podatki lokalne
Mniejsza danina od zdewastowanej hali
- Remont nie obniży podatku od nieruchomości
- Kiedy zapłacimy niższy podatek od nieruchomości
- Wyższy podatek od nieruchomości także przy zawieszeniu działalności
- Nowe inwestycje korzystają z wakacji podatkowych
- Przejściowe nieużywanie też uprawnia do obniżenia stawki
- Względy techniczne to nadzwyczajne sytuacje
- Kiedy zły stan budynku uzasadnia niższy podatek
Jeśli grunt lub budynek nie są i nie mogą być wykorzystywane w działalności gospodarczej ze względów technicznych, przedsiębiorca może płacić niższy podatek od nieruchomości
Natomiast w przypadku budowli w złym stanie technicznym uniemożliwiającym ich wykorzystywanie w działalności gospodarczej przedsiębiorca w ogóle nie musi płacić podatku.
Firma płaci więcej
Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (DzU z 2010 r. nr 95, poz. 613 ze zm.; dalej ustawa) grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle, które są w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami i gruntów pod jeziorami. Przepis ten formułuje podstawową zasadę opodatkowania podatkiem od nieruchomości przedsiębiorców.
Zgodnie z nią sposób wykorzystywania przez przedsiębiorcę nieruchomości nie wpływa na wysokość podatku od nieruchomości. O tym, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą jest zobowiązany zapłacić od nieruchomości (gruntu, budynku czy budowli) wyższy podatek, decyduje wyłącznie sam fakt ich posiadania. Decyzja przedsiębiorcy o wykorzystaniu nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej nie ma zatem żadnego wpływu na wysokość podatku od nieruchomości.
Jeśli podmiot prowadzący działalność gospodarczą uzna, że w danym roku nie będzie wykorzystywał np. hali produkcyjnej, to i tak od tego budynku przedsiębiorca zapłaci podatek według stawki właściwej dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zasada ta została potwierdzona bogatym orzecznictwem (np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 28 kwietnia 2011 r., I SA/Sz 53/11; orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 kwietnia 2011 r., II FSK 2128/ 09).
Gdy eksploatacja jest niemożliwa
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych wprowadziła wyjątek od zasady, że wszystkie posiadane przez przedsiębiorcę grunty, budynki i budowle są traktowane jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy wskazano bowiem, że grunty, budynki i budowle nie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, gdy nie są i nie mogą być wykorzystywane do prowadzenia tej działalności gospodarczej ze względów technicznych.
Tym samym nawet, jeśli przedsiębiorca dysponuje gruntami, budynkami bądź budowlami, które jednak z przyczyn technicznych nie są i nie mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, to nie są one traktowane jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W konsekwencji zapłaci dużo niższy podatek (lub w ogóle go nie zapłaci, gdy chodzi o budowle).
Względy techniczne, czyli co
Niestety ustawodawca nie określił, co należy rozumieć pod pojęciem „względów technicznych”. Sprawia to w praktyce liczne problemy interpretacyjne, które przekładają się na spory z organami podatkowymi. Nie można bowiem jednoznacznie rozstrzygnąć, w jakich sytuacjach przedsiębiorca może uznać, że posiadany przez niego grunt lub budynek powinien zostać opodatkowany niższą stawką podatku od nieruchomości (a w przypadku budowli w ogóle nie być opodatkowany).
Rozwianiu wątpliwości nie pomaga orzecznictwo sądów administracyjnych, które wyrażają bardzo różne, często ze sobą sprzeczne poglądy. Część składów orzekających opowiada się za bardzo restrykcyjnym rozumieniem pojęcia względów technicznych, uznając m.in., że muszą one mieć charakter nieodwracalny. Za taką wykładnią opowiedział się m.in. WSA w Gliwicach w wyroku z 5 lipca 2010 r. (I SA/Gl 368/09) oraz WSA w Kielcach w orzeczeniu z 8 września 2011 r. (I SA/Ke 372/11).
Inne składy orzekające wyrażają bardziej umiarkowany pogląd. Uznają, że wystarczy, gdy względy techniczne mają charakter obiektywny, niezależny od woli podatnika (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 stycznia 2009 r., II FSK 1354/07), przy czym fakt, że względy techniczne mają charakter odwracalny, nie pozbawia podatnika prawa do obniżenia podatku od nieruchomości (np. wyrok WSA w Gliwicach z 14 grudnia 2010 r., I SA/Gl 901/10, wyrok WSA w Łodzi z 27 października 2010 r., I SA/Łd 1062/10).















