podatki lokalne
Przejściowe nieużywanie też uprawnia do obniżenia stawki
Niektóre sądy uważają, że w czasie remontu przedsiębiorca nie może płacić niższego podatku od nieruchomości
Trudno się z tym zgodzić. Podstawowy zarzut wobec niekorzystnego dla przedsiębiorców stanowiska sądów administracyjnych dotyczącego braku możliwości obniżenia podatku od nieruchomości w złym stanie technicznym odnosi się do akcentowanej przez te sądy kwestii nieodwracalnej możliwości wykorzystywania gruntu, budynku lub budowli w działalności gospodarczej ze względów technicznych.
Z poglądu tego wynika, że jeśli względy techniczne mają charakter przejściowy, to grunt, budynek czy też budowla nadal powinny być opodatkowane według stawki właściwej dla działalności gospodarczej.
Przepis mówi o dwóch warunkach
Wyrażane w tym zakresie stanowisko nie wynika jednak z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Przypomnieć w tym miejscu należy, że w przepisie tym wskazano jedynie, iż za nieruchomości niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej uznaje się grunty, budynki lub budowle, które nie są i nie mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej.
W użytym przez ustawodawcę wyrażeniu: „nie są i nie mogą być”, nie należy dopatrywać się nieodwracalnego charakteru względów technicznych – ustawodawca chciał jedynie zaakcentować, że względy techniczne muszą w danym momencie uniemożliwiać wykorzystywanie nieruchomości w działalności gospodarczej.
Użyte w tym przepisie sformułowanie: „nie są i nie mogą być wykorzystywane”, należy zatem rozumieć w ten sposób, że jeśli względy techniczne uniemożliwiają wykorzystywanie takiej nieruchomości w działalności gospodarczej, a mimo to są one wykorzystywane w działalności gospodarczej (np. w budynku z nieszczelnym dachem, wybitymi oknami i brakiem dostępu do mediów przedsiębiorca zorganizował składowisko materiałów budowlanych), to w stosunku do takiej nieruchomości nie będzie można zastosować obniżonej stawki podatku od nieruchomości.
Brak zastosowania obniżonej stawki podatku zajdzie również w sytuacji, gdy wprawdzie nieruchomość nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, ale obiektywnie nadaje się ona do prowadzenia w niej działalności gospodarczej.
Podsumowując, możliwość zastosowania obniżonej stawki podatku od nieruchomości w stosunku do nieruchomości w złym stanie technicznym zajdzie, gdy w danym momencie spełnione zostaną łącznie dwie przesłanki:
- względy technicznie uniemożliwiają wykorzystywanie nieruchomości w działalności gospodarczej,
- faktycznie ta nieruchomość nie jest wykorzystywana w tej działalności.
Kwota do zapłaty może się zmieniać
Art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy nie wskazuje jednak, aby niemożność wykorzystywania nieruchomości miała charakter nieodwracalny.
Warto przypomnieć, że zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy, jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie.
Z przepisu tego można wywnioskować, że podatek od nieruchomości może ulegać podwyższeniu lub obniżeniu w ciągu roku, przy czym minimalny okres, na jaki podatek może zostać obniżony lub podwyższony, to jeden miesiąc. Podatek od nieruchomości jest wprawdzie określany w stosunku rocznym, ale w przypadku osób prawnych płacony jest proporcjonalnie do czasu trwania obowiązku podatkowego w ratach miesięcznych. Jeśli zaś obowiązek podatkowy wygasł w ciągu roku, podatek za ten rok ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których obowiązek ten istniał (art. 6 ust. 5 ustawy).
Ze względu na to trudno zgodzić się z poglądem tych składów orzekających sądów administracyjnych, według których tylko nieodwracalne względy techniczne uprawniają do zastosowania obniżonej stawki. Biorąc pod uwagę art. 6 ust. 3 i 5 ustawy, wystarczy, aby nieruchomość nie była wykorzystywana ze względów technicznych co najmniej przez jeden miesiąc, że aby podatnik mógł zastosować obniżoną stawkę.















