Nowe inwestycje korzystają z wakacji podatkowych

Od budynków i budowli, których budowa zakończy się w tym roku, daninę dla gminy zapłacimy dopiero w roku przyszłym

Z tzw. wakacji podatkowych skorzysta nie tylko ten, kto prowadził inwestycję, ale także ten, kto nabył gotowy, nowo wybudowany obiekt. Choć organy podatkowe nie zgadzają się z taką interpretacją, ma ona potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Przedsiębiorcy, podejmując działania optymalizacyjne, często zapominają o źródle osz- czędności, jakim może być podatek od nieruchomości. Nie powinien on być jednak marginalizowany. Sam ustawodawca stworzył konstrukcję prawną wakacji podatkowych, której odpowiednie zastosowanie pozwala zmniejszyć obciążenie z tytułu tej daniny.

Reguła i wyjątek

Powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości reguluje art. 6 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. DzU z 2010 r. nr 95, poz. 613 ze zm. – dalej upol). Według jego ustępu 1 zasadą jest, że obowiązek ten powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wystąpiły okoliczności uzasadniające jego powstanie.

Na szczególny moment powstania obowiązku podatkowego wskazuje zaś art. 6 ust. 2 upol, zgodnie z którym, jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, to obowiązek ten powstaje 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona, albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. Przepis ten ma charakter lex specialis w stosunku do art. 6 ust. 1.

Wakacje podatkowe polegają więc na tym, że do końca roku, w którym budowa została zakończona lub podatnik rozpoczął użytkowanie obiektu przed jego ostatecznym wykończeniem, nie ma on obowiązku uiszczenia podatku od nieruchomości.

Wakacje podatkowe umiejętnie wykorzystane przez podatnika mogą mu przynieść wymierne oszczędności.

Przykład

Przedsiębiorca, który w 2012 r. prowadzi inwestycję polegającą na budowie budynku i planuje zakończenie tej budowy w grudniu tego roku, powinien rozważyć, czy nie zakończyć jej jednak już w nowym roku podatkowym.

Wówczas nie będzie zobowiązany do ponoszenia ekonomicznego ciężaru podatku od nieruchomości do końca 2013 r., a nie tylko do 31 grudnia 2012 r.

Tylko wybudowane czy także nabyte

Jeszcze do niedawna w orzecznictwie sądów administracyjnych można było spotkać się z poglądem, że obowiązek podatkowy zgodnie z art. 6 ust. 2 upol powstaje tylko w przypadku wybudowania (wzniesienia) budynku czy budowli. Przedłużony do początku następnego roku termin powstania tego obowiązku jest preferencją, z której może skorzystać ten, kto wybudował obiekt, a nie kolejni nabywcy.

Taki wniosek płynie np. z wyroku WSA w Lublinie z 2 grudnia 2010 r. (I SA/Lu 487/10), w którym sąd stwierdził, że: „adresatem tego szczególnego unormowania są tylko te podmioty z art. 3 ust. 1 pkt 1 upol, dla których bezpośrednim źródłem powstania obowiązku podatkowego jest samo zaistnienie budynku (części). Takimi podmiotami są inwestorzy”.

Regulacja ta ma bowiem zastosowanie wyłącznie do budowli i budynków nowo wybudowanych, nie stosuje się jej natomiast do obiektów budowlanych już istniejących – w ich wypadku obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostały nabyte.

Okres wakacji podatkowych zostaje więc przerwany wskutek nabycia własności nieruchomości. W tym bowiem przypadku okolicznością, od której uzależniony jest obowiązek podatkowy, nie jest istnienie budowli lub budynku, ale nabycie prawa własności (podobnie burmistrz miasta Rypina w interpretacji z 24 lipca 2007 r., FN3110-1/ 07). Nie ma znaczenia, że dany obiekt budowlany jest nowo wybudowany w danym roku podatkowym przez jego zbywcę.

Zmiana stanowiska

Obecnie w orzecznictwie kształtuje się pogląd, zgodnie z którym art. 6 ust. 2 upol ma także zastosowanie do nabywców nowo wybudowanych obiektów budowlanych.