem uzyskanym w Stanach a kilka tysięcy wiz dla pracowników z Chile i Singapuru.

Duża różnorodność

System amerykańskich wiz pozwalających na legalny wjazd i pobyt na terenie USA rozróżnia wiele kategorii tych dokumentów. O charakterze wizy decyduje przede wszystkim zgłoszony przez wnioskującego cel wyjazdu i pobytu. Wyróżnia się dwie podstawowe kategorie wiz:

- emigracyjna – zwykle powiązana z koniecznością wcześniejszego badania rynku pracy i uzyskania zgody na zatrudnienie cudzoziemca wobec braku odpowiednich pracowników na lokalnym rynku pracy (tzw. labor certification),

- nieemigracyjna – wydawana na wyjazdy w celu biznesowym (B-1), wykonywanie pracy w ramach transferów w grupie kapitałowej (L-1), wykonywanie pracy (H-1B) oraz dla studentów (F-1).

W każdej z tych kategorii występuje wiele podkategorii, które różnią się między sobą poziomem wykształcenia i doświadczeniem zawodowym, jakie musi mieć ubiegający się o daną wizę.

Dla dobrze wykształconych

Możliwość uzyskania prawa legalnego stałego pobytu na terenie Stanów Zjednoczonych jest z reguły uwarunkowana posiadaniem oferty stałego zatrudnienia lub pokrewieństwem z obywatelem amerykańskim albo amerykańskim rezydentem.

System przewiduje specjalne preferencje (pierwsza grupa) dla osób o bardzo wysokich kwalifikacjach oraz naukowców o międzynarodowej sławie (tzw. priority workers).

W ramach tej kategorii rozpoznawane są również wnioski kadry kierowniczej wysokiego szczebla w ramach transferów wewnątrz grup kapitałowych, w przypadku których nie ma obowiązku badania rynku pracy.

Dosyć wysoki limit wiz dostępnych w tej kategorii oraz nieznaczna liczba osób spełniających kryteria dla ich uzyskania powoduje, że wizy emigracyjne dla osób z pierwszej grupy preferencji przyznawane są prawie natychmiast i w praktyce bez ograniczeń ilościowych.

Jednak większość osób planujących wyjazd i pracę w USA spełnia kryteria dla uzyskania wizy w ramach drugiej lub trzeciej grupy preferencji. Grupa druga to wizy dla

- profesjonalistów z wyższym wykształceniem, a w przypadku wykształcenia licencjackiego  z przynajmniej pięcioletnim doświadczeniem zawodowym, oraz

- osób o szczególnych uzdolnieniach naukowych, artystycznych czy biznesowych.

Trzecia kategoria obejmuje osoby z wykształceniem co najmniej licencjackim, wykwalifikowanych pracowników mających minimum dwa lata doświadczenia zawodowego lub szkolenia wymagane zgodnie z praktyką w danej dziedzinie (a nie dowolnie wskazaną przez amerykańskiego pracodawcę) i innych pracowników.

Przypisanie do konkretnej kategorii ma duże znaczenie, bo osoby wnioskujące o wizę jako „inny pracownik” mogą czekać na nią nawet dziesięć lat ze względu na limity liczbowe dostępnych wiz.

Piąta kategoria

Dla polskich przedsiębiorców inwestorów interesująca jest odrębna, piąta kategoria preferencji wiz imigracyjnych, obejmująca osoby, które zgłaszają zamiar podjęcia działalności gospodarczej na terytorium USA. Pula 10 tys. wiz jest dostępna dla osób, które zainwestują we wskazane, preferowane działy lub ogólnie zainwestują w Stanach.

Osoby takie są kwalifikowane do uzyskania wizy ze względu na zamiar dokonania przez nie inwestycji, pod warunkiem  że aktywnie uczestniczą w takim przedsięwzięciu. Przedsiębiorstwo założone przez  inwestora musi utworzyć przynajmniej dziesięć miejsc pracy dla pełnoetatowych pracowników, będących obywatelami lub rezydentami amerykańskimi (osoby legalnie przebywające na terenie Stanów Zjednoczonych).